SCANDI 2011 - 06.08 dag 7

Na een ontbijtje van broodjes met smeerkaas vertrok ik om 7u40 naar Zweden. Mijn kilometerstand was dan al 8.192.

Langs een autoweg, die later autostrade werd richting Kopenhagen via Roskjilde, tot aan het einde van het eiland Sjaelland. Was dat daar een buitenwijk van Kopenhagen of een stad met de naam Orestad. Enfin daar begon de beroemde brug waar Mankell het in zijn boeken soms over heeft en toch ook spectaculair is wegens zijn lengte. Niet zolang als de Storebaeltbro. Het geeft mij toch een speciaal gevoel. Na zo'n 2/3 kom je een plakkaat tegen : Sverige. Joepie !
Ystad stond ook hier al op borden aangeduid. Nog zo'n 50 km.
Ook de plakkaten 'tol' stonden er niet voor niks, 220 SEK (Zweedse kronen) en je kon doorrijden. Het was nog vroeg dus ikke naar Ystad ipv naar de b&b in Skivarp. De ruitplakmadam zei wel bijna constant dat ik moest proberen om te draaien.
In Ystad had ik vrij vlug een parkeerplaats waar ik even wild parkeerde (centen !!!). Het was niet zo ver van een Bankautomat. Even daar SEK van gekregen en dan uiteindelijk met mijn bankkaart de parkeerautomaat betaald, 10 SEK om een hele dag te parkeren.
Dan de stad in, Wallander achterna. Ik ging eerst naar het Info tourist kantoor een map van Ystad en van Skane (bol op a en het is Skoane). Gewapend met een map zocht en ging ik naar Mariagatan 10 waar mijn held woonde. Hij zal niet thuis geweest zijn want zijn Peugeot stond niet voor de deur. Eigenaardig genoeg herkende ik de huisgevel niet. Die komt anders heel geregeld voor in de reeks. Tot ik in een gids ontdekte dat het wel beschreven is dat hij in 10 woont, maar dat men om technische redenen de gevel van 11 C gebruikt heeft in de reeks. Ge moet het maar weten ! Enfin, hier stond ook geen Peugeot.
Dan maar via Regementsgatan naar Stora Östergatan, een winkel/wandel straat die uitkomt op het Stortorget (plein). Dit plein was dan weer herkenbaar, geregeld zie je dat je van de Östergatan op het plein komt, er was juist een markt bezig en ik keek uit of Kurt W. niet aan het winkelen was, maar nee, ook niet.Dan bezocht ik maar de kerk. De Sinte Maria Kyrke waarvan de pastoor een pastores is. Volgens het schilderij dat in de kerk hing toch.
Als je een wandeling door Ystad maakt kom je wel verschillende plaatsen tegen waar in de reeksen Wallander iets gebeurt is. De silo's van de haven bijv. waarvan een sluipschutter mensen doodde, het allereerste politiebureel (is een deel van het treinstation), een restaurang achter het klooster waar al eens gegeten werd. Ik heb daar ook mijn middagmaal, vrij laat, verorberd, maar weeral zonder Kurt W.
Daarna naar de b&b in Skivarp. Tijdens de rit hiernaartoe moest ik door het dorpje Svarte. In zijn laatste reeks woont Kurt hier aan zee, naast die schone openbare aanklaagster (die ook in Millennium meespeelt). Er waren enkele huisjes die met een afsluiting niet benaderbaar gemaakt waren. Dat zullen die van de reeks wel geweest zijn. En misschien was Kurt wel thuis en mocht je hem niet benaderen. Ik twijfel wel want ik was er vrij dichtbij en hoorde geen operamuziek.
Een paar honderd meter verder ben ik wel naar de zee gegaan om naar de branding te kijken en te luisteren want dit is het geluid waarmee verschillende filmen in de reeksen eindigen.Spijtig, maar heb Kurt Wallander niet gezien.
Eerst miste ik Skivarps Gästgivaregaard, want had iets anders verwacht. Het is een echt hotel met restaurang (op zijn Zweeds).
Alles uitgepakt, nog wat gelezen en plannen voor morgen : een rit door Skane.

SCANDI 2011 - 05.08 dag 6

Vandaag is het mijn laatste dag in Denemarken. Morgen vertrek ik naar Ystad, Zweden. Een dag dus om het wat rustiger te doen. Alhoewel ik weet dat er in Kopenhagen nog heel veel te zien is. De kans is dus groot dat mijn volgende uitstap, het hoeft geen twee weken te zijn, terug naar daar is. Wat ik zeker moet vermelden is dat er in Kopenhagen geweldig veel fietsers zijn en wat bijzonder is, de straten zijn hiervoor ingericht.

Ik had gezien dat er in Ruds Vedby, een 10 tal km boven Slagelse, een grote tuin was : Birkegarden Haver. Tuinen hebben al altijd mijn interesse gehad, dus ik daarheen. En het was de moeite.
Een ongelooflijk stille ruimte met een aantal verschillende tuinen, liefst 9 thema's, speelruimten voor kinderen (kind = barn), dierentuintje met hoevedieren, minigolf, verschillende picknick plaatsen en een groot (en goedkoop) cafe/restaurant met natuurlijk een shop.
In de tuin 'Klosterhaven' stonden meer dan 200 soorten kruiden die een geweldige reuk afgaven. In de 'Dansk/Engelske have' , de naam zegt het zelf, krijg je een Brits gevoel door de aanleg van de verschillende perken en pergolas, de stenen potten en de fonteinen.Volgens mij de grootste tuin was de 'Japansk inspirerede have', een Japanse tuin. Met duidelijk vier verschillende delen waar een andere invloed geld, van het sobere tot het elegante. Met beelden, zand, vijvers en stenen. Er zijn ook overal, ook in de andere tuinen, banken voorzien zodat je kan rusten, relaxen, mediteren.
Wat mij ook opviel in de deens/engelse tuin waren kleine, ronde beeldjes die dieren voorstelden. Ik heb er een deel van gefotografeerd want ik denk dat men zoiets ook door ons gasten kan laten maken. Of er toch op lijken.Tenslotte bezocht ik de kunstenaarstuin. Hier en daar staan kunstwerken maar of je die mooi vind is afhankelijk van je smaak.
Ondertussen was het middag en at ik in het restaurant een koude visschotel, njam njam.
Hierna trok ik naar de parking langs de 'Praeriehaven', geïnspireerd door de Amerikaanse prairie. Dus verschillende soorten gras en andere planten. Ook hier rook het goed.
Daarna ging ik afscheid nemen van Slagelse. Op de Radhusplats waren verschillende terrassen met grote paraplus die bescherming boden tegen een stekende zon. Uiteraard hielden ze ook de stor eul fris. Eigenlijk een mooie plaats maar die volledig met panelen en toestellen was bezet wegens herstellingswerken.
Hier ook nog een sandwich gegeten en daarna naar Store Fuglede om in te pakken.

SCANDI 2011 - 04.08 dag 5 - deel 2

We reden met de bus langs de Terminal Havn, ook de Langelinie genoemd. Hier komen de pakketboten van over heel de wereld aan. Er lagen er nu ook enkele : uit Nederland, Frankrijk, Italië en Portugal. Een mooi zicht, enkele foto's waard.Het is een heel stuk kade waar de scheepjes liggen. Langs de andere kant van de weg is het het ene winkeltje naast het andere. Als je die alleen zou fotograferen zou je je ergens in Turkije of weet ik waar wanen. Trouwens het viel mij op dat hier veel meer Aziaten zijn dan mensen uit andere Afrikaanse landen.

Wij hadden geen geïnteresseerden aan boord om op de pakketboten over te stappen.
Dus verder met een stop aan de Gefion fontein, de grootste fontein van Kopenhagen met een aantal slangen als versiering. Het is een monument van de godin Gefion, getrokken door vier ossen. Van hieruit heb je ook een prachtig zicht op Amalienborg. Waar we nu naar toe gingen.
Amalienborg is het winterpaleis van de Deense koninklijke familie. Voor de verschillende ingangen zie je schildwachten. Er is ook een beperkte toegang en tentoonstelling van de koninklijke gebruiken. Ik kreeg korting (25 DKK) én mocht gratis fotograferen omdat ik slot Rosenborg ook al bezocht had.
Uiteraard prachtige foto's, zelf genomen en van het beeld in het midden van de paleisoppervlakte en de kerk ingescand.
Vlak voor je de grond van het paleis opgaat heb je een prachtig zicht op de nieuwe opera aan de andere kant van het dok.
Geweldig onder de indruk van heel dit koninklijk gebeuren reed ik met de bus verder naar Nyhavn. Vroeger, zo rond de jaren 60 een beruchte buurt van hoeren, vreemde zeemannen en kleine criminelen. Nu : the place to be. Je kan er over de koppen lopen.Enfin, een toffe sfeer en plezant om eens te bekijken.
Volgende busstop was Christiana, de hippie buurt. Ik had dit heel graag gezien maar het was ondertussen al 18u30, dus naar het Scalacafé om te eten. Het werd 'hakkenbeuf' en was lekker.
Daarna een ticketje gekocht naar Slagelse in het Central Station, het spoor gezocht (je moet dan de eindbestemming kennen en voor mij was dit Arhus, serjeus wat km verder).
In de trein maar 1 maal van plaats moeten veranderen en moe en tevreden aangekomen.

SCANDI 2011 - 04.08 dag 5 - deel 1

Vooraleer ik de dag beschrijf : Ik trek nu toch al enkele dagen door Sjaelland en heb een nieuw spreekwoord voor deze streek. 'Waar men gaat langs Sjaellandse wegen komt men windmolens tegen !' Ik heb er nog nooit zoveel gezien. Je moet soms moeite doen om een foto te trekken zonder dat er zo'n wieken opstaan, vooral op de buiten.

Wat ik ook opmerkzaam vind is dat er, op de buiten, zoveel huizen en huisjes te koop staan.
O.K. Op naar Kopenhagen. Nu ik wist dat er aan het station van Slagelse een grote vrije parking was, ik met de auto naar daar. Ik was daar rond 8u30. Wat bleek ? Praktisch heel die parking stond vol ! Ik kon amper, aan het einde, nog een vrije plaats vinden.
Ik had weer de chance om de juiste trein te hebben. Allez, ik heb het wel aan een andere wachtende gevraagd. Maar weer geen zitplaats. Toen er in Roskjilde één plaats vrij kwam ging ik niet zitten maar liet een mevrouw met een brace aan haar been dit doen. Lief van mij hé ?
Enfin het was weer warm in Kopenhagen. De Tuborg smaakt dus heerlijk.
Bijna aan het café aan de Scala, over de ingang van Tivoli nam ik een hop on/hop off bus. Ik weet dat dit een goede manier is om veel te zien en overal te geraken. Kostprijs : 160 DKK voor een geldigheidsduur van twee dagen (ongeveer 21 euro).
De eerste halte was kasteel Rosenborg. Dit 'lustslot' werd in de jaren 1600 gebouwd door koning Christian IV. Allez, hij liet dit bouwen in Hollandse stijl. Ook de volgende koningen maakten serjeus gebruik van dit gebouw. Tot ene Frederik IV in 1710 er een einde aan maakte. Het slot werd daarna alleen nog gebruikt voor officiële ontvangst van andere edelen.
Hier kwam rond 1838 ook een einde aan. Het werd een museum over de geschiedenis der natie en het koninklijk huis.
Je mocht er fotograferen, zelfs met flash, maar betaalde hiervoor wel 25 DKK. En er werd gecontroleerd of je de bewijssticker wel had.Er is wel wat te zien : ingerichte kamers en zalen, gebruiksvoorwerpen, schilderijen, decoraties, enz... Ik heb wel wat foto's gemaakt maar ook enkele prentkaarten gekocht die bepaalde dingen beter weergaven.
In de voortuin van het slot was een restaurant waar ik een heerlijke Deense kaasschotel heb gegeten.
Stapte daarna terug op de bus richting dat madammeke in het water : De Kleine Zeemeermin.
Er waren honderden mensen aanwezig die met haar op de foto wilden staan. Zij staat wel bijna aan de wal op enkele rotsblokken maar het lijkt mij toch gevaarlijk. Natuurlijk heb ik ze ook op foto staan.Wat mij hier ook opviel is dat er in Kopenhagen heel veel riksja's zijn en de fietsers zijn meestal wel blanken.
Terug de bus op voor volgende bezienswaardigheid.

SCANDI 2011 - 03.08 dag 4

Ik vermoede dat het Vikingengedoe pas om 10u zou opengaan. Om 9u doorrijden was dus op zijn plaats.

Eens in Slagelse, want daar in de buurt was het, ging ik tanken bij Q8. De vriendelijke madam gaf mij op mijn vraag een mapje met de weg naar Trelleborg. Ik vond het direct. Het ligt eventjes, een km of 8 buiten Slagelse, in het gehuchtje Hejninge (ik denk dat je dit uitspreekt zoals het geschreven is).
Mijn vermoeden was juist : 10u opening, juist ja mijn aankomst daar. Ik was trouwens de eerste bezoeker die dag.
De mevrouw die opende en de kassa deed was heel spraakzaam. Ze zei mij een gids te nemen wat i wou doen in het Engels. Nej, Nej, zei ze, I have some in Dutch. Wat ik erg op prijs stelde en een gesprek startte over de Viking aanwezigheid in West Europa. En of er in België ook musea zijn waar je de Viking invloed kan bekijken, want zeker in de Vlaamse taal is dit merkbaar. Zie maar de weekdagen ! Toen ik vertelde dat ik een dochter had met dezelfde naam als de dochter van Wodan was het hek helemaal van de dam. Ik moest zeker Viking invloeden hebben gehad in het verleden ! (wat mij later een Tshirt deed kopen met daarop een koddige tekening en de tekst 'I am the last Viking'.
Wat die weekdagen betreft. Ik leerde vroeger dat die Noormannen die zich hier hadden gevestigd meestal op een dinsdag (niet elke week) recht spraken. In een dorpje hier reed ik op een bepaald moment voorbij het 'Tingshus' , de rechtbank.
Enfin, de vriendelijke dame wenste mij in het Deens veel plezier : God forneujelse ! (weer die o !)

Trelleborg was waarschijnlijk aan het einde van de Vikingtijd, zo rond 980 een militaire vesting als hulp voor Koning Harald Blauwtand. Er woonden toen ongeveer 500 mensen waarvan het merendeel jonge mannen die soldaat waren. Natuurlijk hebben die behoeften en woonden er ook dames en kinderen.Er zijn verschillende resten van grondvesten van de langhuizen gevonden. Eén werd terug opgebouwd. Al die woningen lagen binnen een aarden omheining, een wal van zo'n vijf meter hoog. De vesting ligt landinwaarts, raar want die mannen toen waren vooral bekend voor hun schepen. Haha ! Goed gezien ! Een beetje verder hier loopt een rivier, de Tude Aa. En aan de andere kant hebben we de Vaarby Aa. Trelleborg ligt dus op een landtong en via de Tuda Aa verbonden met de zee.
Het opgebouwde langhuis was groot en de moeite waard. Ook de fundamenten van de andere huizen binnen de aarden wal van zo'n vijf meter hoog. Er lagen ook enkele schepen voor herstelling, er waren de kleine landhuisjes en een speeltuin waarvan de toestellen een Vikinglook hadden gekregen. Er was ook een klein museum. Alles bijeen toch goed geamuseerd.

Het was praktisch 14u toen ik doorreed. Naar Korseur (eu = o streep). Naar het Scheepvaartmuseum. Gratis inkom en ook wel interessant. De foto's bewijzen het. Dan het dorpje terug ingetrokken om een pizza peperoni te eten (ik kreeg hem niet op) en een 1/2 l faseul (eu) Tuborg gedronken. Prijs 101 DKK (ongeveer 14 euro).
Dit dorpje ligt aan zee, niet ver van die lange brug. Ben dan naar het strand gereden om een stukje van die brug te trekken. En heb ze !Daarna trok ik nog eens naar Kalundborg om te kijken of er daar ook Vikingtoestanden waren, maar nee, dus naar de ijstijd, allez ijsjestijd, met een kaffe. Wel in Roskjilde waar een Viking schip museum is en waar (kinderen) je zelf een snek kan bouwen. Was echter te laat om daar vandaag nog naartoe te gaan. Voor een volgende keer.
Daarna naar Store Fuglede, langs kleine wegen om wat foto's te maken.
Morgen terug naar Kopenhagen.

SCANDI 2011 - 02.08 dag 3

Ik had gisteren in Slagelse (wat ze hier uitspreken als Slaagels) alleen de voorkant van het station gezien en daarbij geen parking opgemerkt. Ik nam de bus in Goerlov (de eerste o is weer met zo'n streep) een dorpje tussen Store Fuglede en Slagelse. Hier vond ik een dagparking. De bus koste 39 DKK.

We waren nog maar het eerste ronde punt voorbij (die je geweldig veel ziet hier) en de chauffeur draaide al naar links, de Stationsvej in. Hij stopte aan een grote halt en deed teken naar mij 'hier is 't station'. We stonden aan de achterkant van het station. Ik zag ook een grote, deels vrije, dagparking. Wat goed was voor de volgende keer dacht ik.
Het ticket moet je zelf kopen aan een automaat. Je betaald dit dan met een kaart, ik met mijn Maestro. 109 DKK. Aan dat kopen is iets raars wat ik de eerste keer niet snapte. Je kan een zetel reserveren voor 30 DKK extra. Dan ben je zeker dat je kan gaan zitten. Wist dit pas op de trein via een gesprek met een mijnheer die ook moest rechtstaan.
De trein reed via Soreu (eu staat voor o met streep), Ringstad, Roskilde, Taastrup naar Kopenhagen.
In de toerist Info ging ik een stadsplan halen, altijd handig. Op een terras aan het Cirkus bestudeerde ik dit en zag, toen ik opkeek Tivoli. Haha, dacht ik, ineens een bestemming. Maar ... aan elke kassa stond zo'n rij van vijfhonderd meter aan te schuiven. Ik ging naar de poort en zag dat je 290 DKK inkom, als volwassene, moet betalen. Maat vol voor mij, dus ander plan.
Ik ging naast Tivoli richting Radhus (op de a staat een bolleke en dan spreek je die uit als een lange aa). Ik bewonderde dit gebouw en het plein ervoor dat ik ken van de serie 'The Killing'. Vandaar Streuget (eu = o met streep), DE winkelwandelstraat in, naar de Heilige Geest kerk.Na een etentje op Heubroplatz (jaja weer o streep) ging ik naar de Nikolajkirke. Die was gesloten bleek. Op het gelijkvloers, en een kleine terrasopbouw, is nu een restaurant.
Ik wandelde verder en bereikte aan het Frederiksholmkanaal de ontvangstkamers (zalen) van het koninklijke Christiansborg paleis. Fotograferen verboden ! Daarom kocht ik maar enkele prentkaarten om in te scannen. Want het was er wel mooi. Eens je binnen was moest je blauwe plastieken overtrekken over je schoenen doen. De moeite waard om te zien waar het koningspaar zijn gasten ontvangt.
Mijn volgende halte was het Post en Tele museum. Wel mooi maar de nadruk lag meer op de organisatie van nu. Dus een kort bezoek.
Het was ondertussen ook 18u geworden en heb de trein terug genomen. Op een standaardzitplaats, zonder 30 kronen extra te betalen.
Ik weet dat ik bijlange alles nog niet gezien heb en kom zeker terug, niet morgen want dan is het Vikingdag !

SCANDI 2011 - 01.08 dag 2

Het is onverwacht maar ik heb in een vreemd bed goed geslapen. En ook het ontbijt mocht er zijn. Dit was om 8u45.

Ik wou in de voormiddag Odense verkennen. De garçon die mij koffie gaf (chique hé !) vroeg of ik richting Kopenhagen moest. Dat was zo. Oei, zei hij, er is een zwaar ongeval gebeurt vannacht en er is een reuze file.
Dus dacht ik : ineens doorrijden en ikke weg.
Onderweg kwam ik het stadje Nyborg tegen dat een kasteel heeft. Kastelen trekken mijn aandacht dus ... leerde ik dat meestal bezienswaardigheden pas om 10u open gaan. Ik trok wel wat foto's van het kasteel, het stadje, het haventje.Daarna terug op de autostrade met als doel afrit Slagelse. Maar dan moest ik eerst de Storebaelt over (de ae worden aaneengeschreven) en wauw ... wat een brug ! 15 km ? Tot in Halsskov. Onderweg is er nog een klein eilandje Sprug.
Eens de brug over kom je direct aan een tolstation : 220 DKK. Eens hier voorbij, in Forlev : file ! Die van het ongeval. Het ging inderdaad over twee vrachtwagens, ze hadden blijkbaar een serieuze brand gehad. Van de achterste was van de cabine vooraan niks meer te bespeuren.

In Slagelse dus de autostrade af en langs de gewone weg verder. Het was nog vrij vroeg en daarom reed ik eerst naar Kalundborg, stadje noord/west Sjaelland. (In het Nederlands is dit Zeeland en als je het op zijn Deens uitspreekt lijkt het of je een spraakgebrek hebt). Ik wou hier kijken of het mogelijk was om van hieruit met de trein naar Kopenhagen te rijden.
Na een wandeling door de stad, een etentje met een frisse pint, richting Store Fuglede.
De vriendelijke Lisbeth was niet thuis maar haar even vriendelijke man leidde mij rond. Wel een gedoe zeg : het is eigenlijk een héél grote boerderij met een aparte vleugel als b&b.In een gesprek wat ik allemaal ging doen zei hij mij dat ik best de trein kon nemen in Slagelse. Dichter bij hier, maar ook bij Kopenhagen, dus goedkoper.
Ik pakte alles uit, richtte mij in en reed eens naar Slagelse waar je inderdaad vlug bent. Aan het station vond ik geen dagparking maar zag wel een bus. Dus morgen met de bus en dan met de trein verder.
Ik kocht nog wat frisdrank (CC, geen C of T), wat brood en toespijs voor mijn avondmaal. En dat smaakte.
Ik merkte tijdens mijn rit op dat veel huizen een vlaggenmast met Deens vlag hadden. Een groot Deens gevoel ?

SCANDI 2011 - 31.07 dag 1

Ik had gisteren al mijn zware reistas ingeladen. Vandaag dus een blikje in mijn houder en eentje op de zetel daarnaast. Ook mijn wegenkaart lag daar, je kan immer nooit weten. Op mijn GPS had ik al mijn eerst B&B ingezet, we zullen er zeker geraken !
Mijn kilometerstand was 6.745 km, het was 8u30, dus ... op weg.

Wat de madam die op mijn voorraad kleeft bezielde weet ik niet. Ik had mij ingesteld om haar info op te volgen en deed dit dus. Op de radio speelde Loving Spoonfull, Summer in the city. En dat was zo, het was goed weer.
Ineens viel mijne eurocent : naar waar rij ik nu ? Dat mens stuurde mij naar het begin van de Boudewijn autosnelweg. Maar die is afgesloten ! Dan maar naar Wommelgem, het rond punt op en dan de snelweg tot aan de splitsing die ik nam. Zo naar Holland. Het was heel rustig op de autostrade. Na het streepje Holland kwam ik in Duitsland en dacht : haha ! Nu kan ik eens doorrijden zie. Jawel, dat ging tot in de buurt van Osnabrück. Dan begonnen de werken. Rijden tussen geel lijnen, maximum aan 60 of 80 per uur. Bijna tot in Hamburg waren dit stroken van 6 tot 10 km. Afgewisseld met stroken van 3 tot 5 km waar je normaal kon rijden. Opvallend hoe de Duitsers zich aan deze beperking houden. Hoogstwaarschijnlijk is er een waarschijnlijke pakkans die hoog kan oplopen.
Toen die werken gedaan werden was Hamburg in zicht en dat werd merkbaar aan het aantal wagens en ineens ... stilstaan ! We waren al een eind in de buitenwijken van HH (zo staat het op de autoplaten van hun wagens, H(amburg) H(ansastad) ). Stapvoets rijden op een brug, tot aan een plaat 'Elbetunnel 6,5 km'. De tunnel in aan voetgangerstempo, heel de tunnel lang. Toch was er een schitterende luchtzuiveringsinstallatie. Ik had mijn venster open en kreeg de indruk dat er een frisse wind waaide. Alles bijeen een uur en we waren HH voorbij.
Het was nog vrij vroeg maar toch begon ik al uit te zien of ik ergens kon overnachten. Als ik doorreed zou ik gewoon in de late namiddag al aan mijn B&B in Denemarken zijn en dat kon niet.
Het verkeer was rustig richting DK. In Duitsland zag ik naast de autostrade niets waar ik mij kon neerleggen (misschien lette ik wel niet goed op). Dus dan maar DK binnen.
Ik stopte in het eerste serieuze stadje, Kolding, maar daar was ook niets te zien en het was er hééél stil. Dan maar verder naar Odense waar ik wel een hotel vond : hotel Knudsens Gaard. Van de Best Western keten. Niet echt goedkoop (895 DKK) maar heel confortabel.Ik las nog een tijdje tot ik ging eten, overigens lekker en niet duur (140 DKK). Een goed pint daarbij, volgens de reclame hoogstwaarschijnlijk het beste merk van de wereld en dat is ?
Ik vulde daarna mijn dagboek in en ging slapen.(Toen ik gisteravond op het nieuws het verslag van de herdenkingsplechtigheid in Oslo zag, kreeg ik weer de tranen in mijn ogen, maar da's iets voor later)

Reisverslag

Jaja, vanaf morgen zal ik trachten een dagelijks verslag neer te pennen (?). Er zitten wel een paar toffe dingen tussen : bijv. ge kent dit kind hierboven wel he ? Awel ik heb een veel mooier beeldje gezien, hoop dat dit ook wereldwijd bekent word.

Vakantie

't Zal wel weer eens tijd zijn dat dit blogske nogeens gevuld word. Traditioneel over de vakantie plannen. Dit jaar, met de auto, naar het noorden. Heb al een bb gereserveerd in de buurt van Kopenhagen. Ik wil die kleine zeemeermin zien ! Daarna graag over de Sundbrug naar Malmö. Van hieruit rechtstreeks naar Ystad. Ken je die niet ? Awel, das daar in Skane, waar Kurt Wallander de samenleving krimineelvrij probeert te houden. Na enkele dagen wil ik dan terug naar Malmö om daar ook wat rond te hangen. Vandaar naar Gotenborg, wat er ook mooi uitziet. En dan daarna nog een paar honderd kilometer naar Oslo.

Waarom ? Ik heb de laatste tijd een aantal boeken gelezen die zich in bovenvermelde steden afspelen en de beschrijving van de steden en omgeving nodigt mij uit.
Binnen een goei maand vertrek ik.

belek 2011 2

Natuurlijk was er meer te zien ginder. Op een avond gingen wij naar een show kijken in een amfitheater, het nieuwe, in Aspendos : Fire of Anatolia. Wauw !!! Wat een spektakel. Een honderdtwintigtal dansers zetten zich in, via alle mogelijke dansformaties, om een stuk geschiedenis, verschillende emoties en allerlei toestanden aan het publiek te tonen. Machtig ! Uiteraard gepaard gaande met zowel opzwepende als rustige muziek. Ook de dansende derwisjen waren van de partij.Wij zaten op een uitstekende plaats : vlak voor het podium op de eerste twee rijen. Bedankt organizatie hiervoor.Voor mij was dit Fire of Anatolia nieuw, maar wat blijkt : zij waren reeds over heel de wereld bekend wegens hun optredens overal. Ook in België, in 2008 in Hasselt, Grenslandhallen. Men vertelde mij ook dat in 2004 (?) Turkije het Eurovisiesongfestival organiseerde en dat tijdens de uitzending Fire of Anatolia uitvoerig aan bod kwam.Deze, als krijger verkleedde danser, maakte met zijn slepende bewegingen afgewisseld met wervelingen de indruk een geest te zijn die over het podium zweefde. Ik was onder de indruk.

Hoe dan ook : ga je naar Turkije, Antalya boek voor de show in Aspendos (ook de Troy show moet formidabel zijn), merk je dat de groep naar hier komt koop tickets !

belek 2011

Ik heb enkele jaren geleden al uitvoerig geschreven over Belek en eigenlijk is er niet zoveel veranderd, het is en blijft een toeristisch gegeven.Het hotel waar wij verbleven was goed maar volgens mij, misschien zijn anderen het hier niet mee eens, van iets mindere kwaliteit dan het vorige. Maar nogmaals : ieder zijn mening. Onze bewoners, die overigens ook ouder worden, kwamen blijkbaar toch voldoende aan hun trekken.

Ook de ongemakken : eerst een collega ziek, dan een bewoner, dan ik, dan nog iemand uit onze groep. En het kan tellen. Verleden zondag begon het bij mij en ik ben nu al sinds ongeveer middernacht spettervrij. Nog wel zo slap als een vod. Heb juist een toastje gegeten, schrijf dit nu en ga dan weer plat.
Ik zag wel iets tofs ginder dat volgens mij hier ook best kan ingepast worden. Bij de verkeerslichten voor de voetgangers was er telkens een klok die het aantal seconden aangaf dat het nog rood of groen was. Mij lijkt dit een ideaal middel om hier bij ons bij het oranje licht te gebruiken, dan zie je dat je bijvoorbeeld nog maar 5 seconden oranje hebt voordat het rood word en je best stopt. Heel wat frustraties en boetes minder !
Wie stelt dit voor aan de overheden ?

Eindelijk ... het MAS !!!

Misschien staan jullie er niet wild van maar ik keek er naar uit. Zeker omdat mijn bezoek bijna een week verlaat was (nog eens bedankt Freya voor de moeite). Nu was het zo ver.

Ik was al verschillende keren aan het Willem- en Napoleondok gepasseerd maar op doodgewone dagen. Nu was het er duidelijk feest.
Via het openbaar vervoer zijn het peanuts om daar te raken. Via het Felixpakhuis, waar ik een foto nam, naar het Willemdok. Er lagen nogal wat serieuze jachten maar dat zal al wel voor het bezoek van ons koningspaar zijn dinsdag (dacht ik toch). Tiens, tiens : zou Laurent er dan bij zijn ???
Er was ook randanimatie. Het was al wel bijna zes uur maar de volle zon zette het MAS in een schitterend licht. Zou dat een compensatie geweest zijn voor vrijdag de dertiende ?Ik ging op een bank zitten, omdat ik nogal vroeg was, voor het Mas, aan het dok. Het duurde geen kwartier of iemand vroeg of ik Nederlands sprak, misschien zelfs Antwerps. Enfin we hadden een kort gesprek over het museum (dat koppel was er juist geweest) en over de verschillende dokken die ze hadden gezien op het panoramadak. Eventjes later, weer een koppel, of ik Duits sprak ? Ook zij stoeften over het museum en vroegen waar er een bus stopte om naar het Centr. Station te rijden. Ah, dat wist ik, de 17 en eventjes verder wandelen.
Hey Freya, met die bus kom je voorbij je werk !!
Samen met mijn collega's ben ik dan tijdig naar binnen gegaan, we volgden de raad van enkelen en togen ineens naar de achtste verdieping, spijtig genoeg was het dak eventjes gesloten voor een geluidstest. Niet getreurd binnen naar de tentoonstelling pre-columbiaanse kunst bezit van de Vlaamse gemeenschap en geschonken door mr. en mevr. Janssen uit Beerse, je weet wel van de pillen. Je kan het op de foto's zien, een prachtige verzameling.
Daarna mochten we wel op het dak en genoten van de prachtige zichten die je op Antwerpen en omliggende hebt. De moeite !Ik ga geen opsomming geven van wat we allemaal gezien hebben maar via de verschillende andere tentoonstellingsruimten zakten wij af naar beneden. Ik zag wel dingen die ik daarvoor al in andere musea zag : boten uit het Steen, klassieke schilderijen uit het Mus. Schone Kunsten.
Zelfs al ben je geen kunstfan dan is het nog de moeite waard om dit Museum Aan de Stroom te bezoeken. Het gebouw op zich al, het lijkt wel of een kindje met zijn blokkendoos gespeeld heeft. Een collega zei dat het precies een Lego werk was. Het vraagt wel wat moeite om de gebogen glazen wanden te waarderen. Maar alles bijeen : tof !! Ik schreef op Facebook dat deze kunstkathedraal een nieuwe dimensie aan Antwerpen geeft en dat meen ik.
Ik ga zeker nog terug.

TURKIJE

Zo, nog enkele dagen en we zijn weer weg. Naar Turkije. Met onze bewoners op vakantie. Zal zeker weer de moeite waard worden ! In ieder geval je zal er na de 23ste wel meer over lezen.
Zit er nog een beetje mee in dat we de nacht van zondag op maandag vertrekken terwijl ik op zondag nog heel de dag een kampioenschap moet begeleiden. Mensen in Mol, ik ga toch proberen tijdig naar huis te gaan hoor !!!

METZ 2, maandag 25 april 2011 namiddag

Na de lekkere Lorrainse schotel heb ik nog een eindje rondgewandeld in de stad, nog iets gedronken op de place St.Jacques, de rue La Fontaine, tot aan het station. Dat is toch al een flinke wandeling. Aan het station zelf me op het stationsterras gezet om te genieten van de zon en de voorbijgangers.
Dat was ook wel iets typisch. Is het nu voor Metz alleen of zie je het meer, in ieder geval zag ik het verleden jaar in Normandië niet. Een heel deel dames, pakweg de helft, denken dat ze modellen zijn en dat de straat een catwalk van Y.S.L. is ! Viel echt erg op.
Aan het station dan weer waren er dan weer enkele jongere vrouwen, meisjes, die bijzonder veel interesse hadden voor eenzame mannen. Je moest er van het begin af aan kort tegen zijn want anders werd je bepoteld (zag ik ze doen bij andere mannen niet bij mij vanwege mijn kortheid ?).
Misschien een tijdsverschijnsel. In ieder geval, het is wel even vreemd.
Tegen de zevenen ben ik het plein overgestapt naar de taverne Du Gare, een vrij groot, lekker en echt niet duur restaurant. Volgens de place mat bestaat het al erg lang.De escalope de veau smaakte verrukkelijk, het karafje witte wijn was heerlijk, de kaasschotel als dessert (brie en munster) was zalig en gelukkig serveerden ze daar de lekkerste koffie ter wereld : Lavazza !
Enfin, ik sliep weer goed en was 's anderdaags op tijd uit de veren om van het laatste petit dejeuner te genieten, te betalen, in te pakken, in te stappen en naar huis te rijden.
Metz, de Fransen zeggen Mes, was tof !

METZ 2, maandag 25 april 2011 voormiddag

Hoe ? En de zondagnamiddag dan ? Ik zei reeds dat ik een eind in de namiddag naar het hotel terug ging. Ineens herinnerde ik mij dat het vandaag Luik/Bastenaken/Luik was. En de te kloppen voorgestelde winnaar Philip Gilbert. Als Belg in 'den vreemde' voelde ik mee met het feit dat een andere Belg zo'n favorietenrol had. Dus naar het hotelsalon en op tv volgen wat er allemaal gebeurde. Ik hield het vol tot het einde en zag dat Gilbert op een indrukwekkende manier won. Als dat allemaal zuiver is .... chapeau (zeggen ze trouwens hier ook, vooral chapeau dan). Na de koers even naar buiten om een pita achter de kiezen te steken. Was trouwens de enige met zowat lichter vel in dat zaakje.

Maandag, nog een vrije dag had ik weer heel wat plannen : het museum L'Arsenal, de kerk van de Tempeliers, het Justitiepaleis en misschien de Jezuietenkerk want daar is altijd wat te zien.
Dus .... en avant ... naar de Place de la République waar zowat alles in de buurt staat.
Zoals alle steden is Metz vroeger ook omwald geweest, met de nodige toegangspoorten om er binnen te raken. Er staat nog de Porte des Allemands, aan de oostzijde van de stad. Ik moest, langs de zuidzijde, de Porte Serpenoise tegenkomen. Wat ook was.Buiten de stad, aan de oostzijde, heb je ook nog wat overblijfselen van forten die daar ooit stonden. Je ziet er nog enkele wallen en grachten in die typische 'Stevin'vormen. Daar is ook een stadspoort, de Porte de Sarrelouis, maar van veel jongere datum.
Langs de rue Robert Schumann kwam ik op de Place de la République die grenst aan een nog groter plein, L'Esplanade zowat gewijd aan mr. Ney, ook een bekende militair ginder.
L'Arsenal is eigenlijk wat het zegt, een militair gebouw zonder toegang voor gewone burgers als ik en jij. Rechts hiervan staat een gebouw dat vroeger ook bij het militaire complex hoorde maar dat nu een museum, annex boutique, is. Er was nu een tentoonstelling over alles wat met ballet te maken had onder het motto 'Farinelli'. Maar ... Fermé ! Pas terug open vanaf 26.04 morgen dus !
Spijtig, maar ik direct op weg naar de kapel van de Tempeliers. Moest eventjes zoeken alhoewel het vlakbij zou zijn. Misschien is dit normaal en nog een uitvloeisel van hoe de Franse regering destijds deze orde behandelde. Tenslotte vond ik het kleine kapelletje, dat nu een tentoonstellingsruimte is (waarvoor werd niet vermeld) en .... gesloten was. Toch een mooi gebouwtje.
Een klein beetje teleurgesteld, maar toch ook blij omdat het wel mooie dingen waren ging ik verder richting Esplanade. Ik kreeg ineens een oud gebouw in het oog waar momenteel blijkbaar serieus aan gerestaureerd word. Mijn gidsje leerde mij dat dit de kerk St.Pierre aux Nonnains was. Een overblijfsel van een abdij die daar ooit stond en waar men thermale baden had. Nu een concertzaal (?) en tentoonstellingsruimte. Zal wel voor na de restauratie zijn. Toch mooi, je kan dit op mijn foto's vaststellen.Tussen de place de la Rép. en de Esplanade staat het standbeeld van generaal Ney die ik goedendag zei op mijn weg naar het Justitiepaleis. Ondertussen nog enkele mooie kiekjes en dan het terras opgezocht van de taverne Rép.
Na een double mokka ging ik naar de rue Lasalle om proberen de Jezuietenkerk Saint Martin binnen te raken. Ze was open ! Gelukkig duwde ik de ingangsdeur eerbiedig open want er was een misdienst bezig. Ik ging zitten om te proberen te begrijpen hoever ze stonden. Bleek dat de Offerande juist bezig was. Die pastoor sprak verdomd traag en het duurde ! Ben dan maar buiten gegaan zonder foto's te trekken. Spijtig want was best een mooi kerkje. (Later, na het eten kwam ik terug, maar was ze toch gesloten zekers ! Zouden daar nog echt Jezuieten in wonen ?)
Ondertussen grolde mijn maag nogal en ging ik op de Place Saint Louis een galette Lorraine eten.
Een lekkere donkere pannenkoek gevuld met aardappeltjes, spekjes, stukken omelet, champignons, nog wat en een lekkere saus. Smakelijk !

METZ 2, zondag 24 april 2011

Na een gezonde slaap stond ik om 8 uur aan de ontbijttafel op het eerste verdiep. Dit 'petit dejeuner' mocht er best wezen : stukjes baguettes, broodjes met zaadjes, toast, beschuit, fruitsap, fruit, allerlei soorten yoghurt, boter, kazen, salami, hesp, bacon, eitje, granen, enz... Honger zal ik hier zekers niet hebben.
Na een stevig ontbijt gekozen te hebben weer op pad, gewapend met fototoestellen, naar het station, naar de passerelle waar je inderdaad als voetganger ook door kan.
Ik was als eerste op de Parvis des Droits de l'Homme, het grote plein voor één van de meest merkwaardige gebouwen die ik ooit zag : het Centre Pompidou de Metz.
Het plein op zich is al de moeite waard. Het gebouw zelf meer dan dat. Ik schreef in het 'livre d'or' dat het gebouw een vooruitblik was op de architectuur van de 24ste of 25ste eeuw. En dat meen ik. Het lijkt de vorm te hebben van een enorme tent. Als je de uitzending van Vlaanderen Vakantieland herinnerd van enkele maanden geleden over het centrum dan weet je dat de architect het gebouw ook beschreef als een enorme Chinese hoed. Trouwens die architect was een oosterling, de Japanner Shigeru Ban samen met een Fransman, Jean de Gastines.
Ik vind dit zowat het knapste gebouw dat ik ooit zag (wacht dus vol spanning op bezoek aan het MAS). Het witte dak is van glasfiber en overkapt drie grote expositieruimten. Het laat daglicht binnen.
Op het dak staat een 77 meter hoge vlaggemast die symboliseert dat in 1977 het Centre Pompidou in Parijs zijn deuren opende.
Het Centre in Metz heeft een totaaloppervlakte van 10.700 m2, er zijn zoals ik reeds zijn drie expositieruimten, spijtig genoeg was gallerij 3 gesloten tot einde mei. Er is ook een 18 meter hoog 'kerkschip' waar men eventueel grote kunstwerken kan tentoonstellen.
Vanop de verschillende verdiepingen heb je een mooi zicht op de stad, op het station, op de kathedraal, de rivier Seille, het park, enz... Heel raar, herinner je de naam van de kathedraal en het verhaal van gisteren : awel, in een gidsje in het Centre word gesproken over de Saint-Stephen Gotic Cathedral. Tiens, tiens, van verwarring gesproken.
Pas verleden jaar in mei opende het Centre zijn deuren, voor de eerste maal geopend door president Sarko. De expositie 'Chefs-d'oeuvre' loopt nog altijd. Er zijn topwerken uit de collectie van het Musée national d'art moderne uit Parijs en een boel meesterwerken uit de 20ste eeuw. Naast schilderijen heb je ook beeldhouwwerken en originelen uit de filmkunst. Echt teveel om allemaal op te noemen, toch een klein overzicht :



-La Femme à la guitare van Georges Bracque,




















-La Tristesse du Roi van Henri Matisse,
-l'Aubade, Nu couché et musicien van Pablo Picasso,
enzovoort. In mijn afbeeldingen vind je iets meer foto's.
Sommigen zeggen dat Metz een hedendaagse kathedraal gebouwd heeft waar kunstenaars van vandaag hun vragen over het leven en de helaasheid der dingen kunnen exposeren.
Voor mij is het een ongelooflijke ruimte met plaatsjes voor ontmoetingen voor elk publiek, heel levendig en heel intiem, ondanks de formidabele ruimte.
Ik was echt overdonderd !Na een bezoek aan de librairie en het café ging ik, al een eind in de namiddag, terug naar het stadscentrum.

METZ 2, zaterdag 23 april 2011 namiddag

Na een korte rustpauze in het hotel trok ik gewapend met mijn rugzak en mijn fototoestellen (ook mijn portefeuille natuurlijk) richting binnenstad. Naar de kathedraal. Er was juist een geleid bezoek bezig in het Frans en in het Duits. Ongemerkt (hoop ik) sloot ik mij bij de groep aan. Groot was mijn verbazing toen de gids de kathedraal de 'Sint Stefansdom' noemde in het Duits en daarna de 'Cathédrale Saint-Etienne'. De reden hiervoor heb ik niet kunnen achterhalen. Hoe ze eigenlijk heet vind ik bijzaak, hoe ze eruit ziet is veel belangrijker. Ondertussen kunnen jullie om mijn fotohoekje al een aantal foto's bekijken.Op de plaats waar de gotische kathedraal nu staat stond vroeger een kapel gewijd aan de heilige Etienne. Atilla de Hun verwoeste in 451 heel de streek, maar de kapel bleef overeind staan. Men bouwde bij, men herbouwde en in 1220 besloot ene bisschop Conrad de Scharfeneck (what's in a name) een nieuwbouw te realiseren. Eigenlijk werden er twee kerken gebouwd en in 1330 werd de binnenmuur gesloopt. Het schip, het plafond is maar liefst 42 meter hoog. Wat mij verbaasde. Toen ik buiten voor de kathedraal stond, waar je geen machtige toren zoals bij ons ziet, dacht ik, is dat alles ? Maar binnen : wauw, zo hoog !!!

En er is wel een klokketoren van maar liefst 90 meter ! Ge zou het begot niet zeggen als ge er voor staat !
Speciaal aan de kathedraal Saint Etienne zijn de glas-in-lood ramen. De oudste dateren uit de 13de eeuw, de jongste uit 1970. Natuurlijk werden die kunstwerken gesponsord door de plaatselijke adel (met belastingsgeld ?) zoals Theobald van Lixheim, Jacques Villon, Roger Bissière, enz... Nog specialer aan de jongste glasramen is dat zij werden ontworpen door Marc Chagall.
Er is ook een crypte die je alleen mag bezoeken tegen betaling en zo katholiek ben ik dan ook weer niet. Alhowel ik de afbeelding van de draak Graoully wel eens had willen zien in een kerk.

Enfin na dit bezoek vond ik dat ik een pint had verdient en toog naar de terrasjes op het plein daarnaast. Ik bestelde een 'bière pression' en de vriendelijke ober vroeg mij : Kronenburge, Grim, Leffe ou panache ? Die panache is gewone pils bleek, Kronenburg kennen wij ook, maar dat ze daar Leffe of Grimbergen hadden vond ik tof. Later bleek dat die twee laatste bijna in heel Metz in omgeving ingeburgerd zijn. Enfin, de Grim, smaakte.
Het was nog te vroeg om naar het hotel te gaan en daarom besloot ik maar eens naar het station te gaan. In de buurt van zo'n inrichting zijn meestal toffe cafés en restaurants. Dan kon i meteen verkennen of de 'traverse' onder de spoorweg ook voor voetgangers was. Dit vanwege héél belangrijk morgen.
Dat station is niks speciaals, gebouwd in 1908 in een wel heel eigen stijl. Er was echter een heel goed restaurant in de buurt (vlak over het station) dat al heel lang bestaat en waar ze verdorie lekker eten hadden.De 'entrecote maitre d'hotel' ging heel goed binnen, samen met een karafje witte wijn uit de streek.
Ik heb daarna nog even tv gekeken op mijn hotelkamer en vrij vroeg (rond 10u) in slaap gevallen.

METZ 2, zaterdag 23 april 2011

Het was een pak rustiger rijden vandaag, tegen donderdag. Voelde ook geen drang om ergens te stoppen. Vroeger had ik dit wel, maar dan was het vooral om doorgedreven aan een sigaret te trekken. Alles bijeen was ik voor de middag in Metz. Ik kende de weg al naar parking St.Jacques en vond dus snel een plaats. Omdat ik onderweg bijna een liter water had opgedronken was een bezoek aan de kleine kamertjes daar héél aangenaam.

De place Saint Jacques zat al behoorlijk vol. Je moet je een plein voorstellen van ongeveer twee voetbalvelden na elkaar, vol terrasjes van diverse pluimage : Italiaans, Frans, Lorrains, waar je overal kan drinken en eten. Ik heb een 'omelette Lorraine' gegeten (eieren, een stuk quiche, groentjes en petatjes) en had er mijn buik van vol.Na het koffietje achteraf (is altijd een kleine expresso tenzij je anders vraagt) was het tijd om de auto op te zoeken en naar het hotel te rijden. Ik was al in de rue Pasteur geweest dus vond het logisch wat de mevrouw van de geepee-s zei.
Natuurlijk waren de mensen vriendelijk in het hotel, ze hadden mijn reservatie al klaar liggen (tof, Booking.Com werkt goed !!). Ze vertelden mij wel dat het daar in de buurt overal betalend parkeren was en dat de politie geregeld controle deed. Links van hen, in de buurt van de rivier was het vrij, maar daar was meestal veel volk. Ook morgen en overmorgen 'jours de fêtes' was het vrij parkeren. Ik besloot toch maar aan de rivier mijn kans te wagen en reed de straat uit , die zoals zovele straten hier enkelrichting was, door de rue Charlemagne naar de Avenue Foch.
Je kent die mijnheer niet ? Awel hé, dat was een generaal in de Eerste wereldoorlog die het schopte tot opperbevelhebben van de geällieerden tot aan de wapenstilstand. In heel Frankrijk en ook daarbuiten zijn straten en pleinen naar hem genoemd.
Ik stond aan het rode licht voor de av. Foch, zag daar auto's geparkeerd en nergens een betaalautomaat. Ik kruiste de avenue zag een oprit en duikelde er met mijn wagen in omdat ik een plaats had gezien tussen twee auto's.
Klinkt raar ? Wel, de avenue Foch is zeker 60 of 80 meter breed. Aan de ene kant statige huizen met ongelooflijk prachtige voortuinen, dan een breed voetpad van minstens 7, 8 meter breed, dan een gewone rijstrook. Hiernaast begint een middenpark met rechts (naast de rijstrook) parkeerplaatsen met uiteraard een asfaltstrook om op de parking te kunnen rijden. Naast die asfaltstrook begint een middenpark van weer ongeveer een tiental meter breed, met in het midden een wandelweg met, zoals overal in Metz, veel zitbanken. Naast dit middenpark begint hetzelfde als in de ene rijrichting.Ik parkeerde, sloot af en ging naar een mevrouw die aan haar auto aan het praten was met enkele jongere meiden. Ik vroeg of er moest betaald worden om te parkeren : 'Non monsieur, c'est gratuit !'. Goed hé en dat op ongeveer vijf minuten wandelen van het hotel.
Kort na mijn vraag reed de mevrouw door en kwamen de beide jongedames mijn richting uit. Ik ben er bijna nog altijd van overtuigd dat ze géén twintig haalden. Ze gingen ieder langs een kant van mij verder (met mij), lachten en vroegen of ik 'besoin' had aan 'compagnie' ? Ik zei van nee (echt waar !!) want dat ik moe was van een lange reis. Ze wensten mij heel vriendelijk een goede rust toe en misschien later ?
Ik was nog de hoek van de av.Foch en de rue Charlemagne aan het ronden toen er weer een schoon ding mij riep, zij stond aan de muur van een groot huis en wou roken maar had geen vuur. Pech, maar ik rook niet ! Later zou ik vaststellen dat er in Metz serieus wat jongere meisjes iets op straat willen bijverdienen.
Op mijn weg verder naar het hotel dacht ik of het niet opportuun zou zijn de Avenue Foch om te dopen in de Avenue Fuck. Klein verschil, niet ?
Later op de middag trok ik terug richting oude stad.

METZ met !

Beetje rare titel, maar wil eigenlijk zeggen : Metz met problemen. Helemaal niet met Metz zelf hoor.

Gisterenvoormiddag vol goede moed vertrokken, in no-time was ik in Brussel waar ik eventjes vaststond. Namen en Luxemburg was dan weer een makkie. Even voorbij Thionville in La Douce waren er werken. Nogal een serieuze file. Aangekomen in Metz wees de madame van mijn GPS feilloos de weg naar mijn verblijf. En daar begon het : gesloten ! Buren links niet thuis, buren rechts ook niet. De Post was vlakbij. Men kende de mijnheer, maar een chambre d'hôte ? Connais pas. Ook de politie die toevallig op straat parkeerboetes aan het uitdelen was, was er stellig van overtuigd : geen chambres, geen hotel daar in de buurt. Uiteindelijk zag ik de overbuur en die wist mij te vertellen dat de mensen over hem bijna heel het jaar door gasten ontvingen in een chambre d'hôte. Dus ik zat toch goed. Ondertussen nog eens gebeld maar weer geen antwoord.
Ik reed de stad in, parkeerde en ging naar een terrasje vanwege ondertussen grote dorst. Na een lekkere pint besloot ik de kathedraal, die vlak bij was, te gaan bezoeken. De moeite waard ! Echt een mastodont ! Mooie glasramen enz... De foto toont de linkerzijbeuk vooraan.Op weg terug naar de parking passeerde ik de fanshop van FC Metz, en jawel Yves, ook die hebben sjaals !
Ik reed ook, telkens ik naar de chambre ging (3x) voorbij het Centre Pompidou. Daar alleen al voor ga ik terug !
Terug aan de chambre bleek er geen verandering in de toestand, het was dan al zes uur. Ik zag dat de buren rechts ondertussen thuis gekomen waren. Belde er en kreeg van mevrouw een deskundige uitleg : Jawel mijnheer, ze verhuren gastenkamers maar ... einde vorige maand is mijnheer naar zijn maitresse gegaan, mevrouw was daar niet goed van en ligt in de clinique, dus huis gesloten.
Ik dan maar naar een Ibis hotel : desoler mr, mais ..., idem bij Mercure. Had helemaal geen zin meer om nog verder te zoeken en koerste dan maar naar huis. Trouwens rare autostrade met verschillende snelheden en veel flitsers : 110, dan 90, dan 80, plots 130, dan weer 90, enz...
Ik ga zeker terug naar Metz, maar een ander hotel !

WEER-GENOT

Eindelijk is de zon nog eens aanwezig van 's morgens af. In de voormiddag zit ik nogal vroeg aan mijn pc om een aantal zaken af- of bij te werken. Het is nu de tweede keer (dacht vorige week ook eens) dat ik mijn deur openzet en geniet van al wat er buiten gebeurt : de hond van beneden die rondholt, de vogeltjes die om hun partner roepen (ah ja, in mei moeten ze een ei leggen !), de buurman die wat klusjes doet en ondertussen (tracht te) fluit. Zalig ! Dingen die ik al een heel aantal jaren niet meer meemaak. Als ik de blogs van mijn dochters lees dan ben ik wel (een beetje) jaloers dat ik er nu niet met de fiets kan op uittrekken. Ga, als ik terugkom van Metz, toch eens met mijn onderbuur praten of we een oplossing kunnen vinden om hem te stallen. Vond wel een garage, drie straten verder dus een eindje stappen, maar die vragen 100 euro per maand. Nogal veel hé ? Nu mijn onderbuur is een heel vriendelijke man, blijkbaar ook heel sociaal gericht (merk ik aan zijn post als ik die, bijna dagelijks, verzamel op de vloer van de gang) dus wie weet ?

WAT VERBORGEN IS

Is de titel van een nieuw boek, verschenen in maart 2011, van een nieuw Zweeds schrijversduo, Hjorth & Rosenfeldt. Het is hun eerste maar zij kondigen reeds aan dat er nog gaan volgen. Ondertussen weet zowat iedereen dat ik een soort 'scandinafiel' of zoiets ben en een zwak heb voor de (meestal) goede schrijvers uit dit deel van Europa.

Larsson schiep Blomkvist, Mankell Wallander, beide voornoemde schrijven hebben het over Sebastian Bergman, een psycholoog. Een nogal eigenzinnig persoon met aparte meningen en daden, de moeite om te lezen. De oorspronkelijke titel is Det Fördolda en het word momenteel al verfilmd. Misschien weer iets om naar uit te kijken.
Pas volgend jaar zouden de nieuwe avonturen van Bergman aan het publiek worden voorgesteld. Ik heb de indruk dat dit weer echt bestsellers aan het worden zijn (had dit gevoel ook bij het verschijnen van Het Bernini Mysterie van Brown).

METZ

Einde april, van 21 tot 26, maak ik een korte trip naar Metz. Dus ik zal Pasen vieren in de kathedraal daar. :)) 'k Zal er wel eens naar gaan zien. Ik wil ook het Centre Pompidou niet missen. Blijkbaar zijn er daar nog een aantal culturele dingen : museum R. Schumann (bezieler van Europa), bakkerijmuseum (misschien goed voor een quiche), een mooi station, enz... Hopelijk is het goed weer want de terrasjes zien er ook best aangenaam uit.

SCHRIJVERS !!!!

Uit zowat nostalgische overwegingen kocht ik het nieuwste boek van een Ranstse schrijver. Over een politieduo uit Lier waarvan de commisaris in Ranst woont. Tegelijkertijd dacht ik om mijn eigen schrijfsels uit deze streek op te bergen want trop is teveel.
Na het lezen echter van zijn boek besloot ik : verdorie, ik denk dat ik dit beter kan. Mijn reeds geschreven tekst terug bovengehaald en besloten er aan verder te doen. Moet nu nog eens 't een en 't ander aan mijn kids laten lezen en een schrijfplan opmaken. Met was hulp en support van de bloglezers hoor je er misschien nog van !

WRAAK VAN ...

OK, het is niet erg appetijtelijk en niet echt iets om te bloggen maar zit sinds vanmiddag opgezadeld (eigenlijk zonder zadel en gewoon zitten op de pot) met de wraak van Montezuma ! Is al heel lang geleden dat ik hier nog eens van wist.

RUNDSKOP !

IK HEB HEM GEZIEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Johnny Camaro

Ergens in een oud bericht kan je lezen dat ik dit typetje van Alfred Lagrange formidabel vind. Alfred is een ex presentator van Veronica en al enkele jaren overleden (op jonge leeftijd).

Na jaren wachten en zoeken heb ik de onovertroffen superhit (volgens mij toch) van hem gevonden : Ik ben de weg kwijt. Spijtig genoeg kan ik hem jullie via dit medium niet laten horen, maar zoek het eens op op You Tube en laat eens iets weten (in reactie ?)

Terug thuis, deel 3 : opgemerkt !

Eigenlijk is mijn ziekenhuisbezoekverhaal gedaan maar toch nog enkele dingen die ik opmerkte of waar ik moest over nadenken. Niks speciaals hoor !
De eerste dag zag ik op het dak van de kliniek iets staan dat ik niet kon thuisbrengen. Dank zij mijn bril ontdekte ik dat het vogels, namelijk uilen, waren. In steen. In totaal heb ik er toch een drietal zien staan. De vriendelijke verpleegsters konden mij niet helpen met achterhalen waarom die er stonden. Ik vermoed dat ze een afschrikmiddel zijn tegen andere vogels, bijv. duiven. Zo blijven de verschillende daken toch duivenstrontvrij.
In de cafetaria staat ook, achter glas, het skelet van een witte vinvis. Dit ontlokte onze Jules de kreet : Kijk ! Een dinosaurus !. Ik herinnerde mij dat ze tijdens het bouwen van het nieuwe gedeelte van de kliniek verschillende vondsen deden. Dit is er één van. Tof bekeken om het bij te houden en tentoon te stellen.
Als laatste, en dit is geen veralgemening voor de kliniek. Ik had een gemeenschappelijke kamer gevraagd. Door blijkbaar drukke bezetting kreeg ik echter een éénpersoons. Wanneer je in bed lag en omhoog keek, of op ooghoogte om je heen : geen enkel probleem. Keek je naar de vloer dan zag je een kleine tegeltjesvloer die hier en daar wel wat verzaakt was en die duidelijk aan vernieuwing toe was. Ik kreeg het gevoel van ofwel ergens in een oude oostblokkliniek te zijn ofwel 50 jaar te laat te zijn. Er was ook geen douche !!! Voor een kliniek lijkt dat vooral een minpunt. Indien ik, wat zoals gezegd, indien ik een éénpersoons gevraagd had en die kamer had gekregen, zou ik zeker bezwaar maken tegen bijbetalingen !! Dit doet echter niks af aan de kwaliteit van de verpleging die top was !

Terug thuis ! (alive & kicking) 2

Tof dat je door het eerste deel bent geworsteld en nu zelfs het vervolg wil lezen.

Dag 3 : De vriendelijke zwarte verpleegster kwam mijn ochtendmedicatie brengen, wenste mij een goede dag en verdween ! Ondertussen hoorde ik op de gang de kar met ontbijten voorbijdenderen. Ik dacht 'en ik dan ?'. Voor mij was dit een teken dat men weer iets ging doen. Een begeleidster kwam binnen en bracht mij, te voet, naar beneden (radiologie) voor een MR (?) scan. De radioloog (of hoe noem je zo'n kerel) gaf mij een literfles Spa plat en een bekertje met de order dit op een half uur leeg te drinken, kwestie van verdeling achteraf van de contrast vloeistof. OK ! Een hele klus voor mij maar het lukte. Na een halfuur mocht ik binnen en in een soort schelp gaan liggen. Op de mevrouw haar vraag of ik dit kende antwoordde ik 'alleen van dr. House'. Blijkbaar een leuk antwoord want weer was het ijs gebroken. Zij zeiden dat ik instructief ging krijgen tijdens het scannen, dat het iet van niks was, dat er vloeistof was ingespoten en dat ze wel gingen zeggen wanneer die aktief, ook warm, werd. Maar dat alles best te dragen was.
Ik volgde de instructies op (diep ademhalen, stoppen met ademen -nu al dacht ik !- , terug ademen, het apparaat gaat verder scannen, de vloeistof word actief - en dat voelde ik verdorie ! Ik had het gevoel dat zelfs mijn dikkedarmsluitspier ineens op een vuur lag waarbij ik even het gebod gaf 'dicht blijven hé !!!!' - )
Na deze ervaring terug naar boven waar ik een baxter kreeg met vitaminen ! De goede dokter vond dat ik door allerlei voedingswaren niet te eten zeker een tekort hieraan zou hebben. Eigenlijk kreeg ik die gisteren al nu ik hierover nadenk. De mannen van ons werk die op bezoek kwamen, dat was gisteren. Er was er een bij die een stoma heeft. Hij zag die baxter hangen en zei : Oh, gij hebt ook een zakske ! Ik maakte hem duidelijk dat in mijn zakje geen pis inzat (ondanks de kleur) en dat het in mijn lichaam ging. Bij hem gaat het uit zijn lichaam. Of het duidelijk was of niet zal achteraf wel blijken.
's Avonds kwam ons Goedele en onze Jules weer op bezoek. Ook Robert en ons Frieda. Wij trokken samen naar de cafetaria waar ik nog een lekkere tas soep dronk terwijl de anderen hun frietjes mét opaten.

Dag 4 : 's morgens weer ontbijt. Dan doktersbezoek. Uit de scan bleek dat er rond mijn slokdarm geen wildgroei was en ook dat mijn longen ok waren. Als ex-roker vond ik dat een toffe boodschap. (Ik zou kunnen zeggen 'leuke boodschap' maar ik vind 'leuk' zo'n hollands woord dat te pas en te onpas gebruikt word dat ik het zoveel mogelijk wil vermijden). Hij zei ook dat er in mijn darmen een kleine uitwas was (zoals een fietsband die je te hard hebt opgeblazen zei hij) maar dat dit geen kwaad kon. Ook mijn slokdarm zelf leek niet te erg te zijn. De vernauwingen zijn wildgroei van een infectie door teveel zuur. Wat de stelling die ons Goedele van tevoren al poneerde bevestigde. Het had geen zin meer mij daar te houden, de rest, de behandeling ging gebeuren via de polykliniek, donderdag a.s. de eerste maal van enkele keren.
Ben benieuwd !
Met de hulp van ons Freya geraakte ik terug thuis, na eerst nog wat gewinkeld te hebben, kwestie van de volgende dagen niet te verhongeren en mijn koelkast ook wat werk te geven.
Trouwens dochters, allebei fantastisch bedankt !!! In het hospitaal liggen was bijna, met jullie support, een pretje !

Terug thuis ! (alive & kicking)

Zo, terug thuis na het kleine weekje ziekenhuis. Wat er nu juist gebeurt is ? Wel :

Dag 1 : ingeschreven aan de balie, 50 euro voorschot betaald, door een vriendelijke begeleidster naar boven gebracht. Overgedragen aan een even vriendelijke verpleger die mij naar mijn gekozen gemeenschappelijke kamer bracht die een éénpersoons bleek te zijn wegens gebrek aan plaats op. Vriendelijke verpleger ondernam drie pogingen om een slotje in een ader te steken. Toen hij de geleende sportzak zag waarin ik mijn dingetjes in had meegebracht (broeken,pyjama,zakdoeken,boeken) werd hij heeeel enthoesiast want Ajax fan !! Maar eigenlijk Anderlechtfan (met stadionverbod). Kreeg 's avonds bezoek van ons Goedele en een vrij oppassende Jules uit angst besmet te worden met één of andere ziekte (was vrij vlug over).
Dag 2 : nuchter en in bed naar gastro-centrum gebracht. Voelde mij wel ineens tot zieke gebombardeerd. Een dokter nam een echo van mijn borst en maag enzo. Nadat hij mij had ingewreven met de gel en zijn kijkertje op mijn buik zette zei ik 'Aha' !!! Oei, zei hij, is er iets. Ik zei neenee, ik merk dat ik niet zwanger ben !!! Humor deed het. Enfin uiteindelijk bleken gal, lever, nieren en darmen ok te zijn. Een beetje gasvorming in laatste te na gesproken. Zei dat ik daar echter vlug van af kon raken (door billen op te tillen). Daarna gastro genomen onder verdoving. Een dokter spoot iets in het slotje (ik lag op mijn zij) hij zei van het even in te maseren, doe maar dacht ik terwijl ik de muur zag wazig worden. Om beter te concentreren sloot ik even mijn ogen, deed ze weer open en keek recht naar een bordje W.C. 'K verstond er niks van want dat kleefde toch niet op de muur die ik aan het bestuderen was. Even rondgekeken en ja ik stond in een terug-wakker-worden-wachtruimte. Door de vriendelijke begeleiders van Monica (zo heet middelares tegenwoordig) terug naar boven gerold naar mijn kamer. Middagmaal opgegeten en verder geslapen. 's Avonds kwam ons Freya op bezoek en kon ik haar het hele verhaal vertellen.
De twee volgende dagen zal ik morgen schrijven, dan toont het precies langer !

SLIK !

Na enkele jaren genoten te hebben van moeilijkheden tijdens het eten is er eindelijk (hoop ik) een licht aan het einde van de tunnel. Gisteren lapte een gastroscopie mij dat. Tijdens een kotsrijke sessie stelde de dokter vast dat mijn slokdarm vernauwd is. Hij kreeg zelfs die darm met de camera aan er moeilijk in. Daar moest dringend wat aan gedaan worden zei hij want binnenkort zou ik niet meer kunnen eten en ook niet of heel slecht drinken. Dus kom volgende week dinsdag maar binnen voor enkele dagen en dan lossen wij dat op.
Dus, beste lezers, volgende week in het hospitaal en daarna kan ik weer (als ik er zin in heb) volop vlees en vis van allerlei slag eten !!!

ik doe weer eens iet !!!

Na lang nadenken (hmmm) had ik de beslissing genomen om in vakantie te gaan naar Kopenhagen en/of naar Oslo. Ik wou weer eens anders dan anders doen en wil dit met de trein doen. Ah ja, met die slogans : met de trein is het altijd een beetje reizen, e.a. Uiteindelijk wil ik vertrekken in Antwerpen naar Kopenhagen, daar een aantal nachten blijven slapen (en overdag de streek verkennen), dan met de ferry naar Oslo en daar idem dito. Tenslotte met de trein van Oslo naar Antwerpen. Speciaal ????
Een eerste obstakel was een reisbureau zoeken : in het shoppingcenter, aan het rond punt, in Borsbeek, in Schoten of in Oelegem. Dichtste bij en ik moest er toch zijn, het shoppingcenter. Neckermann : Sorry mijnheer dat hoort niet bij ons aanbod. Dan maar naar Sunair : Sorry mijnheer maar dat staat niet in ons boeken. Dus naar een 'gewoon' reisbureau, aan het rond punt : Ik wil dit wel nazien mijnheer, maar dit hebben we nog niet gehad. Mogen wij u terugbellen ?
Jaja, geen probleem. Tenslotte toch maar naar de Molengalm in Oelegem gemaild. Alles uitgelegd en ook zij gaan mij terugmailen. Afwachten !!! Moet ik dan echt alles zelf doen hiervoor ?

Nieuwe nummerplaat

Gisteren is eindelijk mijn nieuwe nummerplaat aangekomen, je weel wel de obligate europese ! Mijn angst voor een bizarre combinatie is verdwenen want ik rij nu door de wereld met :

1 AIR 660

Valt nogal mee he ?

5 maanden/jaren plan ?

Stilletjes aan begint mijn appartementje op iets te lijken. De woonruimte is zo goed als klaar, ben er nog niet helemaal uit welke wandversiering er moet komen en hoe de verduisteringsgordijnen er zullen uit zien, maar dat komt wel.

Mijn rommelkamer/bureautje is ook aan afwerking toe, nog enkele afspraken maken met hulpvaardige handen om kleinigheidjes uit te voeren en dat zal ook wel ok zijn. Gisteren heb ik alle oud papier en dozen die ik teveel had buitengezet. Vandaag haalt de ophaaldienst die op (amaai wat een zin). Tenandere die mannen zijn verleden week gelukkig nieuwjaar komen wensen. Lang geleden dat ik dat meemaakte zulke sympathieke mannen die voor de ophaaldienst werken. Heb ze dan maar gelijk maar wat drinkgeld gegeven. :))Gisteren heb ik ook een marathondag tv kijken ingelast. Ik begon aan de eerste cd van The Killing 2 en kon daarna niet meer weerstaan aan de volgenden. Enfin het was al een eindje nacht toen ik uiteindelijk de laatste zag. Deze serie is zo mogelijk nog beter dan de eerste.
Als er interesse is ?

CHEVROLET DRIVER !!!!

Allez dan, het is zover : ik heb mijn nieuwe auto. Nu nog alle documenten in orde maken met de verzekering en de inschrijving. En daar is een nieuwigheid. Voorlopig rij ik met mijn ouwe vertrouwde nummerplaat 153 KA. Er is echter een nota van het ministerie dat sinds enkele maanden alle wagens die ingeschreven werden/worden, of ze nu nieuw zijn of tweedehands, een nieuwe Europese nummerplaat moeten hebben. Als ik de evolutie van deze platen bekijk dan hoop ik dat mijn nummerplaat niet begint met 1 AFT ... , want daar zijn ze nu blijkbaar ongeveer aan toe. In ieder geval 't zal weer geld kosten !

VAKANTIE ?

Jazeker, ik ben al enkele dagen in vakantie. Heel opvallend is dat de drukte van de laatste weken zich nu ook doorzet. Toch nu enkele minuutjes om up te daten :
Ik ben verhuisd en woon nu in Deurne Zuid. Een gedwongen verhuis vanwege familie van de vorige huisbaas die daar kwam wonen. Logisch maar voor mij toch een beetje spijtig. Voordeel : ik betaal nu minder huishuur, minder gas, minder elektriciteit, minder verzekering. Tof hé !
Dan : Verleden week moest ik naar Lier. Op weg, in Borsbeek, heb ik een groene pijl om links af te slaan. Ik doe dit. In een flits zag ik vanuit de tegenovergestelde richting op de Krijgsbaan een auto door het rode licht rijden, mijn kant op. Ik geef nog wat gas bij om die te ontwijken, maar ... dag jan ! Volop geraakt op mijn rechterachterzijde. Dankuwel voor je bezorgdheid, maar ik heb zelf niks. Mijn autootje : total loss !! Dus maar een nieuwe gekocht. Volgende week heb ik hem, weer een Daewoo, ekskuus, een Chevrolet. Zeg maar een kleinere Tacuma.'t Is zoiets als hierboven, maar met 5 deuren en de kleur is Carbon black metallic.
Nu rij ik met een spiksplinternieuwe Meriva als vervangwagen. Toffe car !

Onbekende schrijfster ?

Door één of andere reden ging het op een bepaald moment deze week in De Wereld draait door over de vrouw van Gerard van het Reve. Je weet wel die Nederlandse (homofiele) schrijver. Eigenlijk ging het meer bepaald over zijn vrouw, want, ja ... hij was gehuwd. Die vrouw, Hanny Michaelis is zelf een wereldbekende poëziste in Nederland, met tal van prachtige dichtsels. Zij, en Gerard, trouwden vol liefde. Tot op een bepaald moment bleek dat mr. homo was en haar verliet. Dit was aanleiding voor haar om een aantal gedichten te schrijven. Eén daarvan haalde DWDD. Ik vond er een op het net dat mij toch wel greep :

SINDS

Sinds je mij voor altijd
bent binnengegaan,
ben ik tot aan de rand
van je vervuld.

Dwars door de rukwinden
van het verdriet
voel ik je onder mijn huid
bewegen, warm en goed
als vroeger
toen wij overnachtten
binnen de omheining van
elkanders armen.

Wat doet het er dan toe
dat de wereld leeg
en winters is geworden
nu mijn ogen
je nooit meer zullen zien
en ik mijn hoofd niet langer
in je schoot kan leggen ?

vervolg verhuis !

Joepie !! Twee handige collega's hebben mijn wasmachine komen installeren. Ze zijn er wel eventjes mee bezig geweest maar het lukte. Spijtig voor sommige bewoners op mijn werk want nu kunnen ze mij niet meer helpen met mijn was. Maar eindelijk kan ik de was doen ! Toch raar he, na zoveel jaren is zelf kunnen wassen blijkbaar een serieuze bevrediging.
Had gedacht om vandaag naar Massive te gaan en met behulp van onze Yannick daar een aantal lusters te kopen. Is echter nog volop aan het sneeuwen en ik denk dat er al zo'n dikke 15 cm ligt. Zal dus weer voor een andere keer zijn. Ook de Billy boekenkast van IKEA zal niet voor morgen zijn. Tof hé ... een Billy boekenkast ... past bij mijn voornaam.

'T IS WEER EENS HOOG TIJD !!!

Mijn verhuis is achter de rug, mijn appartement begint stillekens aan op iets te trekken (nog wat railkes ophangen enzo...), mijn gordijnen zorgen momenteel voor tewerkstelling in Polen (blijkbaar werkt Kwantum met hen), hopelijk komen ze één van de dagen mijn wasmachine ok maken. Nu nog uitzoeken hoe ik muziekzenders uit mijn radio krijg en dan is alles weer veel schoner.
Het grootste werk voor de quiz volgend jaar is ook gedaan, nu nog wat verfijningen enzo...
Daarom terug een beetje tijd om te bloggen.
Zondag ben ik met de tram naar 't stad geweest. Niks nieuw, dat doe ik al langer maar vroeger reden we met de auto naar de terminus en stapten daar op. Nu wandel ik de straat uit en kan kiezen welke tram ik neem (euh... dat lang nieuw Hermelijngeval ziet er wel goed uit, die zal ik nemen !). Sinds ik hier woon heb ik dat al enkele keren gedaan en dat is toch wel heel gemakkelijk zenne. Denk er zelfs over na een abonnement te kopen (en dochters : Antwerpen geeft geen vermindering).
Zo, bedankt voor je bezoek en tot de volgende !!!

Plezant weerzien !

Na lang zoeken heb ik eindelijk mijn blogger dashboard teruggevonden (sic).
Gisteravond zijn we nog eens gaan quizzen. In een school aan de Confortalei in Deurne. Het plezante er aan is dat ik ooit, in een lang verleden, op die plaats naar school geweest ben. De quiz was wel van het L.O. terwijl ik in het middelbaar zat. Het kasteeltje dat er ooit stond en waar ik ook enkele jaren les kreeg, is blijkbaar al jaaaaren afgebroken.
De nieuwe (destijds) prefabklasjes staan er nog altijd. Ik volgde hier het tweede en derde jaar middelbaar. Nu zijn het kleuterklasjes ... een vingerwijzing ?
Natuurlijk waren de mensen die er nu werken allemaal onbekende gezichten.
De quiz zelf ? Het was een Halloweenquiz. Buiten de versiering van de turnzaal (ik kende die ook nog van vroeger maar nu wel heel gemoderniseerd) was er van het thema niets te merken.
Er waren gemakkelijke vragen, volgens ons toch, maar ook tafelronden die er mochten zijn. Bijvoorbeeld een ronde met foto's van 25 hondenrassen ???? Of de muziekronde, 10 Vlaamse schlagers die op een bepaald moment stoppen, de tekst moet je dan vervolgen op je antwoordblad. Echt iets voor ons, we haalden zoals de meesten 5/10.
Enfin uiteindelijk werden we 3de van de vijftien ploegen. Een plezant weerzien met de school, een vrij plezante quiz en als prijs ... een tafelloper van Douwe Egberts.