NOORWEGEN 2012, dag 5, donderdag 12.07

Vandaag ook nogal vroeg uit de veren, ontbijt, naar de auto.  Op GPS proberen Rjukan in te stellen.  Komen er toch twee op waarvan een Rjukan Tinn.  Eventjes op de kaart gekeken en dit leek de juiste. Op alle info die ik had gezien vond ik geen straat en geen nummer.  Dus willekeurig.  Zou dit nog een restant zijn van de helft van vorige eeuw toen de Tysker (is noors voor duitsers) dit niet wilden bekent maken. vanwege hun geheime zware water.  Daar ging ik namelijk nu naar toe.  Het Norsk Industriearbeider Museum Vemork.  De vroegere krachtcentrale.    Je weet wel, van die film 'Helden van Telemark' met o.a.de goeie ouwe Kirk Douglas.

De weg naar daar was meestal zo'n typische bergweg, een 5m breed, hier en daar een versmalling aan een brug en/of een zijdelingse verbreding om tegenliggers beter te laten passeren.  Het rare is wel dat weinig Noren hier blijkbaar van af weten.

Enfin na zo'n 110 km kwam ik aan in Kommune Tinn en zei mijn GPS bestemming bereikt.  Ja ... mijn oor dacht ik en reed door.  Het eerste bordje dat de deelgemeeente Rjukan aangaf melde nog 54km.  Oké, dus verder getufd.  Voor alle veiligheid ging ik in een dorpje tanken en moest wel in het Noors vragen of ik op de goede weg zat.  De mijnheer bleef met zijn hoofd schudden en zei 'Jeg forstår deg ikke'.  Wat 'ik versta u niet' is.  Ik bedankte en reed gewoon verder.

Het werd voor mij wel duidelijk dat de Noorse gemeenten, de Kommune, eigenlijk wel heel groot zijn.

Rond de middag was ik in Rjukan.  De krachtcentrale viel mij wel op.  Eerst dacht ik dat dit het gebouw was dat door de helden van Telemark was aangevallen.  Neen !! Het is gewoon  de nieuwe electrische centrale.  Een pijl wees uit dat het Norsk Industriearbeider Museum een vijftal km verder was.  Je hoort het volgens mij al aan de naam 'arbeider' dat het een rode instelling heeft.  Maar er was meer.

De parking ligt enkele honderden meters van het gebouw af, ook zo'n honderd meter lager.  Je moet over een brug omhoog.  Gelukkig kan je een minibus nemen, prijs 30NK, heen en weer.  Die nam ik.  Eens binnen zei de kassier om eerst de film te gaan bekijken die direct ging beginnen en dan het museum te bezoeken.

De film : Hier werd zwaar water gemaakt door de nazi's om te gebruiken voor hun eerste atommbom.  Vanuit Engeland kregen Noorse verzetstrijders de opdracht deze centrale te vernietigen.  De eerste maal dat ze dit deden lag de centrale slechts 6 maanden stil.  Nadat er terug productie was deden ze nog een schip zinken en opnieuw een aanslag op de centrale.  Ditmaal stil voor hele lange tijd. Enfin het kwam er op neer dat in 1943 Amerikanen de centrale bombardeerden en de productie stil legden.  In totaal zouden er zo'n 20 Noren bij gestorven zijn.

De film duurde zo'n 3kwartier en het waren voortdurend getuigen en beelden van vroeger, niet de Hollywood productie.  Op het einde zei de presentator dat zij fier waren dat de Nazi's geen atoombom konden maken, maar dat er wel een Amerikaanse was.    Ik moest, blijkbaar niet alleen, even slikken.

Als je nog eens de kans krijgt om de film 'Helden van Telemark' te bekijken, doe het.

Daarna het bezoek aan de fabriek zelf.  Het is ongelooflijk dat naast electriciteit hier druppel per druppel sterk water werd gemaakt.

Het nieuwere gedeelte gaat over  de arbeiders, in de fabriek, maar ook daarnaast.  Eén van de eerste foto's die je ziet is die van een Duitser met wat langer haar en een baard die ook nog een tijdje in Brussel heeft gewoond.  De verschillende foto's die ik nam bewijzen dat het inderdaad een rode gebeurtenis was en de moeite waard om te bekijken.

Hierna ben ik naar het Tinnmuseum gegaan, ik reed er toch langs.  Oude Noorse huisjes die ik toch al wat gezien heb.  Ik kocht een ticket, dronk een koffie, at een wafel met Jørbeerconfituur en kreeg van de mevrouw een stukje bruine kaas.  Het smaakte en rook naar kaas maar mevrouw zei dat het niks met melk te maken had.  Wel met de suiker van de melk.  Raar !

Enfin, terug naar Skien waar ik een deugddoend telefoontje van een dochter kreeg.  P.S. weer hoorde ik op de radio een lied  van Cornelis Vreeswijck.

NOORWEGEN 2012, dag 4, woensdag 11.07

De mc,mc is blijkbaar van pas gekomen want ik ben inderdaad nog een heel aantal dingen vergeten : verschillende groenten zoals paprika, sla, tomaten e.a.  Ook nog de ansjovis ! Ook zoetigheden : pannenkoeken, koekjes en koeken, een soort gebak van bladerdeeg gevuld met chocolade en fruit.

Zo, weeral een mond en een maag vol.  Voldoende voor mij om op weg te gaan naar Kristianssand.

Het is opvallend dat in Noorwegen er meer dan 90% houten huizen staan.  Ook in de steden.  In bossen, die overal zijn, zie je geregeld grote pakken hout om te verkopen.  Ergens las ik ook dat hout het meest verkochte, gebruikte en bewerkte product was in Noorwegen. 

Op de autobahnen zie je ook geregeld de constructie over de weg die je flitst.  Dit is een automatische tolcontrole.  De nummerplaat werd genoteerd en enkele weken later kreeg je thuis de rekening.  Wel tof hé ?

Ik zag ook een raar verkeersbord dat mij deed denken aan een nagelknipper.  Je bent aan het rijden en dan is het moeilijk om er een foto van te nemen, zeker op de autobahn.  Vind er nog wel een.  In ieder geval het was om aan te tonen dat er een vermindering van rijstrook was.

Er was betrekkelijk weinig verkeer, ook in Kristianssand.  Ik vond snel een parking en kon mijn verkenning beginnen.  Beperkt tot de haven en het oude centrum.

Eigenlijk ligt deze stad niet meer in Telemark wat ook een provincie is. 

Tussen haakjes : héél veel mensen onder ons kennen Telemark als een plaats waar in WOII nazi's sterk water maakten om een atoombom te produceren.  Een aantal verzetslieden zijn er tegenin gekomen en hebben de productie stilgelegd.  Er werd een film over gemaakt : De helden van Telemark, met o.a. de goeie ouwe Douglas.

De naam van de stad is makkelijk te verklaren : gesticht door een Christian. Door een uitbreiding van allerlei ambachten en markten en de ferry is het zowat de vijfde grootste stad in Noorwegen.

De haven en het stadscentrum, oude stad inbegrepen, is niet zo groot.  Op de omliggende heuvels liggen nog wel verschillende stadwijken.

Ik bezocht enkele winkel/wandelstraten, ook op zoek naar een cd van een zanger die ik op radio had gehoord.  Eén van een zanger wiens museum ik heb bezocht in Stockholm (hij was toen al wel dood), maar die ik vooral ken van zijn  Nederlandstalige nummers.  Ik hoorde verschillende liedjes van hem in het Noors op de radio de voorbije dagen, o.a. een kinderliedje dat ik supermodern vond.  Wie bedoel ik ?  Yes !!!! Cornelis Vreeswijck.  Maar zijn cd daar niet gevonden.

Naast het gedeelte waar de  ferry's aanleggen is de haven niet zo groot.  Er zijn vooral yachten.

De oude stadswijk Posebyen bestaat vooral uit huizen die nog dateren uit de tijd toen de stad een garnizoensplaats was.  Tegenwoordig is de wijk als woonwijk sterk in trek.

Natuurlijk bezocht ik ook de Domkerk en kocht kaartjes en postzegels.

Ik zocht rond 15u de parking op en reed naar huis, allé Skien !

Ik ging in het restaurant van het hotel eten : mosselen ! Wat kreeg ik ?  Een bord met zo'n veertigtal mosselen op in een bruine (bittere) saus.  Sloeg mij lelijk tegen in vergelijk met onze mosselen.

De koffie daarna en een aantal koekjes waren gratis en smaakten wel. 



NOORWEGEN 2012, dag 3, dinsdag 10.07

Goed geslapen, een goede douche en rond 8u30 naar beneden voor het ontbijt : spek met eieren !  Ik zal maar eventjes volledig zijn over dat ontbijtbuffet : Roereieren, spiegeleieren, hard gekookte eieren, zacht gekookte eieren, niet te dik spek gebakken, gebakken worstjes, een viertal soorten harde kaas, brie, chaumes en nog enkele anderen als surplus.  Hesp, worst, saucis, paté.  Dan een vijftal soorten ontbijtgranen, een hele resem confituur, honing.  Dan koffie, thee, melk, water en diverse fruitsappen.  Ook gewoon wit brood, bruin brood, heel bruin brood, witte en bruine pistolets, knacke brood in diverse soorten.  Ik denk dat ik allles al genoemd heb.  Moest ik iets vergeten zijn, mc, mc, mmc.

Oh ja, de opmerking op dag 1 was juist.  Door mijn stommiteit was eigenlijk dit dag 2 wegens te laat vertrokken.  In het hotel echter geen problemen.

Dus na dit amechtig ontbijt trok ik de stad Skien in. Iets dat opviel was dat als je zei dat je in Skien logeerde, men dit niet verstond, wel : Ah ja, in Sjien !  Ge moet het maar weten hé ?

Het centrum van het stadje is bijzonder klein, winkels gaan pas open om 10u (precies in heel Noorwegen).  Dus op een terrasje een koffietje gaan drinken.  Na de winkelopening ik op zoek naar kaartjes.  Nergens gevonden.  Ik besloot dan maar naar Heddal, zo'n 65km boven Skien te rijden om de stafkerk daar te gaan bezien.

Een vijftal km boven Skien trof ik het Ibsen huis aan wat ik, gezien het vroege uur, bezocht.  Echt de moeite waard, zeker met de uitleg van de jonge vrouw die mij gidste.  In de winter werkte zij in het theater en in de zomer in het Ibsenhuis als gids.  Hij was geboren in een huis in de stad zelf maar zijn ouders kochten dit huis, toen op den buiten !  Henrik, zijn  zussen en zijn ouders konden hier genieten.  Opvallend : hij had een zuster die geestelijk gehandicapt was en toen waren er geen aangepaste opvanghuizen.

Verder naar de bergen : Een weg, meestal weggetjes die zowat 4m breed waren, hier en daar zelfs smaller.  Meestal gingen ze op en neer en in bochten.  Ik had zowaar een tiental stroken van ongeveer honderd meter lang die recht waren !  Zalig om op te rijden maar wel serieus rekening houden met de tegenliggers.  Meestel mocht je er 70 rijden, wat je toch moet gewoon worden.  De Noren houden er blijkbaar een andere mening op na en 70 is voor hen 90 !

In Heddal heb je de grootste Stafkerk van Noorwegen, een volledig houten kerk.  Wij hebben dat al eens op tv of op foto's gezien, maar als je er voor staat en er in bent is dit van WAUW !!!

In de kerk moest je een paar gebeden meedoen, in het Noors en in het Engels.  Dan mocht je foto's nemen en rondkijken.  Men vertelde dat het een kristelijke kerk was uit 1250.  Al meer dan 800 jaar begeleiden ze gelovigen en nog steeds zijn ze parochiekerk.

Ik doorzag toch met mijn foto's enkele dingen : zag symbolen van het vroegere geloof (bijv. ook runen).  Maar ja, dat moest je blijkbaar zelf ontdekken.

In het bijgebouw dronk ik nog een koffie, at een ijsje en vertrok terug naar Skien.  Het was zo rond 18uur dat ik op het zonnig terras van het hotel een grote øl dronk en begon met mijn ervaringen op te schrijven.

Daarna slapen want morgen ging ik naar Kristianssand.



NOORWEGEN 2012 - dag 2, maandag 09.07

Na een goed ontbijt, wat we zowat gewoon zijn in Scandinavië, op weg naar Hirtshals om de ferry te pakken naar Kristianssand/Norge.

Maar ... wat een miserie !  Toen ik de vorige ferry pakte schoof ik aan daar waar je moest inschepen.  Aan het loket kocht ik dan een ticket.  Hier niet, je moest al een ticket hebben geboekt via internet, dan was je zeker.  Maar je kon  er misschien nog wel een kopen op de Terminal van Color Lines, the speed way to Norway !

Wat ik probeerde.  Ik mocht via een speciale exit het inschepingsterrein verlaten om naar de Terminal te rijden.  Hier moest ik op het derde verdiep zijn, loket vijf.  'Sorry sir, full booked, there is a waiting list.'  Ik had geen keus dus ok.  'But wait a moment : there is a free place !'.  Het biljet werd gemaakt , ik betaalde 144 €, kon  naar het inschepingsterrein aanschuiven.  Oef !  Het was ondertussen elf voorbij, iets voor twaalf begon het inschepen.  Toevallig stond ik op de laatste plaats van dek C6.

We vertrokken rond 12u10. 

Zoals alle ferry's bestond deze ook uit een deel restaurants, zitplaatsen, een taxfree shop, een bank en nog andere winkels.  Je moest al verdomd vroeg aan boord zijn om nog een vrije plaats te vinden.  Er werden er heel veel gereserveerd voor familie en kennissen.

Om 15u50 begon de ontscheping in Kristianssand.  Terug op het vasteland stond ik nog zo ongeveer een uur stil voordat ik kon doorrijden.  Zo'n acht rijen auto's moesten zich op twee rijen ritzen : één voor de douane 'iets aan te geven ?' en één zonder aan te geven.  Die ik nam.  Natuurlijk hielden ze mij dank zij mijn Belgische nummerplaat stil : Naar waar ga ik ? Waarom ? Heb ik vrienden in Noor- wegen ? Heb ik wapens bij ? Drugs ? Sigaretten ?  Uiteindelijk mocht ik door, op weg naar Skien.

Die weg, de E8, is soms een autostrade, soms een buurtweggetje.  Er stonden geregeld borden dat er toll zou betaald worden.  Automatisch.  Opgenomen via een constructie over de baan, net zoals in Duitsland.  Enfin, er waren ook vele flitsers wat goed was want soms mocht je 100 of 90, maar ook meestal 70 of 80, ja zelfs 60 rijden.

Ik overbrugde of liever overtunnelde de afstand van bijna 400 km en was rond 19u in het hotel.  Er waren inderdaad een boel tunnels, sommige van maar 300m, maar ook van bijna 3km.  En in zo'n tunnel is het 60 !

Na een lichte maaltijd, een biffburger, naar mijn kamer om te slapen.



NOORWEGEN 2012 - dag 1 : zondag 08.07

Ik werd nogal vroeg wakker van de regen die tegen de ruiten tikt, om 4u45.  Gisterenavond had ik alles al ingeladen en na een lekkere douche vertrok ik om 5u15.  Ik noteerde mijn km stand : 22.646 !

Het regende zowat tot in Venlo en een piepzonnetje verwarmde dan tot aan Bremen. Bremen mankeert eigenlijk aan de titel want de twee laatste dagen ga ik deze stad doorkruisen.

Eventjes voorbij Bremen werd het zelfs warm en via een achttal werken van gemiddeld zo'n 12 tot 20 km het stuk bereikte ik Hamburg, Freie Stad Hamburg.  Het was lichtjes aanschuiven en we duikelden de Elbetunnel in.  Het viel nogal mee want er werd aan een tweel rijstroken gewerkt.

Op een 'ik en ne gij' bereikte ik Flensburg en besloot een kop koffie te drinken in de laatste Duitse stop.

In Denemarken waren de werken die ik in mei zag ondertussen zo goed als gedaan, nog enkele km en het zou verleden tijd zijn.

Ik passeerde de bekende steden en wuifde ze na en vrij snel, het was al avond,  was ik aan mijn  hotel in het noorden, het stadje Tylstrup.  Een toffe kamer en een lekker avondmaal (steak met groenten en 'french fries') en hop naar mijn bed.

Morgen naar Hirtshals om de ferry te nemen naar Kristiansand/Norge.

Denemarken 2012 - dag 7 - 12.05.2012

Het was veel te vroeg om vandaag een ontbijt te genieten.  Gisteravond had ik al afgerekend, alles bijeen 2375 DKK betaald, een kleine 300 euro.

Ik vertrok om 20 voor 6 in Knebel.  De rit verliep zonder problemen, alleen weer in de buurt van Eindhoven had ik problemen met mijn GPS.  Ik volgde echter de wegwijzers en belandde héél tijdig in Burcht om mee het verjaardagsfeest van Robbe te vieren, om 15u30.  Goed gereden hé. 

Enfin, binnen iets meer dan een maand ga ik weer dezelfde richting uit maar dan met een overzet naar Noorwegen.  Je hoort er nog van !



Denemarken 2012 - dag 6 - 11.05.2012

Eigenlijk wou ik met de bus naar Arhus rijden vanuit Rønde.  Toen ik naar de busingang wandelde zag ik echter dat er al mensen recht stonden wat ik geen optie vond, dus met de auto !

Ik parkeerde in een garage in het centrum van de stad, die in verbinding stond met het centraal station.  Interessant om terug te vinden.

Aarhus is de tweede grote stad van Denemarken, er wonen een 300.000 mensen en als je de grootstad zo'n dertig km. uitbreid dan kom je tot 800.000 ! Wat je helemaal niet zou zeggen.

Er zijn wel wat dingen te zien : de kathedraal die de grootste van Denemarken is, een Viking/atelier (dat spijtig genoeg in herbouw was), den Gamla By (de oude stad) oude gebouwen uit heel Denemarken, een soort Bokrijk.

Er is ook in 1998 een Europees verdrag overeengekomen over toegang tot info en deelname aan besluitvorming.  Naam : Het verdrag van Arhus.

Ik was al een tijdje door de stad aan het wandelen, had de kathedraal bezocht en zat een koffie te drinken in een café waar ik de info ronde den Gamla By inkeek.  Het was al middag en ik dacht dat een bezoek hieraan te lang zou duren.  Dus iets voor volgende bezoek.  Vanmiddag had ik nog een plannetje.  Daarom.

De kathedraal ! Gebouwd, allez begonnen bouwen, tijdens het einde van de 12de eeuw.  Het is een romaanse baseliek waarvan de bouw eindigde in 1350.  Er moest heel wat herbouwd worden wat uiteindelijk in 1449 een transformatie als gotische kathedraal opleverde.  Met een lengte van meer dan 90 meter kunnen er 1200 mensen ontvangen worden door de patroonheilige Sint Clement, ook de patroon van de zeemannen (daar toch).

Vroeger, in 1520, was de kerk volgeschilderd met fresco's.  Er blijven er nog enkele over, goed onderhouden, die een beeld van vroeger geven.

Er hangt ook een scheepsmodel, gebouwd in Nederland.  Het is een model zoals tsar Peter de Grote van Rusland echte gebruikte om de zeeën te overheersen.

Ook het altaar mag gezien worden.

In ieder geval is de kathedraal in zijn geheel de moeite waard !

Een lekker broodje in een zaakje boven het station was voor mij zowat het afscheid van Arhus.  Ik had nog wel wat dingetjes voor de familie gekocht (voetbalsjaal !!!!).

Mijn auto stond nog koel in de garage en was een ideaal transportmiddel naar het noorden, naar Ebeltoft.  Dit is een haven waar een fregat tentoongesteld is, wat ik zeker wou zien. 

In normale omstandigheden waren er 430 bemanningsleden, 132 kanonnen, een anker van 2,5 ton.  Zijnde het 'Fregatten Jylland'.

Het museum van dit oorlogsschip was open, schip zelf : werken !!! Maar rond augustus zou alles af zijn en dan mogen de bezoekers met het 60DK ticket dat ze vandaag kochten, gratis binnen !! Tof hé ?  Ben dan spijtig genoeg niet in de buurt, misschien later ?  Enfin het gesprek met een man uitgedost in officiersuniform van vroeger was ook heel leuk.  Hij vertelde heel veel over het leven aan boord vroeger én serveerde zelfs een koffie.

Ik reed terug naar Knebel, niet zover hier af.  Aan de baai dronk ik nog een koffie, bestelde een broodje met worst (wat weer een heel bord opleverde) en reed naar het hotel.



Denemarken 2012 - dag 5 - 10.05.2012

Eigenlijk werd ik al heel vroeg wakker van de regen.  Heb dan voor het ontbijt nog wat gelezen in een boek van Arne Dahl, één van de meest succesvolle Zweedse schrijvers van het moment.

Over dat ontbijt hoef ik niks meer te zeggen want het was weer eens overvloedig. 

In de regen trok ik daarna naar Rønde om vandaar de autoweg te pakken naar Hobro om het Vikingecenter Fyrkat te gaan bezoeken.

Eigenlijk een nagebouwd vikingstad.  Toch de moeite waard want er was bijv. een Vikingegården waar je allerlei materiaal kon zien dat Vikingen vroeger gebruikten, als boeren, niet als soldaten.  In een ander gebouw staat een maquette van het Fyrkatborgen (het Fyrkat fort), wat vroeger op die plaats ook stond.  Het fort werd in 980 door koning Harald Blåtand (Harald Blauwtand) gebouwd.  Allez, hij gaf de opdracht maar zal er zelf niet zoveel aan gedaan hebben.  Naast het ringfort werden er ook een 16 tal langhuizen neergepoot.  Eén van deze huizen is in het Vikingecenter nagebouwd.  Het is 28,5m lang en gebouwd uit eik.  Je kan er ook vanalles bekijken en meedoen, bijv. hoe Vikingen brood bakten.

Natuurlijk, om wat geld te verdienen, is er ook een Besøgscentret (een bezoekerscentrum) waar je Vikingkledij kan aantrekken en eventueel kopen.  Er is ook geregeld een exhebitie waar je vragen kan beantwoorden of stellen over wat de Vikingen zoal dagelijk deden.  Interessant : de namen van onze weekdagen ! Bijv. dinsdag is afkomstig van Viking noors : Er was altijd een dag dat de Vikingen recht spraken of in hun taal  'thing' hielden.  Zie je het 'thing'-dins (dag) ?  Meer begrijpbaar : woensdag of Wodansdag, donderdag of Donnarsdag, vrijdag of Freya'sdag.

In de zomer zijn er ook allerlei aktiviteiten : brood bakken in een zelfgebouwde oven buiten, voorwerpen smeden, wol bewerken, knutselen, enz... plezante dingen die ik nu moest missen (sniksnik).

Natuurlijk is er ook een Vikingekiosken waar je allerlei voorwerpen kan kopen.  De xxl tshirt die ik kocht bleek thuis een xl te zijn.  Dus iets om iemand cadeau te doen.

Een leuk bezoekje, maar echt veel nieuw over de Vikingen heb ik niet geleerd.

Ik reed terug naar het centrum van Hobro om te parkeren en wandelde, het regende niet meer, door de winkel/wandel straten.  Een koffie (met gebak) ging er ook goed in.

Laat in de namiddag, bijna avond, terug naar Knebel.  In de heuvels daar ging ik nog een Porskær Stenhus bezoeken.  Het was niet echt goed licht waardoor je de menhirs niet echt goed kan zien.

In een restaurantje heb ik reuzegoed gegeten : een voorgerecht met scampi, een entrecote met fritjes en veel groenten, uiteraard twee glazen wijn en een koffie als afsluiter.  Prijs (de duurste die ik had daar) : ongeveer 50 euro.  Kom je ooit daar en wens je ook van die mensen hun maaltijden te genieten, het was in Restaurant Tinghulen bij Rikke & Marianne (twee madammen).

Het was echt donker, dus naar Knebel, een beetje tv gezien en dan goed geslapen !



Denemarken 2012 - dag 4 - 09.05.2012

Eventjes een kleine rechtzetting : toen ik gisteren terug naar Knebel wou rijden deed ik dit langs Vyborg.  Ik had gelezen dat de kerk heel bijzonder was, dat er reeds verschillende koningen in getrouwd waren.  Dus.  Er was een vrij late plechtigheid, voor de hoofdingang van de protestante kerk.  Ik zag een kist staan en een hoop mensen daarrond.  Het duurde toch nog meer dan een kwartier voordat de kist werd weggevoerd.  Stilletjes aan verlieten de mensen ook hun kring.

Zo, dat is dan rechtgezet.

Na het weeral meer dan voldoende ontbijt, op weg naar Billund, meer dan 100 km naar het zuiden.  Geen probleem want hier ligt het land waar zowel mijn kinderen vroeger, als mijn kleinkinderen nu zich mee amuzeerden : Legoland ! Inkom : 299 DK voor 1 dag (ongeveer 40 euro). Omdat de parkeerautomaten defect waren moest je de 50 DK parkeergeld ook aan de kassa betalen.

Zeker voor kinderen, maar ook voor volwassenen is Legoland de moeite waard.  Er zijn meer dan 60 miljoen Legoblokken gebruikt om vanalles op te bouwen, huizen, havens, stukken stad, van verschillende landen uit Europa.  Ook de luchthaven (de echte is naast het park), verschillende bekende gebouwen, o.a. Witte Huis, Vrijheidsbeeld, enz...

Er is ook een cowboydorp, Legoredo Town, een pirateneiland, een Ridder koninkrijk, een avonturenland, en nieuw een Polarland.

Overal in dit grote park kan je natuurlijk eten en drinken. In de saloon van Legoredo heb ik genoten van een fameus bord spareribs met een glas Fadøl Stor.  Lekker !

Het was al later dan 17u, een uur later zou het park sluiten, dat ik afzakte naar de 'The biggest Lego shop in the world' om enkele originele Lego cadeautjes te kopen.  Maar ... kenden ze niet daar, moest eens op de side kijken !  Voor onze Jules en Robbe vond ik wel iets.  Tsja, de rest komt dan nog hé ! 

Ik zou een boel huizen enzo kunnen beschrijven, maar je kan beter de foto's zien !  Veel genot !



Denemarken 2012 - dag 3 - 08.05.2012

Het ontbijt was weer geweldig, een kopie van dat van gisteren.  Plus : vandaag kreeg ik er een eitje bij ! De mevrouw vroeg wat mijn plan voor vandaag was.  Ik vertelde dat ik een oude man ging bezoeken.  Eventjes verbazing maar haar man zei haar wie dit was : De meneer van Tollund.  En als ik toch in Silkeborg was moest ik naar de tentoonstelling van Jorn ! Héél véél de moeite waard.

Ik zei 'tak' voor deze info en na mijn laatste slok koffie 'hej hej' om dag te zeggen.

Dan op weg naar Silkeborg, dit via Arhus.  In totaal bijna 100 km.  Hier misschien veel, ginder een habbekrats. 

Silkeborg is niet echt een grote of een kleine stad, zowat middelmatig, te vergelijken met Lier.  Ik had heel snel het Info voor toeristen gevonden en de nodige docu gekregen.  Het Silkeborg museum, waar ik die oude man ging bezoeken, was vlak bij.

In het museum kreeg ik een aantal gidsen die zelfs in het Nederlands waren.  Wat ik ook tof vond was dat de verschillende deuren automatisch open gingen, er altijd een oprit gemaakt was voor rolstoelen, dus toegankelijk voor gehandicapten.  Het was nochtans gevestigd in het oudste huis van Silkeborg, gebouwd in 1767.  Er was niet alleen een oude man, ik bedoel uiteraard de man van Tollund, het veenlijk van enkele duizenden jaren oud dat er een goede mummy uitziet, maar ook een hele collectie glas, stukken uit andere eeuwen, een 'kasteel'scene, enz... Echt te moeite waard.  De mijnheer die het gebouwd heeft, mr. H.Hoff, eigenlijk een industrieel noemde het Silkeborg Hovedgard.  Hij had een heel bekend papierfabriek en was één van de voornaamste personen in Silkeborg, daarom kreeg hij een titel 'Captain of Horse'. (????)  Het museum in zijn woonhuis kwam er pas in 1951.

Ik was er wel enkele uren zoet.  Daarna wandelde ik naar het stadscentrum om een koffie te drinken en enkele foto's te maken.

Volgens de man in het museum was het andere museum, dat van Jorn, maar enkele straten verder.  Dus, hup, op weg. Sloeg echter wel een beetje tegen want was gewoon aan de zuidrand van de stad.  In de Gudenåvej 7/9.

Asger Jorn (1914-1973) is internationaal zowat bekend als de meest belangrijke Deense artist.  Hij was tevens lid van de Cobra groep (Copenhagen, Brussel, Amsterdam).  Zijn museum is immens groot en heel plezant er was nu tevens een tentoonstelling van Ensor !

Wat mij opviel is dat vele scholen meedoen aan vieringen van beide artiesten en zich buigen over hun werk door zelf kunstwerken te maken die daar ook tentoongesteld worden.

Ik kan er nog veel over schrijven maar je kan beter de foto's bekijken !

Veel kijkgenot !



Denemarken 2012 - dag 2 - 07.05.2012

Mea culpa, enz... mijn vorige titel was een jaar te laat ! Geen 11 maar 12.

Het 8uur ontbijt in het b&b hotel was iets om naar huis te schrijven : een pistolet met sesamzaadjes, een pistolet met negerzaadjes, een tijgerpistolet, 2 héél donkere boterhammen vol zaadjes, 2 witte boterhammen , een viertal toastjes, een groot glas fruitsap, een thermos koffie, een viertal schellen kaas, idem hesp, idem salami, een schijf smeerpaté en diverse potjes confituur en choco.  Wat jullie denken weet ik niet, maar ik zou hier meerdere dagen van kunnen eten.  Prijs : 55 Deense Kronen ! (nog geen 8 euro).

De lieve gastvrouw gaf mij een boek met toeristische info over het deel van Denemarken waar wij nu in zaten.  Ik leerde dat wij in een deel van Jylland (Jutland) waren dat Djursland heet.  Ge moet het maar weten !  Er zat ook een kaart bij die de weg wees naar Grenà, een stadje 40 km naar het noorden, aan het Kattegat wat ik absoluut wou zien.  Dus op weg !

Het was nog vrij vroeg en de winkels in Grenà gingen pas open.  Ik zocht een café (of een soort) om iets te drinken.  Enkele koffiehuizen waren nog gesloten, de bar van een hotel was open maar daar dierf ik niet binnengaan. 

In een straat aan de kerk (Torvet 8) was er een boekenwinkel open.  Hier kocht ik de kaartjes en de postzegels bij Bog & Idé.

Ik nam nog wat foto's en vertrok dan naar een museum aan de Færgevej 4 waar ze vissen hadden en wat aan het Kattegat lag : het Deense haaiencenter of Danmarks Hajcenter met als officiële naam : Kattegatcentret.  Een heel modern gebouw met een betaalparking !  Er waren verschillende aquaria en ook een gang onder één waar de haaien zich in bewogen (Aquatopia ?).  Indien je had gereserveerd kon je in een bijzonder groot aquarium zwemmen en duiken, tussen haaien en andere vissen.  Spijtig, maar ik was te laat ! (om mensen er in te zien gaan hé !).

Buiten, een groot terras, nu leeg vanwege de tijd van het jaar.  Daarachter : het Kattegat !  Eerst was er nog een afgezet zwemdok waar zich robben in bewogen.  Maar : Het Kattegat ! Zo'n schoon water !!! Allez dat vond ik toch en volgens de kaart was dit zeker het Kattegat !  Tof hé ?

Enfin, een stuk na 11u reed ik terug richting Arhus.  Onderwegen zag ik een pijl 'Skandinavisk Dyrepark' staan.  Hop, daarheen !!  Naar de Nødagervej 67B in Kolind.  Een vrij grote zoo.  Het allereerste dat je zag, na te betalen (160 DK) kwam je een in het oog vallende kooi tegen met slangen, goed afgesloten van de openbaarheid : enkele adders en een ringslang.  Er werd gewezen op de giftigheid van adders, zekers voor kleine kinderen.  Tevens de vraag/opmerking dat je als je ze ziet er niet naartoe te gaan om ze op te rapen.

Verschillende beren zaten in een groot domein waar een houten brug doorliep.  Er werd ook uitdrukkelijk verboden om op de railing te klimmen of kinderen er op te zetten.

Als je de richtlijnen niet volgde dan konden ze u uit het dierenpark verwijderen.

Nadat ik door het eerste deel had gewandeld, vol met herten en reetjes, kwam ik aan een soort eethuis : Bjælkehuset.  Hier bestelde ik de hamburger van het huis.  Amaai ! Een volle schotel groenten, daarop een blijkbaar klein brood wat een broodje moest voorstellen, hiertussen weer groenten en een hamburger groter dan mijn hand.  En da smaakte !!! Prijs 70 DK !!!

Na het eten trok ik mij op gang om naar het volgende gedeelte van het park te wandelen : naar de elanden, de ijsberen, de muskus ossen, de bruine beren, de evers, enz...

Ik verliet het park bij het sluitingsuur en terug op weg naar Knebel.

Onderwege stopte ik in Rønde aan een terras aan het water om daar enkele koffie's en een avondbroodje te verorberen.

Morgen ga ik een oude man bezoeken !!??



denemarken 2011 dag 1 06.05.2012

Zondag is voor mij nog altijd de dag om, héél vroeg, op vakantie te vertrekken.  Daarom ook vandaag.  Om 7u reed ik met 17.950 km op mijn meter door, op weg naar Knebel, Jutland, Denemarken.

Net zoals vorig jaar in Oelegem op de autostrade naar Nederland.  Via Eindhoven en Venlo naar Duitsland richting Bremen.  Net zoals vorig jaar begon in Bremen, tot in Hamburg de 'autobahn' open te liggen in vernieuwingen.  Ik schat dat tussen Bremen en Hamburg de afstand ongeveer 100 km is en de helft daarvan zijn 'baustelle' waar je 80 of 60 mag rijden.  Leuk hé ?

Eventjes voor Hamburg werd het nog erger : de autobahn was volledig afgesloten en je moest een omleiding volgen langs een gewone weg door verschillende dorpjes.  Omleiding U1.  Dit aan een snelheid van ongeveer 10km per uur gedurende een 30 tal km.  Meestal stond je ook erg lang stil in file.

Ik zag het plaatje U1 en volgde dit, net zoals vele andere file-leden.

Uiteindelijk melde dit plaatje dat we de autostrade op moesten.  Wat we deden.  Ik vond de omgeving raar : zag niks meer van Hamburg, zag ook de tunnel niet en vond dat we door de buiten reden.  Raar !

Ineens zag ik borden dat wij bijna aan de ferry waren.  De ferry ?  Welke ferry ? Duitsland grenst toch aan het land aan Denemarken.  Enfin het was zover : in plaats van naar Flensburg leidde U1 ons naar Puttgarden,  een kleine haven aan de Mecklenburger Bucht (wat dit in het Vlaams wil zeggen versta ik en ik voelde het op dat moment ook zo aan). 

Ik betaald braaf aan het loket de som van 76 euro, wat ik verdorie niet goedkoop vond om met die ferry naar het Deense Rødby te varen.

Eens daar moest ik eerst richting Kopenhagen, zo'n 20 km en dan naar het noorden, richting Slagelse wat ik kende van vorig jaar.  In Slagelse de autostrade op richting Odense, over de Storebæltbrug.  Dan verder richting Kolding en eventjes daarvoor richting Velje, Horsens, Arhus.  Dan een 40tal km gewone weg naar Knebel, naar Thorup Gjæstgiveri, Pakhusvej 1 bij Dorthe Marie Thomsen.  Ik was daar een pak later dan voorzien wat voor de lieve mevrouw geen probleem was.  Ik kreeg een schitterende kamer en sliep erg goed.

Er is iets mis met mijn albums, maar ze regelen dit zo snel mogelijk zodat ik ook de foto's er kan opzetten.  Je hoort er wel van.



Juist naast het podium !!

Gisteren was het de 29ste KWB Quiz in Ranst. Zoals altijd hebben wij deelgenomen, Bob, Jan en Riet Bots, ik. Onze ploegnaam : G.O.K. ofte God only knows. Meestal halen wij daar een vrij goede uitslag, meer dan de helft van onze deelnames eindigden wij bij de eerste tien.
De laatste jaren nemen er een record aantal ploegen mee : rond de 8O. Gisteren 86 !
Het was een heel plezante quiz die ons goed lag. Iedereen wist wel een aantal antwoorden. Ook soms foute. Wij begonnen op de 21ste plaats en halverwege stonden wij derde, op 4 punten van de eerste.
Onze einduitslag : 4de (op 86) op 2 punten van de eerste. Tof hé !

HET BORGERHOUTSE BEGIN

Als je met tram 10 van Borgerhout (bijv. Turnhoutsebaan) naar Deurne rijd (bijv. naar Cafe The New Partners), dan stopt die juist voorbij de Turnhoutsepoort aan ... Het Foorplein ! Verschillende honderden meters in de buurt is geen thuis of kat te zien ! Jawel, je ziet de Donker Poort. Die brug onder de centers is zowat het centrum van mijn heel jonge jaren, van 8 tot 15.

De lege ruimte aan het Foorplein, een eind verder de blokken van het Hof ter Lo, het stukje ring daar, de eieren van de waterzuivering, enz.. zagen er vroeger totaal anders uit. Hier lag een woonwijk, hier woonden wij ook en beleefden zowel gouden als andere gebeurtenissen. Wij woonden in de Roozendaalstraat en op de Franse lei. Zie hieronder een kaart van deze wijk.
Aan één van die eilanden onderaan rechts stopt nu nog tram 10. Aan het Foorplein, juist over het café aan de punt van de wijk. Ga je vandaar naar boven dan is de eerste straat links de Roosendaalstraat. Naar boven vanaf die straat is het de Franse lei. De tweede straat links is de Beiaardstraat, de derde de Bankstraat. Allemaal die straten komen uit aan de centers aan de Buurtspoorweglei. Vanuit de Roosendaalstraat is er een straat, naar de Donker poort ( de opening tussen de blokken links, de spoorwegcenters, namelijk de Pasteurstraat.
Je ziet nog een beetje, waar de donker poort stopt een straat links en rechts, de Statielei en rechtdoor de Jan De Laetstraat.
Mijn ouders gingen uiteen toen ik 8 was en mijn moeder ging samen met mij en mijn jonger broer verhuizen van 's Gravenwezel naar Borgerhout, naar de Jan de Laetstraat. Ik weet absoluut niet meer welk de huisnummer was. Kom je vanonder de Donker Poort de Jan De Laetstraat in, dan is het het tweede huis aan de linkerkant. Wij gingen op het gelijkvloers wonen, slapen deden ik en mijn broer in een kamer die een tussenverdiep vormde. Op het eerste verdiep woonde een ouder koppel : Miel en Melia. Heel vriendelijke mensen. Eén van hun kleinkinderen was een wielrenner die in Deurne woonde. Later werd die kerel verslaggever bij de Volksgazet. Miel was een heel hevige Antwerpsupporter, hij was ook vlagdrager. Toen wij elkaar beter kenden nam hij mij mee naar 'den Antwaarp' en leerde mij supporteren, meestal met wat hardere woorden, zowel van geluidskwaliteit als van inhoud.Het huis op de hoek zag er toen al wat antieker uit en leek hoognodig een herstelbeurt te moeten ondergaan. Soms hadden wij op een keer enkele maanden een buurman, meestal stond het echter leeg. Wij dachten dat het voornamelijk een paleis was voor muizen en ratten. Aan de andere kant van onze woning lag een iet deftiger woning. Hier woonden broer en zus : Gust en Mit. De enigen van de buren die een auto hadden en het bleek dat zij geregeld naar 's Gravenwezel reden. Beiden erg katolieke mensen met ook nog verschillende huizen in eigendom.
Toen ons ma een tv had kwamen zij geregeld naar ons om tv te kijken, met dikwijls heet veel kritiek van Mit omdat sommige gebeurtenissen op tv elkaar snel opvolgden.
Zij hielden ons ook goed in 't oog of we zondags wel naar de mis gingen. Hierop hadden wij toch vlug iets gevonden om aan hun aandacht te ontsnappen. Wat niet altijd lukte en serieuze reprimades tot gevolg had.
Ondertussen had ons ma werk gevonden : onderhoud van de school in de Helmstraat. Wij gingen hier naar school.
Hoe het gebeurde weet ik niet maar ons moeder leerde een man kennen die in de buurt woonde. In de Buurtspoorweglei, samen met zijn dochter Agnes : Tuur (Alois) De Coene. Hij werd de va, onze stiefvader, Agnes werd onze stiefzuster. De va werkte op Starfruit, een firma die bananen invoerde en verdeelde aan allerlei winkels en verkoopcentra in Vlaanderen.
Onze woning werd eigenlijk te klein en we verhuisden : naar de Franselei.
Als je de foto van de kaart (bovenaan) bekijkt dan zie je een kruis wat aangeeft dat daar een kerk was, het tweede huis daarboven woonden wij.
De kazerne rechts was afgebroken toen wij er gingen wonen, de kerk zou ook later aan de linkerkant gebouwd worden.
Volgend berichtje meer over deze wijk.

Fa - Mie - Lie !!!!!

Ik kom nog eventjes terug om mijn vorig berichtje : na alles goed nagezien te hebben stel ik vast dat mijn jongste zus, ons Frieda, daar ook woonde. Onze stiefvader, den Tuur, stierf toen wij in de Roozendaalstraat woonden. Daarover later meer.

Bij het zoeken naar foto's van oud-Borgerhout kwam ik op volgende uit :Zoals je kan lezen is dit de Wijnegemsteenweg in 's Gravenwezel. Op het kruispunt is nu rechts, waar dat hogere gebouw staat, een benzinestation.
Ik weet nog dat in dat hogere gebouw vroeger ook een beenhouwerij was, indien ik mij niet vergis van een zekere Vlassak. Later werd die familie, dacht ik, ook een serieuze aannemer.
Wat echter heel belangrijk is, is het huis daarnaast . Blijkbaar een boerderij maar ! Gedurende W.O. II (is mij verteld) woonden daar een broer en een zus : Charel en Fien. In mijn heel jonge jaren, tot aan ongeveer mijn vijftiende, kwam ik daar heel regelmatig. Charel en Fien heetten met hun achternaam Ceulemans ... juist zij waren familie van ons moemoe, de moeder van mijn vader. Die heette ook Ceulemans.
Ik herinner mij Fien als een heel gelovig mens. Zij droeg altijd een langere jurk met zo'n wit decoratief gesloten decolté, een zwarte doek over haar schouders, lange zwarte kousen en klompen. Charel altijd een floere broek, een hemd zonder kraag, een katoenen vestje met zwart/grijze strepen, een klak, wollen sokken en ook klompen.
Ik weet ook nog de bijnaam van Fien : Fien Mot ! Waarom ? Joost mag het weten.
Nog bijzonder : hun huis was geen boerderij maar wat je nu een 'mini-plaatselijk-shopping center' zou kunnen noemen. Fien had daar een kruidenierswinkel aan de linkerkant van de grote plaats waar je binnenkwam. Samen met Charel baatte ze een gedeelte van die kamer uit als café. Tenslotte had Charel, aan de rechterkant, een kapsalon. Toch tof hé ?
Ons ma ging daar vroeger geregeld winkelen. Zelfs toen zij al gescheiden was en in Borgerhout woonde ging ik met de bus naar daar om te winkelen. Een grote zak, zo een van geweven stof, werd door mij vol naar Borgerhout gedragen. Ik weet niks van betalingen.
Ook nog plezant is dat voor het huis van Fien met de kermis altijd een grote afreis stond. Je schoof bijna altijd naar beneden op een matje.

CAFE GAMBRINUS

De laatste keer toen ik in het hospitaal was om bloed te geven lag er naast mij in de kamer een vroegere Borgerhoutenaar. Niks speciaals op het eerste zicht maar vroeger was hij uitbater geweest van café Gambrinus. (ik dacht dat de biergod Cambrinus heette, ofwel ben ik fout ofwel was de benoemer van dit café fout, alhoewel).

Ik zei de man dat ik dit café kende. Ondertussen bestaat het niet meer. Ik kan het me echter nog goed voorstellen. Ik vertelde de man dat ik wist dat het aan de Turnhoutsebaan lag, bijna aan de centers en bijna aan de Drijhoekstraat. Hij bekeek mij verbaasd en zei dat het straf was dat ik die naam kende. Tegenwoordig noemt dit de Stenenbrug.
Wij praten verder over de Statielei, de donker poort en heel de wijk waar nu het Hof ter Lo is.
Dit gesprek bracht mij op ideeën om daarover te bloggen, uiteindelijk woonden wij daar : ons ma, de va (mijn stiefvader), onze Guy, Agnes en ik. Ook daar leerden wij de Thys familie kennen die toen al 'belangrijk' waren. Zij waren grotendeels 'De Reuskens van Borgerhout).
Nu zijn er nog 'toestanden' waar je je kan van afvragen : Wat doet dat hier ?

VERLOREN ? MAANDAG !

Mea culpa, 't is inderdaad al lang geleden. Nog niet zolang dat in die tijd de dieren nog spraken. Op diverse kritieken reagerende ... nog eens een berichtje. Over verloren maandag. Zoals iedereen weet valt dit op de maandag na Driekoningen (tiens-tiens : ons Goedele haar verjaardag !!!!).

Of die verloren dag iets te maken heeft met drie koningen (ons drie laatste ?) weet ik niet, alhoewel het er sterk op lijkt. Een klein beetje onderzoek tijdens gegoogel heeft mij geleerd dat het heden ten dage niet alleen meer in Antwerpen wordt gevierd, ook in Doornik en omgeving, in Brussel, in diverse Waalse steden, in heel onze provincie en verschillende dorpen daarbuiten ergens in Vlaanderen, ook in Nederland. Tof hé !
Ja, dat vieren !!! Met worstenbrood natuurlijk en sinds een ruime tijd ook appelbollen. Worstenbrood, goed warm, een redelijk vette worst in heerlijk krokant bladerdeeg ! Je zou er van dromen. Iedereen die er vandaag kan van genieten of er van genoten heeft : Smakelijk en een gelukkig jaar !

Mooiste vrouw ?

In navolging van mijn oudste haar keuze, waarvan ik iedereen bijlange niet ken, ga ik ook trachten een aantal 'mooisten' te kiezen. Ik ben tot hiertoe niet verder geraakt dan een vrouw. Ik dacht ook al aan enige mannen maar weet niet zo goed of ze normaal of te fanatiek zijn. Dus een vrouw : Angela Kovacs ! Ik hoor jullie al zeggen : wie is da nu weer ? Awel dat ik een Zweedse actrice die meespeelde in verschillende Wallander (Krister Henrikson) afleveringen maar nu een eigen reeks heeft ' Irene Huss ' een politie inspecteur uit Gotheborg.

SCANDI 2011 - 20.08 dag 21 - Laatste dag

Vanmorgen vroeg opgestaan en mijn spullen ingeladen, daarna ontbijt en afscheid van de mensen van de b & b. Zoals je op de foto kan zien was het weer weeral niet echt goed te noemen.Om 7u20 reed ik door met de intentie zover mogelijk op weg naar huis te rijden. Het was een zaterdag en er was bijzonder weinig verkeer in Noorwegen. Eens de Oslofjordtunnel door scheen de zon. Tot in Zweden. Daar was het bewolkt maar géén regen.

Toen ik Göteborg passeerde zag ik op de lichtreclame borden aankondigingen voor een 'boule' tornooi die dag. Datgene waar de mensen met mij hadden over gepraat ? In ieder geval het was internationaal. Later hoorde ik dat België ook mee had gedaan en dat de voorzitter van de PFV er aanwezig was.
Ook hier bleef het verkeer aan de lage kant en in een no-time was ik in Malmö, betaalde de toll en reed de Ostsundbro over waarvan ik enkele foto's nam. Al rijdende, normaal gaat dit niet maar nu met weinig auto's wel. Al blijft het uiteraard gevaarlijk, auto rijden en foto's trekken. Hoe zeggen ze dit in van die gevaarlijke tv programma's : doe dit niet thuis.Rond Kopenhagen was het iets drukker maar nog altijd best te doen. In de vroege namiddag was ik al terug in Slagelse en even daar voorbij de andere brug, naar het vasteland over.
In de buurt van Odense stopte ik om een broodje te eten. Het was nog altijd vroege namiddag en ik besloot door te rijden tot in Duitsland.
De Hamburg tunnel en brug waren ook niet echt druk. Ik kon amper het van in de verte het voetbalstadion van Hamburg bewonderen.
Verder door gereden, richting Bremen. Net zoals op het heenrijden bleven er hier werken waardoor je tussen gele strepen 70 mocht rijden, soms minder. Ik durf niet zeggen hoeveel km in totaal deze werken duren, maar het zijn er veel.
Zo rond 19u belde ik naar mijn dochters dat ik vanavond nog thuis zou zijn. Ik was niet moe en bijna in Nederland.
Alles bleef goed gaan, tot in Eindhoven. Er was een ongeval gebeurd en ik stond een groot half uur stil op de autostrade. Dit maakt dat ik pas thuis was om 23u22. En nog niet moe.
Oh ja, op mijn km teller stond 11.870 km.

Al bij al vond ik het een geslaagde reis, één van de langste die ik ooit maakte. Ik besef dat ik bijlange nog niet alles heb gezien in de steden die ik bezocht. Vraagt dit om terug te gaan ?
Ondertussen staan ook al mijn foto's op mijn fotohoekje. 'k Zou zeggen : geniet ervan !!

SCANDI 2011 - 19.08 dag 20

Het weer was weer niet om over naar huis te schrijven, dus vergeet dat je dit leest. Alhoewel het blijkbaar daar ook kon tellen. Terwijl ik op de trein zat te wachten in Jessheim moest ik mijn trui én mijn jasje aandoen vanwege de kou.

Om 9u15 vertrokken we naar Oslo S. Ondertussen ken ik alle treinstations. Een halfuur later in Oslo, met regen. Niet getreurd ! Ik de heuvel op langs de Tøyer wijk, de wijk waar Aziaten en Noord Afrikanen wonen en winkels houden, naar het park waar het museum is wat ik wil bezoeken. Weet je ondertussen ook al welk dit is als je een gil gaf ? Juist, het Munchmuseum !Even het ritueel beschrijven vooraleer je de eerste werken van Munch ziet : Je koopt een ticket, scant dit in op een machine en je hebt doorgang. Dan ga je langs zo'n scanpoort die je ook op de luchthavens ziet, uiteraard heb je je broeksband afgedaan en alles wat nog metaal is in een bak gelegde die ook gescand word (precies een luchthaven). Een 'piep' en je word verder nagekeken door bewakers. Daarna ga je een glazen deur door, die automatisch opent, en je bent binnen. Waarom zo'n strenge inkom ? Herinner je nog enkele jaren geleden dat 'de Gil' werd gestolen, een werk met een waarde van enkele miljoenen euro ? Daarom.
Hoeveel honderden werken er van hem hangen durf ik niet zeggen. Ik vraag mij wel af waarom 'The Chill' zo bekend is en anderen niet. Bekijk op mijn fotohoekje de foto's en vorm zelf een mening.
Er hingen ook verschillende gedichten :

Når vi står sån - og

mine øine ser ind i dine store
øine - i det blege månelys -
- ved Du da - fletter fine
hænder usynlige tråde - der
bindes om mit hjerte -
ledes fra mine øine - gjennem
Dine store mørke øine - ind
om Dit hjerte -
-Hvor Dine øine er store
nu Du er så nær mig
- De er som to store mørke
Himmeler
Wanneer wij hier zo staan - en
mijn ogen staren in jou grote
ogen - in het bleke maanlicht -
weet je niet - delicate handen
weven onzichtbare draden - die
mijn hart verwarren -
Starten bij mijn ogen - door
jou grote donkere ogen - naar
je hart -
Hoe groot je ogen ook zijn
nu wanneer je zo dicht bij mij bent
- lijken het wel twee immense schemerige
hemelen.

Misschien kent er iemand onder jullie meer Noors dan ik en kan die dit toch wel héél schoon gedicht beter vertalen.
Ik heb daar wel horen vertellen dat de stad Oslo een nieuw Munch Museet wil bouwen in de buurt van het nieuwe Operagebouw. Mijn verbeelding slaat op hol als ik denk aan de architectuur die men daar zal gebruiken. Is iets om in de toekomst te gebruiken.
Ondertussen was het middag. In het Munch Museet heb ik dan een broodje gegeten.
Daarna ging ik naar het Naturhistorisk Museet, wat bestaat uit het Zoological en het Geologisk Museet en de Botanical Garden. Beiden liggen vlak naast elkaar en in de buurt van het Munch. In het Zoological Museet stonden vooral beelden van allerlei dieren uit alle delen van de wereld. Ik heb de indruk dat het vooral bedoeld is voor jongeren want er waren ook diverse workshop mogelijkheden. Wel indrukwekkend waren de beelden van ingebeelde monsters.Bezocht je het Zoological dan mocht je gratis binnen in het Geologisk (ook andersom). Hier was er een enorme verzameling stenen en mineralen uit alle mogelijke periodes van de geschiedenis. Ook enkele skeletten van dinosaurussen, onder andere een Tyrannosaurus Rex.Je zou kunnen zeggen dat deze tentoonstelling de geologische geschiedenis van Noorwegen weergeeft. Er staat ook het oudste fossiel dat er is in Noorwegen, 400 miljoen jaar oud !
Je kreeg in beiden ook wel veel uitleg, indien je dit wou, van actieve, vriendelijke vrijwilligers die er werkten. Heel aangenaam.
Vermits het nog altijd regende was het bezoek aan de Botanical Garden heel beperkt. Ik stapte wel de cafétaria binnen voor een goede, warme caffelatte.
Het was al een heel eind in de namiddag maar toch wandelde ik, al wel serieus nat geworden, naar het Regerungskwartier, naar de Akergate. De plaats waar een bomauto stond is volledig afgesloten, je kon er niet aan of ontrent. Het was dus een beetje behelpen. Ik ging naar de andere kant van de kerk, via een omweg want rechtstreeks ging niet, en aan de andere kant van de wijk kon ik aan diverse gebouwen schade zien. Je kon er niet nabij komen door de afsluitingen. Het gebouw met trappen als ingang herkende ik van tv beelden toen er vlak na de aanslag gewonden werden verzorgd. Ook hier staan tientallen mensen, blijkbaar nog mee te leven. Ik kreeg er koude rillingen van. Bleef er ook een tijdje staan om mijn emoties te doorleven. Er lagen al bijna evenveel bloemen als aan de Dom.
Het was al aan het donker worden en ik trok naar het Sentral Stasjon, hier at ik als avondmaal een pizza vooraleer ik de trein opstapte naar Jessheim.
Morgen zou het even erg weer zijn als nu. Vermits ik al een deel zag, het meeste wat ik wou zien, besloot ik om morgen naar huis te vertrekken, een dag vroeger dan voorzien. Ik kom zeker nog eens terug.