SIDE 2008

Hoogstwaarschijnlijk wachten jullie, geachte lezers, al een tijdje op een verslag van onze reis naar Turkije, Side/Manavgat. We zijn inderdaad al enkele weken terug, maar ... het is nog niet stil geweest ! De voorbije weken waren zowat hectisch. Ik weet het, niet goed voor de tikker.

Maar om jullie niet langer op je honger te laten zitten, hier zijn we !

Midden in de nacht vertrekken is niet altijd plezant, zeker als je een beetje afhangt van een 'ingehuurde' taxichauffeur die vraagt hoe hij moet rijden. Gelukkig kon die medemens ons volgen. In Zaventem vielen de werken en de parking mogelijkheden nogal mee. Het inschepen verliep vrij vlot en dus zonder al te veel problemen in het vliegtuig. We zaten zowat allemaal bij elkaar wat ook leuk was. Moest de fotograaf van dienst niet al te veel over en weer lopen om slapende reizigers te klikken.

De Turkse zon in Antalya verwelkomde ons stralend na een rustige vlucht. Weer liep alles op wieltjes, zeker de valiezen. Een behulpzame chauffeur stapelde alles in zijn bus, waar we als groep weer bijeen zaten.

Het 'Magic Life Seven Seas Imperial' hotel had een drankje voor ons klaar om te bekomen van de reis. Nu nog een kamerindeling krijgen die wij gevraagd hadden en ... maar dag Jan, het was weer zoals altijd : wij werden verspreid over heel het hotel ! Flexibel als wij zijn zouden wij er het over en weer lopen weer maar bij nemen. Toch viel het allemaal nog mee.Het domein was duidelijk kleiner dan dit van vorig jaar, ook de infrastructuur was iets minder. Toch nog best te pruimen. Alhoewel er geen pruimen op de bufetten lagen. Over het eten valt anders niet te klagen : elke dag had een ander thema en lag het voedsel accent daarop.

Ook de animatie viel al bij al best mee : een Chinees circus, enkele scetch avonden, een varieteshow. De mannen lieten het zich smaken !

Wat ook smaakte was ons bezoek aan het Turks restaurant op het domein. Iemand slaagde er zelfs in om de pikante groene pepers te eten alsof het komkommers waren !

Zo'n beetje een hoogdag was onze uitstap naar de piratenboot. We vaarden de rivier Manavgat af tot op zee, legden aan voor Side waar we een middagmaal kregen aangeboden, er werd door enkele moedigen in zee gezwommen, andere moedigen waren ondertussen bevorderd tot piraat kompleet met (geschminkt) lapje voor een oog. Enfin het was echt wel leuk.

De uitstap, met de dolmus, naar Side was ook wel plezant. Side is iets groter dan Belek vorig jaar, dus méér winkeltjes ! De bezienswaardigheid echter zijn de Griekse ruïnes. Erg geschikt voor enkele foto's.

De dag dat we een uitstap planden naar Manavgat werd er meer dan 38 graden voorspeld en daarom zagen wij daarvan af. Het was inderdaad erg warm die dag maar wij genoeten van een zekere koelte aan het grote zwembad, in de schaduw mét drankje ! Hier vertoefden wij overigens geregeld.

Wat nu ook weer opviel was de vriendelijkheid van het personeel. Er waren nooit problemen, alles werd met de glimlach opgelost.

Al bij al een leuke vakantie waar de mannen zeker van genoten hebben, ik ook trouwens.De terugvlucht naar Zaventem begon een beetje chaotisch vanwege een stroompanne in Antalya op de luchthaven en de dosis onbegrip van de incheckster (Kunnen mensen met een mentale handicap wel vliegen ?). Slimme mevrouw, dacht zij misschien dat we naar daar gezwommen waren ?

De daling was al een tijdje ingezet en wij vlogen nog boven de wolken. De piloot vertelde wel dat we binnen enkele minuten zouden landen. En inderdaad, eens onder de wolken, konden wij alles op de grond onderscheiden ! Een laag wolkdek, dus niet zo'n goed weer in België. Omdat wij 32 tot 38 graden gewoon waren ondertussen was dit wel een koude douche.

Eens in het bezit van onze valiezen moesten wij van een strenge mevrouw niet langs de uitgang EU burgers passeren, maar langs de niet EU : 'Jullie komen immers uit Turkije'. Kwestie van de grondige controle op namaakartikelen. Gelukkig mochten wij door zonder controle. Dus eind goed, al goed. En nu plannen maken voor volgend jaar !

CROISSANTS EN TULPEN ?

Misschien wist je het niet, maar beiden zijn afkomstig uit Turkije. En nog drie dagen en we zijn weer op Turkse bodem. In Side, in de buurt van Antalya. Ik twijfel er geen seconde aan dat het weer een schitterende werk/vakantie zal worden !

Iedere keer ik naar Turkije gaan (zoveel is dit niet) denk ik aan een uitspraak van Floyd Westerman, de Lakota waarover ik vroeger al eens blogde : Columbus was searching for India and found us Indians, lucky he wasn't searching for Turky !

Natuurlijk heb ik al eens op het net geneusd naar wat informatie over de streek rond ons vakantiepark Magic Life Seven Seas. Er is blijkbaar toch wel wat te zien in Side, bijvoorbeeld een antieke site. Een beetje verder ligt Manevgat of zoiets en daar is ook wel wat te bespeuren. Onze uitstapjes naar 'het dorp' zullen dus nu wel wat meer inhouden dan alleen maar een beetje winkelen zoals vorig jaar in Belek.

Ik ben ook wel benieuwd of het hotel vol Oostenrijkers zit zoals vorig jaar. En of die weer even luidruchtig gaan zijn ?

Ze doen maar ... het zal onze pret niet derven !!!

PADRE FRANSISCO

Toch nog eens blogtime gemaakt.

Gisteravond laat was er op Canvas een programma over padre Fransisco. Wie hoor ik je denken ? Over Frans Wuytack ! Nog steeds onbekend ? Spijtig dat je dan gisteren niet gezien hebt want Frans Wuytack is als het ware de vader van het ideeëngoed van President Chavez van Venezuela. En is bovendien een Vlaming.

Einde de sixties leerde ik Frans kennen. Ik was toen jonge propagandist van de K.A.J. Antwerpen. Wij zaten volop in de opkomst van de Derde Wereld Beweging (maoistisch getint) hier, Arbeidersmacht in Ford Genk, de bevrijdingstheologie van Camillo Torres. In het verre Brazilië werden Kajotters gemarteld en gedood en dit werd aangeklaagd door Dom Helder Camara in Recife (Brazilië). Turbulente tijden waarin ons revolutionair enthousiasme hoogtij vierde in onze pogingen jongeren in arbeiderskernen te verenigen in de fabrieken. Wat uiteraard tot botsingen met vakbonden en arbeidersverenigingen leidde.

Komt daar ineens vanuit Sint Niklaas een priester op de proppen die in Caracas, Venezuela in de barrio's had gewerkt. Een jonge gast die pastoor was en daarbij nog onze taal sprak. Direct vielen wij voor zijn ideeën die hij eenvoudig, glashelder en animerend wist te brengen. Zo zei hij bijvoorbeeld dat het geen zin had zieltjes te winnen als die zieltjes geen dak boven hun hoofd hadden. Dus in plaats van in mooie kerken het Evangelie te verkondigen en aalmoezen uit te delen, stak hij de handen uit de mouwen. Samen met de daklozen en krotbewoners uit Caracas bouwde hij huizen. Weliswaar van karton, hout, zeildoek en alle andere materialen die zij konden vinden. Hij organiseerde scholen waar de volwassenen en de kinderen konden leren lezen en schrijven. Hij bouwde riolen, hield optochten en akties voor watervoorziening, geneeskundige zorgen, minimumloon (een innovatie daar).

Uiteraard was dit niet naar de zin van de heersende en uitvoerende macht. Men oordeelde dat hij staatsgevaarlijk was en stuurde hem het land uit. Zijn idee van solidariteit met elkaar in armoede bleek echter te blijven aanslaan. De barrio bewoners gingen verder met het werken naar kennis voor de armen zodat elk van hen een betekenis zou krijgen. Elk leven is de moeite waard om zich er voor in te zetten.

Frans had geen zittend gat. Wij smeedden samen plannen om hier akties op touw te zetten tot bewustmaking van de arbeidersjongeren. Bij hem thuis in Sint Niklaas (de Paardenstraat of zoiets) sloegen wij menig pintje achterover. En ineens zei hij dat hij weg was. Hij ging naar Spanje, niet op verlof maar om daar een aantal wantoestanden aan te klagen.

Ik hoorde enkele tijd niets meer van hem en ineens stond hij weer in het bureeltje van de K.A.J. Berooid, zonder één cent. In Spanje was bij hem het idee gerijpt om terug, clandestien, naar Venezuela te gaan. Hij had gewerkt en wat dollars verdiend die hem van pas zouden komen om naar Caracas te gaan. Maar ... onderweg had hij gezien hoe een vrouw werd gemolesteerd omdat zij trachtte iets bij te verdienen, door prullaria te verkopen aan toeristen. Blijkbaar tegen de zin van de Spaanse politie. Hij had dan maar zijn dollars aan haar gegeven !!!

Het was prettig om bovenstaande anekdote ook te horen in de reportage gisteren over hem, gemaakt door zijn zoon Fabio. Zijn zoon, want toen hij terug clandestien in Venezuela was en prompt partij trok voor zijn armen, werd hij niet alleen in de cel geworpen (en later weer uitgewezen), maar ook de kerk trok zich van hem terug. Hij heeft dan zijn kap van priester/arbeider over de haag geworpen en is getrouwd.

Sinds enkele jaren woont hij in Wachtebeke.

Het was verhelderend om zijn leven en ideeën nog eens terug te zien. Een beetje een herbronning.

VISIT ANTWERP (but not in april)

Gisteren nog eens een wandeling door de 'as' van Antwerpen gedaan. Van Centraal Station, meer bekend als de Midden statie, tot op Linkeroever. Wat zich eerst aankondigde als zonnig maar fris, werd bewolkt, koud en druilerig nat.

Was het mee daardoor, ?, maar het leek mij alsof zowel De Keyserlei als de Meir een heel pak van hun glorie verloren hebben. Zeker als je vertrekt vanuit de spoorwegkathedraal. Want dat is het CS ! Ik wil niet zo ver gaan dat dit bouwsel gerust een nieuw 'wereldwonder' mag genoemd worden (je weet wel, bij die reeks gebouwen en monumenten die verleden jaar tot die status verheven werden), maar het is zeker ontzagwekkend en groots. Het is ongelooflijk dat die massa steen rust op ... koeievellen ! Hoe zouden die er trouwens na zoveel jaar uitzien ?

Langs de italiaanse eettenten en de Mac Quick Donalds kruis je 'den boulevard' en word geconfronteerd met het witte standbeeld van Sir Anthony Van Dyck, waar iedereen voorbijgaat. Allez bijna iedereen. Zouden de duizenden dagelijkse wandelaars, shoppers en ander volk weten wie hij is ? Zouden er tien mensen zijn die al eens een werk van hem gezien hebben ? Anthony, Antoon, Antonis, Van Dijck word ook de 'Mozart' onder de schilders genoemd. Hij kreeg van Charles 1, koning van Engeland, het adelijke 'Sir'.

Dan de Meir. Ik ben eens even gaan grasduinen in Wikipedia en vond (oa) volgende betekenis voor meir : oude schrijfwijze voor 'meer'. Mij leek het eerder 'minder' ! Afgemeten naar de grandeur die ik ken van de Meir van toen ik een tiener was. Gelukkig zijn er een aantal straatmuzikanten en andere 'kunstenaars' die de boel opvrolijken. Zo is er nog iets animatie.

Langs de ouwe trouwe Boerentoren slenterden wij naar de Groenplaats. Oh ja, eindelijk komt die Boerentoren voor zijn eigenheid uit : op het dak staat, voor diegenen die het opmerken, KBC !

De Groenplaats, of voor ingewijden Het Groen Kerkhof, was al duidelijk klaargemaakt voor de massa volk die vandaag Antwerpen zou bezoeken, tgv de Antwerp Ten Miles. Allerlei kraampjes beletten het zicht op (één der) bekendste Antwerpenaars : PPR. Spijtig want ik wou zijn duim nog eens zien. Toch heerste er het bekende, genoeglijke vakantiesfeertje. De terrasjes zaten overvol. De horecahouders waren nog niet echt klaar met hun bedienend personeel. We vonden een vrij tafeltje aan het vijfde terras dat we passeerden en na verwoede pogingen lukte het om na 35 minuten een garçon te bewegen onze bestelling op te nemen. Toen de bestelling eindelijk kwam bleek bijna de helft nog verkeerd te zijn ook. Maar om weer geen halfuur te wachten dronk ik dan maar de pils op ipv 'het bolleke' dat ik verwachtte.

Diegenen die bij het wandelen op 'Het Groen Kerkhof' scrupules moesten hebben ivm de menselijke resten onder hun voeten : No problem ! Onder je voeten staan nu ijzeren kistjes op de inmense parking !

Er stond een bezoek aan de kathedraal op het programma. Wij dus de kerk binnen. Bleek dat er een dienst bezig was dus ... wij terug naar buiten. Ondertussen viel er druilend nat, net iets meer dan muggenpis, dus met het hoofd tussen de schouders bewonderden wij vlug de klassieke gildenhuisgevels van de Grote Markt en richtten onze neus naar de Hoogstraat. Ondertussen was er ook nog een vrij koude wind opgedoken die van die straat een echt trekgat maakte. Wij waren dan ook blij dat we de, kale, voetgangerstunnel konden induiken.

Op de Linkeroever vlug de uitleg van Le Corbusier die dit stadsdeel ontwierp, een kort tripje langs de dijk om de skyline van Antwerpen te bekijken, vlug langs het monument ter ere van Koning Boudewijn. Hier was het vooral de treurwilg die de aandacht trok.

Het Retrocafé was een oase van warmte. Een lekkere italiaanse koffie gaf ons de moed om terug naar het centrum te trekken.

Hier en daar nog een koffietje om uiteindelijk te belanden in Kelly's Pub waar de Guinness heerlijk was !

OK ! Niks speciaals. 'Iedereen' kent Antwerpen en die wandeling. Maar gezien de omstandigheden was het een lesje in 'chauvinisme beheersen en uiteindelijk zeker de moeite waard.

POMPIERS LATEN HUN KONT ZIEN !

Groot nieuws op het zevenuur journaal : Nederlandse mannen blijven meer gewone slips dragen dan boksershorts. Bij een steekproef bij de Antwerpse brandweer bleek dat die meer boksershorts dragen dan slips ! Van die brandweerlui is geweten dat het geen slippendragers zijn, denk maar aan de verboden (door mr. P.Janssens) naaktfoto in de brandweerkazerne. Hoe zal die reageren op de blote pompierskonten op de nationale tv zender ? Nu geef ik direct toe dat het geen zicht was want het waren echte pompiers en geen acteurs uit Alfa Papa Tango. Na het verbieden van de feminatheek van Boontje zal dit zeker een rel teweeg brengen op het Schoon Verdiep (wat zoals al gezegd niet kan verteld worden van de tv beelden). Pompiers met een bloot gat passen wel in het anti-hoofddoek (blote kop) decreet van het stad.

Zou het dan toch een verkiezingsstunt zijn ?

Neenee, het was een protestactie tegen het bestuur omdat ze in hun zakken zitten !

CONTROVERTIEEL

Sinds het overlijden van Hugo Claus en zijn beslissing om er zelf een eind aan te maken, laait het debat over euthanasie weer op. Ik weet niet of het een idee van hem zelf was om zijn manier om uit het leven te stappen wereldkundig te maken. Rebels als hij was moet hij zeker geweten hebben dat hier een klerikaal antwoord op ging komen. En het kwam. Wat hebben die mensen er toch tegen om het lijden te beperken, om menswaardig te kunnen sterven ?

Met een beetje verbeelding kan je zeggen dat hun baas zelf het voorbeeld heeft gegeven. Pasen is net achter de rug en iedereen zal wel weer eens een Pasiefilm gezien hebben. Jezus aan zijn kruis. Jezus heeft zelf de kans gehad om niet te sterven, hij wou dit echter. Ook God heeft niet ingegrepen, hij liet de beker niet voorbijgaan. En buiten de wederopstanding werden er geen wonderen verricht.

Heel toevallig is de moeder van één van mijn beste vrienden verleden zondag ook gestorven. Het menske leed al een tijd aan Alzheimer. Er werden haar palliatieve zorgen toegediend. Mijns inziens is dit ook een vorm van (uitgestelde, passieve) euthanasie. Volledig in de geest van de eed van Hypocrates.

We spreken allemaal wel over Alzheimer, niemand kent hem echter. Om uw kennis op peil te brengen hieronder een foto van hem :

MODI

Enkele dagen geleden heb ik van Vitaya een film opgenomen over het leven van Modigliani. Gisteren heb ik hem bekeken en er van genoten. Eerstens vond ik het een sterke prestatie van Andy Garcia die de figuur van Modigliani sterk neerzet.

Van Modigliani, Modi voor de vrienden, wist ik alleen dat hij uitgerokken vrouwen schilderde. Ik wist helemaal niet dat hij een jood was.

De film schetst een beeld van Modi in Parijs na W.O. I. Vooral zijn rivaliteit met de beter verkopende en commerciële Picasso word in de verf gezet. Modi heeft geen neus voor commercie en schildert wat hij wil. Zijn relatie met de katolieke Jeanne Hebuterne komt ook aan bod. Eén van zijn escapades met haar leverde hen een kind op.

Om voor haar en zijn kind te zorgen schrijft Modi zich, tegen zijn zin, in voor een kunstcompetitie waarin hij tot een rechtstreeks duel komt met Picasso. Beiden leveren meesterwerken af : Picasso maakte een schilderij van Modi, hun relatie was 'anders' geworden en het leek wel of Picasso beter in de geest van Modi was kunnen doordringen. Modi maakte een schilderij van Jeanne Hebuterne, gekleed in een blauw kleed. Natuurlijk werd hij winnaar van het concours.

Over het leven van Modigliani : Hij werd geboren in Livorno, Italië in 1884. Hij stierf in Parijs in 1920. In zijn jeugd leed hij aan tyfus en TBC. In 1906 vestigde hij zich in Parijs in Le Bateau-Lavoir, een commune voor armoedige artiesten in Montmartre.

Hij ontwikkelde een eigen stijl onder invloed van Henri de Toulouse-Lautrec en Paul Cezanne, in de verte verwant aan het kubisme. Hij was vooral bekend vanwege zijn snelle werken en maakte een portret soms af in één of twee zittingen.

Zijn levensstijl was die van zovele verpauperde kunstenaars : drinken en drugs gebruiken. Hij was een geregeld gebruiker van absint, de groene fee, en van opium.

Ziekelijk en opgebrand door zijn levensstijl keerde hij nog een tijdje naar Livorno terug maar vestigde zich uiteindelijk in Montparnasse.

Bij het uitbreken van W.O. I probeerde hij in het leger te gaan maar wegens zijn slechte gezondheid werd dit geweigerd.Uiteindelijk stierf hij, volkomen opgeleefd, in 1920. Jeanne Hebuterne met wie hij inmiddels getrouwd was pleegde enkele dagen later zelfmoord door uit het venster te springen, enkele verdiepingen hoog.

Zo'n leven vraagt gewoon om een verfilming zodat een groter publiek deze artiest kan leren kennen. Zeker nu er onlangs een werk van hem verkocht is in London voor meer dan 28 miljoen euro.

Oh ja : spreek nooit van Modigliani, maar van Modiliani, zonder g !

KLOKKEN VAN ROME

't Is weer bijna Pasen ! De klokken van Rome kunnen dan hun lekkere vrachtje uitstrooien over het Vlaamse land. Met de gps mogelijkheden de laatste jaren zullen er wel geen adressen vergeten worden, hopelijk het mijne ook niet.

Ik heb nog altijd het gevoel om deze tijd van het jaar iets te moeten goedmaken met ons Freya. Toen zij nog in de kleuterschool zat leverde zij een enorm gevecht met een levensbelangrijke vraag. Op een morgen zaten wij te ontbijten. Ineens overrompelde ze mij met : 'Papa, bestaat er een geheim over de klokken van Rome én niet liegen hé !

Na enkele seconden in stilte alle pedagogische begrippen tegen elkaar afgewogen te hebben, kon ik niets anders dan dit beamen. Uiteraard had ik haar eerst laten beloven om dit niet tegen andere kindjes verder te vertellen. Ik wou echt niet de verhalenbreker zijn van een generatie Massenhovense kleuters.

Inwendig jankende beukte ik dus met een mentale voorhamer haar fantasiewereldje aan stukken. Noodgedwongen, want liegen leek mij veel erger.

Blijkbaar stilde mijn antwoord haar kinderlijke honger naar de waarheid. Natuurlijk heb ik dadelijk gezegd dat er toch paaseieren zouden in de tuin liggen. Kwestie van de pil te verzachten.

De waarheid was nog maar amper tot haar doorgedrongen en het snuggere kind had al een andere vraag klaar : 'Papa, bestaat er ook zo'n geheim over Sinterklaas'.

Die dag was voor mij een einde van een tijdperk. Dus nu, Freya, zou ik toch maar eens in de verschillende tuinen en livings rondneuzen, je weet maar nooit !

Amaai, 't was me het weertje wel gisteren ! Zoals altijd waren we door de meteorologische dienst wel voorbereid op storm maar gewoonlijk blijft het toch een beetje ver van mijn bed. Toch eventjes buiten de waard gerekend : Zo rond 14u hoorde ik een luid, akelig gekraak. Ik keek door het keukenraam en zag enkele plastiek latten liggen tegen het huis van de buren. Oei, dacht ik, iets löss bij de buren ! Ik bekeek hun huis maar zag helemaal geen schade. Ben dan toch maar, wat ongerust, naar buiten gegaan en ja hoor ... de wind had mijn (huur)huis beschadigd. De latten waren afkomstig van 'mijn' dak ! Van de zijkant juist onder de pannen.

Ik was nog maar juist terug binnen toen ik aan de voorkant een geluid hoorde. Ik vreesde het ergste en kijk uit het voorraam : een betonnen bloembak was zowat een meter verschoven. Zonder schade, alleen maar om te illustreren dat er serieuze windstoten waren.

Gelukkig werd het daarna rustiger en eindigde de dag toch nog positief met de 1-2 overwinning van dwerg Anderlecht tegen reus Bayern Munchen.

Manu Chao - Rainin' in paradise

Op de tv muziekzenders maakt dit momenteel furore. Uit Manu's album 'Radiolina'. Weer een schijf en een clip vol humor, kritiek en ironie over de 'westerse' samenleving. Bovendien een erg mooi liedje.
Geniet er van !

FEVER !!!

Neen, ik ga hier niet schrijven over de klapper van Nancy Sinatra en Lee Hazelwood, maar doodgewoon over de zieke mensen die ik overal rond mij zie.

Een tijdje geleden hoorde ik een vooraanstaande dokter, van een of andere organizatie, zeggen dat de griep voorbij was en helemaal geen epidemie of erger. Nu heb ik stellig de indruk dat diene mens geen hout vast had en een beetje voorbarig was. Overal zie ik zieke mensen !

- ons Freya heeft het (enkele) dagen goed te pakken gehad,

- ons Goedele stak een week in haar bed en is nog niet genezen,

- Ritt heeft (volgens de controle dokter) griep,

- onze Jules is thuis van school, maar met bronchitis (eens iets anders),

- Wivina (moeder van Yves) kon meerdere dagen niet uit de voeten,

- verschillende collega's bezweken onder koude rillingen en koortsaanvallen,

- verschillende bewoners van onze voorziening hebben dezelfde symptomen,

- op de petanque, bij de senioren, komen verschillende grootouders niet opdagen vanwege oppas

voor de zieke kleinkinderen.

Dat wat betreft de nabije omgeving.

Maandag moest ik naar de dokter om bloed te laten prikken voor mijn testen bij de cardioloog volgende week. De wachtkamer zat, gelukkig na mijn beurt, vol met duidelijk lijdende mensen.

Zijn dit dan goede (voor de dokters) of slechte (voor de patiënten) tijden ?

Ivan Rebroff Birthday Celebration 75th German TV 1/2

Helaas vond ik Mein Russland niet, maar dit fragment uit Anatevka is toch ook de moeite waard. Met zijn stem kon hij moeiteloos verschillende octaven overbruggen. Blijf 2 minuutjes geduldig aan je pc en luister, misschien geniet je er ook van !

DE KOZAK

Ik hoorde zojuist op het radionieuws dat in Duitsland Ivan Rebroff is overleden. Ivan wie ? hoor ik jullie zeggen ? Neen, ik neem het niemand kwalijk dat ze deze fantastische zanger niet kennen. Hij is voornamelijk bekend omdat hij op onnavolgbare wijze Russische volksliederen zingt. Hij werd geboren in 1931 in Hamburg en had een Duitse vader en een Russische moeder. Zoals iedereen met een beetje Russisch bloed in zijn aderen werd hij ook al gauw gegrepen door het melancholisme dat Russen in de Diaspora kenmerkt. Hij had een zware stem en viel al snel op in de academie. Hij werd pas bekend in Europa in 1968 toen hij in Parijs een rol vertolkte in het onvolprezen 'Fiddler on the Roof' of ook gekend als 'Anatevka'. Een verhaal over het leven in een joods Russisch dorpje ergens in de taiga.

Ik kocht al een heel aantal jaren geleden een lp van deze kerel. Misschien weten jullie het niet maar blijkbaar is een deel van mijn bloed ook terug te vinden ergens in Rusland. Mijn grootmoeder langs vaders kant vertelde ooit eens het verhaal dat er één van haar voorvaderen uit Rusland afkomstig was. Die Rus, hoogstwaarschijnlijk een soldaat en volgens ons moemoe een officier (blijkbaar waren ze dat allemaal) kneep een Kempisch meisje in het donker. Dat wicht legde haar borreling te vinden, die werd later geadopteerd en ging als een Ceulemans door het leven. In ieder geval een schoon verhaal.

Dit om te verklaren waarom ik Ivan Rebroff onder andere weet te waarderen. Het allermooiste vind ik een nummer, wat ik het liefst in het Duits hoor vanwege dan verstaanbaar, 'Mein Russland'.

Ik ga eens rond zoeken en misschien vind ik het wel ergens opdat jullie mee zouden kunnen genieten.

The Traveling Wilburys : Handle With Care

Nog zo een gouden oude met een knaltekst !

Ronan Keating ft. Yusuf Islam (Cat Stevens)-Father And Son

Omdat het zo'n schoon lieke is nog een derde versie van verleden jaar. Misschien wel de meest bekende want het werd zowaar terug opnieuw een hit. Je moet wel een tijdje wachten voor je 'ft. Ysus Islam' hoort ?
Welke versie vind jij nu de beste ?

Cat Stevens - Father and Son

Dit is zowat het origineel uit de jaren stillekens, hoor je ook de veel hogere stem ?

WEEMOED

Tussen al mijn 'drukke' rusten toch nog even tijd gevonden (moest lang zoeken) om nog eens te bloggen. Dikwijls is het een kwestie van echt iets te zeggen te hebben. Zo'n blogbericht dat eigenlijk alleen maar geschreven is om 'webspace' te vullen met komkommers vind ik maar niks.

Ik kreeg vandaag een kaartje van vrienden die overwinteren op de Canarische Eilanden. Zij stellen het er prima ! Dit doet goed en ook een beetje niet goed want je word er een beetje jaloers van : de zon en gezonde lucht die je hier ook ver moet zoeken, de ontspannen vakantiesfeer die toch iets anders is dan een rustsfeer voor mij, de ontmoeting met ander culturen en mensen ... zucht !

Blijkbaar werken de stofdeeltjes in de lucht niet alleen op mijn ademhalingssysteem maar ook op mijn gemoed. Iedereen doet erg zijn best opdat ik er de moed zou inhouden, wat ik erg waardeer en ook doe, maar dikwijls is die moed meer weemoed. Het verlangen naar warmte is meer dan het verlangen naar de zomer. TV, hifi en radio zijn niet voldoende om de stilte van een huis te veranderen in een thuis. Geborgenheid is meer dan omringd zijn door vier (of meer) muren die heel mooi mogen aangekleed zijn en door leuke meubels of allerlei handige snufjes.

Weggaan, een bezoekje afleggen, tussen de mensen komen, ok, ik weet het, maar weet je dat dit alles nog eens bekrachtigd ?

Sorry, beste lezer, dat dit nogal zwaar klinkt, maar het verleden haalt mij in.

HET WERKT !!!

Ik had toch al verteld dat ik nieuw speelgoed verwachtte : een programma om een eigen website te bouwen. Ondertussen is dit aangekomen en ben ik begonnen experimenteren. Het programma zegt simpel ineen te zitten en dat je in 1,2,3 een site maakt. Nu mag je rustig die 1,2,3 met nog enkele cijfers uitbreiden. Toch is het niet zo moeilijk.

Om te oefenen heb ik dan maar een site gemaakt voor onze petanqueclub. OK, het is nog een 'platte' site. Naarmate ik het programma meer onder de knie zal hebben ga ik wijzigingen aanbrengen die het geheel 'fleurig' maken.

Heb je ondertussen toch zin gekregen om eens te kijken ... Ik doe dit als volgt : Ik open met mijn Internet Explorer mijn Google zoekmachine. Bovenaan (waar de url van google staat naast de twee pijltjes) tik ik de naam van onze site in :

www.pcdelindepet.com

Na enkele ogenblikken is hij er. Met de navigatiebalk links kan je al enkele pagina's bewonderen !

Ik heb er niks tegen dat je de bloemetjes bij mij bezorgd !

FIER OP BELGIE ?

Tussen mijn drukke rustperioden door toch nog maar eens even 'gewoon' bloggen. Hebben jullie het ook gehoord dat de regering een miljoen euro wil uitgeven aan een clip om België te promoten in het buitenland ? Dit na het negatieve beeld dat ontstaan is bij de voorbije regeringsvorming weg te werken. Je vraagt je af of die heren wel goed bij hun hoofd zijn ! Eerst bakeleien ze maanden om iets waar ze uiteindelijk toch niet overeenkomen, wat ons land meerdere miljoenen euro gekost heeft. Dan gaan ze geld uitgeven om dit te laten vergeten. Hoor ik nu mevr. Milquet ook 'non' zeggen ? Of hoor ik Weverke zeggen dat Vlaanderen er een aparte clip moet maken ? NON !!

Nu met dat 'Weverke' te schrijven denk ik er aan : Waarom zouden ze als begeleidingstune voor het Vlaamse gedeelte van de clip niet 'Vier weverkens' gebruiken ? Met bijpassende beelden bij de tekst. Dan mag zeker dat van die 'lege schapraai en geen cent in hun zak' niet ontbreken. Voor veel Belgische gezinnen is dit zo.

Ach, een beetje sarcasme mag toch niet ? Eigenlijk is het niet zo slecht hier. Maar we moeten wel opletten want anders word het slecht !

Waarom een miljoen uitgeven om België te promoten blijft voor mij wel een raadsel. Akkoord, misschien kennen te weinig landen onze sterkte, maar zolang ze blijven zeveren over de staatshervorming is dit parels voor de zwijnen gooien. Ik begrijp dat niet. Wat is er mis met meer autonomie voor de verschillende gewesten ? Zolang wij blijven samenwerken als land, met respect voor elkaars eigenheid, moet dat toch lukken ? En is onze nationale spreuk niet 'Eendracht maakt macht' ?

Eurosong 2008 Ishtar - O Julisi Na Jalini

Ishtar ! Eindelijk eens iets anders dan de klassieke 'hits'. Dit zou pas een inzending zijn voor België. Amaai Ishtar !