Du gamla du fria du fjällhöga nord / Zweden, dag 8

Zaterdag 01.06.2012

Na het ontbijt trok ik met een rugzak vol goede verwachtingen en een tof zonnig weertje richting Kalmar, maar eventjes daarvoor afdraaien, richting Ölland.  Ik weet dat ik daar vroeger al wel eens naar toe wou.  Dus nu !

Ik was Hulstfred juist voorbij en het begon te regenen, maar echt te regenen.  Dus traag verder op weg.  En het bleef stromen, ook op Ölland.

Ik reed naar de dierentuin, het Öland Djurpark. Er is een waterwereld (niets te maken met het waterige weer van vandaag), een amusementspark en zo’n 200 diersoorten.  Inkom als gepensioneerde : 100SEK. Het bleef gieten en heel veel dieren gingen ver weg van de mensen schuilen.  Toch wel wat foto’s genomen alhoewel ik (vies woord) zeikende nat was. 

Op de middag ging ik de eettent daar binnen.  Ze verstonden geen Engels, dus ik : Chips ja ?

De mijnheer : Jaja ! Ik : Hamburger ? mijnheer : Ja ! Ik, cola ? Mijnheer : Ja ! Ik vroeg dan de rekening : 165 SEK !!!!  Ik dacht ‘amaai’ da’s veel !  Ik mocht gaan zitten, ze gingen het brengen.  En wat brachten ze : Fish  with chips + hamburgare with chips, en natuurlijk een cola.  Ik dacht dat het mijn fout was en kreeg alles niet op van deze twee menu's !

Het bleef regenen maar ik wou het kasteel van Borgholm zien.  Zo’n veertig km verder naar het noorden.  Ik draaide de parking op, er stond 1 auto en 1 bus.  Het was ongelooflijk mistig en ik kon de ruïne van het fort amper zien vanop 100 m.  Ik dacht : foert met dit slecht weer stap ik niet uit en reed verder de stad in.  Blijkbaar was er veel gesloten dus ik besloot van naar huis te rijden.  In de regen.  Gelukkig kon ik warm eten.

Eigenlijk een dag dat je  best geen vakantie kan hebben en in een warme kamer naar tv kan kijken of een goed boek lezen ! Morgen beter ?

Du gamla du fria du fjällhöga nord / Zweden, dag 7

Vrijdag 31.05.2013

Na het ontbijt de auto in en op weg naar Kalmar.

Er waren wel een paar dingen die mij opvielen op de A wegen : - elke wegzijde was afgesloten met draad, zoals in Noorwegen. – geregeld kwam ik een gevarenbord tegen met daarop een eland, tekst daaronder ‘viltpassage’.  Eén fotograferen lukte niet met het verkeer. – verschillende eigendommen (zowel met huisjes als weilanden en velden) waren afgescheiden met stenen muurtjes.  Je weet wel : rotsblokjes gewoon opgestapeld.  Sommigen pas, anderen al jaren blijkbaar want er groeide gras en boompjes op.

Ik was zo rond 9u40 in Kalmar en op weg naar het centrum waar het stond.  Ik volgde  de bordjes P en na enkele minuten viel mijn kroon : het was vrij ! Niet te betalen.  Tof hé ? En dit vlak bij het kasteel !

In de 12^de eeuw was Kalmar een bloeiend stadje dat geregeld door o.a. piraten werd aangevallen.  Om dit tegen te gaan werd er in 1200 Kalmar Slott gebouwd.  Later versterkt door Gustaaf Wasa die heel Kalmar versterkte.  Rond het kasteel staan nog oude huisjes : Gamla  Stan (oude stad).

Een stukje geschiedenis : Zweden was vanaf 1397 tot 1536 deel van de Kalmarunionen, zijnde Zweden, Denemarken, Noorwegen, IJsland, Groenland, Faeroër, Sleeswijck, Holstein, Finland en nog wat eilanden.  Zij hadden één koning.  Bij het uiteenvallen bleef alleen Denemarken / Noorwegen bestaan. Zij bleven echter zowat vechten met elkaar, vooral de Denen, en uiteindelijk werd de vrede getekend door het verdag van Roskilde in 1611.   In 1814 werd Noorwegen onafhankelijk, maar het vormde een personele unie met Zweden.  Kalmar was een heel belangrijke plaats toen.

Het kasteel zelf is de moeite waard : verschillende kamers die ingericht zijn, bv. de keuken, de banket hal, verschillende kledijstukken, wapens, portretten van koningen, de kerk, enz…  Ik wandelde er meer dan een halve dag in.  Oh ja, er was ook een souvenirshop.

Daarna bezocht ik de Kalmar Domkyrke. Een grote kerk maar ik zag er al mooier.

Een beetje voorbij Kvarnholmen waar de kerk staat is het Kalmar Lans Museet, een herinnering aan de oorlogsman Kronan.  Allerlei kanonnen, zijn houten schepen, duizenden maritieme voorwerpen en een ingericht dek in het duister.  Niks voor foto’s die je alleen maar mocht trekken zonder flash.

Toen ik terug naar huis reed reed ik toch nog eens vlug over de brug van Öland.

In plaats van direct langs de autostrade naar huis te rijden reed ik langs een kustweg naar Pataholm waar schitterende huisjes staan.

Du gamla du fria du fjällhöga nord / Zweden, dag 6

Donderdag 30.05.2013

Ik nam een laat ontbijt om niet te lang te moeten wachten op de parking van A.L land.  Dit viel wel mee.  Toen zo rond 9u45 een bediende de parking ging bedienen (40 SK) zei ze dat ik niet moest betalen want ik was haar voor.  De inkom was voor volwassenen 240 SK, voor 65+ maar 100 SK.  Ik zei dat het voor mij 65+ was  en vroeg of ik mijn paspoort moest laten zien.  Wat de meisjes in het loket niet nodig vonden.  Tof hé ? Allez toch een beetje, en dat voor anderhalve maand !

Eens binnen was het de moeite waard : ik nam veel foto’s van allerlei huisjes, affichen, voorwerpen, enz…  Het was wel de moeite, ik herinnerde terug een heel deel : Pipi Langkous woonde in Villekulla Cottage (villa Kakelbont).  Volgens mij staat deze naam als adres op een appartement in Stockholm waar Lisbet Salander woonde in Millenium. 

Er stond een limonadeboom voor haar huis waarvan ze haar vrienden trakteerde. Er hingen ook allerlei oude affichen zoals ik al zei.  Pas om 13u was ik teneinde gewandeld.  Wat ik echter nog ontdekte was nog een verhaal van A.L., een verhaal dat vroeger ons Goedele beheerste : Ronja, de roversdochter.  Astrid Lindgren schreef dit toen ze 70 jaar was.  Hier, in A.L. land is een stuk gebouwd van het fort van Matt, haar vader de rover. 

Ik besloot daarom naar een centrale stad, Växjö, te gaan waar ik weer eens wou gaan kijken voor de geschikte caps.  Jaja … noppes !  Ik bezocht wel de cathedraal met twee rode torens en knappe beelden binnen.  Ik ging ook naar het Svenska Emigrantinstitutet waar ik een tentoonstelling volgde, met foto’s, die mij deed denken aan de Red Line bij ons.

Daarna in het Utvandrarnashus een tentoonstelling rond vampieren.  Ook tof en met foto’s !

Ik ging nog een koffie drinken en reed daarna naar het hotel, zo’n 87 km van hier.  Eerst typen en dan zo tegen de zevenen naar beneden om te eten.

Morgen rij ik weer een  heel eind weg, naar Kalmar aan de zee.  In Kronobergs Län, en vlak tegen het eiland Öland.  Hier wil ik het kasteel bezoeken en wie weet ook Öland !¨

Du gamla du fria du fjällhöga nord / Zweden, dag 5

Woensdag 29.05.2013

Het ontbijt was weeral de moeite, ditmaal een gekookt eitje.  

 Daarna reed ik, zo rond 9u naar Västervik  zo’n 75 km van hier.  Ik ging daar tanken en vroeg aan de bediende waar het museum was ? Hij legde het perfect uit.  Ik naar daar.  Ik moest vaststellen dat de enige parking in de buurt van het ‘museet’ was.  Die stond vol ! Tof dat het museum zoveel bezoekers had !  En dan nog zo vroeg, overal elders gaan ze meestal pas om 10u open.  Ik kon niet parkeren dus reed ik eerst maar naar Oskarshamn, aan de zee.  Daar hadden ze ook een prachtig museum.  Nadat ik een parking had gevonden ging ik naar het Kulturhus.  Koning Oskar 1 die deze stad stichtte zo rond 1856 met een grote haven kon mij niet helpen.  Het museum was volop in verandering.  Spijtig zegden z’n meiden maar kom terug in september dan is alles klaar.  Ik zei jaja en ging de stad in.  Natuurlijk ook hier in de twee sportzaken  geen goretex caps en ook geen laplandse mutsen.  Ik kocht wel voor mezelf een zwarte t-shirt met zweedse tekst.

Het was ondertussen middag en ik reed terug naar Västervik.  En ja … een vrije plaats aan het museum.  Een zekere Erik Lundberg heeft het huis ontworpen dat pas in 1975 als museum voor het publiek openging. Het is echt wel de moeite waard. (inkom 40 SK).  Ook buiten was er vanalles te zien : een storehuis voor zout (heel belangrijk product vroeger), Lilla Fägeltorpet, het kleine huis van bootsman Fägel, een windmolen, een amfitheater, een stal, kippen enz.

Wat ik raar vond was dat de parking vol stond (zo’n 20 auto’s) en ik de enige bezoeker was.  Enfin ik reed terug naar huis en in Vimmerby even langs Astrid Lindgren’s land om te kijken of het wel open was, wat zo was.  Dus morgen een sprookjesbezoek !

Ik was gisteren vergeten te zeggen dat ik niet zo ver van mijn verblijf naar een kasteel reed.  Ik volgde de pijl 20km langs verschillende wegen, ook (berijdbare) boswegen en vond de plaats waar het kasteel gestaan had.  Zelfs de ruine was niet meer te bekijken.  Het was wel een schone plek !

Du gamla du fria du fjällhöga nord / Zweden, dag 4

Dinsdag  28.05.2013

Weer een gezond ontbijt, samen met een zestal chinezen (ni hau) en na een gesprek met de loketbediende ging ik naar Vimmerby naar de AT Outdoor en de Inter Jakt winkels.  Weer geen caps met goretex.

Ik zag wel reclame voor de Astrid Lindgrens vält maar dit was nog gesloten wegens te vroeg.  Dat zal iets voor één van de volgende dagen worden !

Ik besloot daarom zo’n 120 km noordelijk naar Linköping (spreek uit als Liensjeuping) te rijden.  Helemaal in het noorden van de streek Östergötlands Län.  De stad was tevens de hoofdstad. De eerste bewoners zouden er zo'n 3.000 jaar geleden gewoond hebben.  (ik zag er geen een die zou oud was)

 Ik kon parkeren met de kaart en trok de stad in.  Echt een héél moderne stad.en groot, volgens de info de vijfde grootste van Zweden.  Ik bezocht de Domkyrkan.  Dit 13^de eeuwse gebouw is echt de moeite waard.  Eigenlijk was ze vlug te klein en moest bijgebouwd worden.  Het duurde zo'n 300 jaar voor ze af was. De toren is pas later gebouwd, was klaar in 1886.  Er hangen kunstwerken van bekende (?) en onbekende artiesten : Henrik Sörensen uit Noorwegen, Niklas Österbom uit Norrköping, Maarten van Heemskerck uit Holland, enz...  Ik heb een aantal foto’s genomen die dit wel zullen bewijzen.

Het was ondertussen al 17u en ik vond het al te laat om nog een ander museum te bezoeken juist buiten de stad.  In ieder geval het was de moeite waard.

Dus 160 km terug naar huis om van het avondmaal te genieten.
Tussen haakjes (Weten jullie dat Sint Birgitta, de patrones van Zweden, ook die van Europa is. Sinds 1999)