WEER-GENOT

Eindelijk is de zon nog eens aanwezig van 's morgens af. In de voormiddag zit ik nogal vroeg aan mijn pc om een aantal zaken af- of bij te werken. Het is nu de tweede keer (dacht vorige week ook eens) dat ik mijn deur openzet en geniet van al wat er buiten gebeurt : de hond van beneden die rondholt, de vogeltjes die om hun partner roepen (ah ja, in mei moeten ze een ei leggen !), de buurman die wat klusjes doet en ondertussen (tracht te) fluit. Zalig ! Dingen die ik al een heel aantal jaren niet meer meemaak. Als ik de blogs van mijn dochters lees dan ben ik wel (een beetje) jaloers dat ik er nu niet met de fiets kan op uittrekken. Ga, als ik terugkom van Metz, toch eens met mijn onderbuur praten of we een oplossing kunnen vinden om hem te stallen. Vond wel een garage, drie straten verder dus een eindje stappen, maar die vragen 100 euro per maand. Nogal veel hé ? Nu mijn onderbuur is een heel vriendelijke man, blijkbaar ook heel sociaal gericht (merk ik aan zijn post als ik die, bijna dagelijks, verzamel op de vloer van de gang) dus wie weet ?

WAT VERBORGEN IS

Is de titel van een nieuw boek, verschenen in maart 2011, van een nieuw Zweeds schrijversduo, Hjorth & Rosenfeldt. Het is hun eerste maar zij kondigen reeds aan dat er nog gaan volgen. Ondertussen weet zowat iedereen dat ik een soort 'scandinafiel' of zoiets ben en een zwak heb voor de (meestal) goede schrijvers uit dit deel van Europa.

Larsson schiep Blomkvist, Mankell Wallander, beide voornoemde schrijven hebben het over Sebastian Bergman, een psycholoog. Een nogal eigenzinnig persoon met aparte meningen en daden, de moeite om te lezen. De oorspronkelijke titel is Det Fördolda en het word momenteel al verfilmd. Misschien weer iets om naar uit te kijken.
Pas volgend jaar zouden de nieuwe avonturen van Bergman aan het publiek worden voorgesteld. Ik heb de indruk dat dit weer echt bestsellers aan het worden zijn (had dit gevoel ook bij het verschijnen van Het Bernini Mysterie van Brown).

METZ

Einde april, van 21 tot 26, maak ik een korte trip naar Metz. Dus ik zal Pasen vieren in de kathedraal daar. :)) 'k Zal er wel eens naar gaan zien. Ik wil ook het Centre Pompidou niet missen. Blijkbaar zijn er daar nog een aantal culturele dingen : museum R. Schumann (bezieler van Europa), bakkerijmuseum (misschien goed voor een quiche), een mooi station, enz... Hopelijk is het goed weer want de terrasjes zien er ook best aangenaam uit.

SCHRIJVERS !!!!

Uit zowat nostalgische overwegingen kocht ik het nieuwste boek van een Ranstse schrijver. Over een politieduo uit Lier waarvan de commisaris in Ranst woont. Tegelijkertijd dacht ik om mijn eigen schrijfsels uit deze streek op te bergen want trop is teveel.
Na het lezen echter van zijn boek besloot ik : verdorie, ik denk dat ik dit beter kan. Mijn reeds geschreven tekst terug bovengehaald en besloten er aan verder te doen. Moet nu nog eens 't een en 't ander aan mijn kids laten lezen en een schrijfplan opmaken. Met was hulp en support van de bloglezers hoor je er misschien nog van !

WRAAK VAN ...

OK, het is niet erg appetijtelijk en niet echt iets om te bloggen maar zit sinds vanmiddag opgezadeld (eigenlijk zonder zadel en gewoon zitten op de pot) met de wraak van Montezuma ! Is al heel lang geleden dat ik hier nog eens van wist.

RUNDSKOP !

IK HEB HEM GEZIEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Johnny Camaro

Ergens in een oud bericht kan je lezen dat ik dit typetje van Alfred Lagrange formidabel vind. Alfred is een ex presentator van Veronica en al enkele jaren overleden (op jonge leeftijd).

Na jaren wachten en zoeken heb ik de onovertroffen superhit (volgens mij toch) van hem gevonden : Ik ben de weg kwijt. Spijtig genoeg kan ik hem jullie via dit medium niet laten horen, maar zoek het eens op op You Tube en laat eens iets weten (in reactie ?)

Terug thuis, deel 3 : opgemerkt !

Eigenlijk is mijn ziekenhuisbezoekverhaal gedaan maar toch nog enkele dingen die ik opmerkte of waar ik moest over nadenken. Niks speciaals hoor !
De eerste dag zag ik op het dak van de kliniek iets staan dat ik niet kon thuisbrengen. Dank zij mijn bril ontdekte ik dat het vogels, namelijk uilen, waren. In steen. In totaal heb ik er toch een drietal zien staan. De vriendelijke verpleegsters konden mij niet helpen met achterhalen waarom die er stonden. Ik vermoed dat ze een afschrikmiddel zijn tegen andere vogels, bijv. duiven. Zo blijven de verschillende daken toch duivenstrontvrij.
In de cafetaria staat ook, achter glas, het skelet van een witte vinvis. Dit ontlokte onze Jules de kreet : Kijk ! Een dinosaurus !. Ik herinnerde mij dat ze tijdens het bouwen van het nieuwe gedeelte van de kliniek verschillende vondsen deden. Dit is er één van. Tof bekeken om het bij te houden en tentoon te stellen.
Als laatste, en dit is geen veralgemening voor de kliniek. Ik had een gemeenschappelijke kamer gevraagd. Door blijkbaar drukke bezetting kreeg ik echter een éénpersoons. Wanneer je in bed lag en omhoog keek, of op ooghoogte om je heen : geen enkel probleem. Keek je naar de vloer dan zag je een kleine tegeltjesvloer die hier en daar wel wat verzaakt was en die duidelijk aan vernieuwing toe was. Ik kreeg het gevoel van ofwel ergens in een oude oostblokkliniek te zijn ofwel 50 jaar te laat te zijn. Er was ook geen douche !!! Voor een kliniek lijkt dat vooral een minpunt. Indien ik, wat zoals gezegd, indien ik een éénpersoons gevraagd had en die kamer had gekregen, zou ik zeker bezwaar maken tegen bijbetalingen !! Dit doet echter niks af aan de kwaliteit van de verpleging die top was !

Terug thuis ! (alive & kicking) 2

Tof dat je door het eerste deel bent geworsteld en nu zelfs het vervolg wil lezen.

Dag 3 : De vriendelijke zwarte verpleegster kwam mijn ochtendmedicatie brengen, wenste mij een goede dag en verdween ! Ondertussen hoorde ik op de gang de kar met ontbijten voorbijdenderen. Ik dacht 'en ik dan ?'. Voor mij was dit een teken dat men weer iets ging doen. Een begeleidster kwam binnen en bracht mij, te voet, naar beneden (radiologie) voor een MR (?) scan. De radioloog (of hoe noem je zo'n kerel) gaf mij een literfles Spa plat en een bekertje met de order dit op een half uur leeg te drinken, kwestie van verdeling achteraf van de contrast vloeistof. OK ! Een hele klus voor mij maar het lukte. Na een halfuur mocht ik binnen en in een soort schelp gaan liggen. Op de mevrouw haar vraag of ik dit kende antwoordde ik 'alleen van dr. House'. Blijkbaar een leuk antwoord want weer was het ijs gebroken. Zij zeiden dat ik instructief ging krijgen tijdens het scannen, dat het iet van niks was, dat er vloeistof was ingespoten en dat ze wel gingen zeggen wanneer die aktief, ook warm, werd. Maar dat alles best te dragen was.
Ik volgde de instructies op (diep ademhalen, stoppen met ademen -nu al dacht ik !- , terug ademen, het apparaat gaat verder scannen, de vloeistof word actief - en dat voelde ik verdorie ! Ik had het gevoel dat zelfs mijn dikkedarmsluitspier ineens op een vuur lag waarbij ik even het gebod gaf 'dicht blijven hé !!!!' - )
Na deze ervaring terug naar boven waar ik een baxter kreeg met vitaminen ! De goede dokter vond dat ik door allerlei voedingswaren niet te eten zeker een tekort hieraan zou hebben. Eigenlijk kreeg ik die gisteren al nu ik hierover nadenk. De mannen van ons werk die op bezoek kwamen, dat was gisteren. Er was er een bij die een stoma heeft. Hij zag die baxter hangen en zei : Oh, gij hebt ook een zakske ! Ik maakte hem duidelijk dat in mijn zakje geen pis inzat (ondanks de kleur) en dat het in mijn lichaam ging. Bij hem gaat het uit zijn lichaam. Of het duidelijk was of niet zal achteraf wel blijken.
's Avonds kwam ons Goedele en onze Jules weer op bezoek. Ook Robert en ons Frieda. Wij trokken samen naar de cafetaria waar ik nog een lekkere tas soep dronk terwijl de anderen hun frietjes mét opaten.

Dag 4 : 's morgens weer ontbijt. Dan doktersbezoek. Uit de scan bleek dat er rond mijn slokdarm geen wildgroei was en ook dat mijn longen ok waren. Als ex-roker vond ik dat een toffe boodschap. (Ik zou kunnen zeggen 'leuke boodschap' maar ik vind 'leuk' zo'n hollands woord dat te pas en te onpas gebruikt word dat ik het zoveel mogelijk wil vermijden). Hij zei ook dat er in mijn darmen een kleine uitwas was (zoals een fietsband die je te hard hebt opgeblazen zei hij) maar dat dit geen kwaad kon. Ook mijn slokdarm zelf leek niet te erg te zijn. De vernauwingen zijn wildgroei van een infectie door teveel zuur. Wat de stelling die ons Goedele van tevoren al poneerde bevestigde. Het had geen zin meer mij daar te houden, de rest, de behandeling ging gebeuren via de polykliniek, donderdag a.s. de eerste maal van enkele keren.
Ben benieuwd !
Met de hulp van ons Freya geraakte ik terug thuis, na eerst nog wat gewinkeld te hebben, kwestie van de volgende dagen niet te verhongeren en mijn koelkast ook wat werk te geven.
Trouwens dochters, allebei fantastisch bedankt !!! In het hospitaal liggen was bijna, met jullie support, een pretje !

Terug thuis ! (alive & kicking)

Zo, terug thuis na het kleine weekje ziekenhuis. Wat er nu juist gebeurt is ? Wel :

Dag 1 : ingeschreven aan de balie, 50 euro voorschot betaald, door een vriendelijke begeleidster naar boven gebracht. Overgedragen aan een even vriendelijke verpleger die mij naar mijn gekozen gemeenschappelijke kamer bracht die een éénpersoons bleek te zijn wegens gebrek aan plaats op. Vriendelijke verpleger ondernam drie pogingen om een slotje in een ader te steken. Toen hij de geleende sportzak zag waarin ik mijn dingetjes in had meegebracht (broeken,pyjama,zakdoeken,boeken) werd hij heeeel enthoesiast want Ajax fan !! Maar eigenlijk Anderlechtfan (met stadionverbod). Kreeg 's avonds bezoek van ons Goedele en een vrij oppassende Jules uit angst besmet te worden met één of andere ziekte (was vrij vlug over).
Dag 2 : nuchter en in bed naar gastro-centrum gebracht. Voelde mij wel ineens tot zieke gebombardeerd. Een dokter nam een echo van mijn borst en maag enzo. Nadat hij mij had ingewreven met de gel en zijn kijkertje op mijn buik zette zei ik 'Aha' !!! Oei, zei hij, is er iets. Ik zei neenee, ik merk dat ik niet zwanger ben !!! Humor deed het. Enfin uiteindelijk bleken gal, lever, nieren en darmen ok te zijn. Een beetje gasvorming in laatste te na gesproken. Zei dat ik daar echter vlug van af kon raken (door billen op te tillen). Daarna gastro genomen onder verdoving. Een dokter spoot iets in het slotje (ik lag op mijn zij) hij zei van het even in te maseren, doe maar dacht ik terwijl ik de muur zag wazig worden. Om beter te concentreren sloot ik even mijn ogen, deed ze weer open en keek recht naar een bordje W.C. 'K verstond er niks van want dat kleefde toch niet op de muur die ik aan het bestuderen was. Even rondgekeken en ja ik stond in een terug-wakker-worden-wachtruimte. Door de vriendelijke begeleiders van Monica (zo heet middelares tegenwoordig) terug naar boven gerold naar mijn kamer. Middagmaal opgegeten en verder geslapen. 's Avonds kwam ons Freya op bezoek en kon ik haar het hele verhaal vertellen.
De twee volgende dagen zal ik morgen schrijven, dan toont het precies langer !

SLIK !

Na enkele jaren genoten te hebben van moeilijkheden tijdens het eten is er eindelijk (hoop ik) een licht aan het einde van de tunnel. Gisteren lapte een gastroscopie mij dat. Tijdens een kotsrijke sessie stelde de dokter vast dat mijn slokdarm vernauwd is. Hij kreeg zelfs die darm met de camera aan er moeilijk in. Daar moest dringend wat aan gedaan worden zei hij want binnenkort zou ik niet meer kunnen eten en ook niet of heel slecht drinken. Dus kom volgende week dinsdag maar binnen voor enkele dagen en dan lossen wij dat op.
Dus, beste lezers, volgende week in het hospitaal en daarna kan ik weer (als ik er zin in heb) volop vlees en vis van allerlei slag eten !!!

ik doe weer eens iet !!!

Na lang nadenken (hmmm) had ik de beslissing genomen om in vakantie te gaan naar Kopenhagen en/of naar Oslo. Ik wou weer eens anders dan anders doen en wil dit met de trein doen. Ah ja, met die slogans : met de trein is het altijd een beetje reizen, e.a. Uiteindelijk wil ik vertrekken in Antwerpen naar Kopenhagen, daar een aantal nachten blijven slapen (en overdag de streek verkennen), dan met de ferry naar Oslo en daar idem dito. Tenslotte met de trein van Oslo naar Antwerpen. Speciaal ????
Een eerste obstakel was een reisbureau zoeken : in het shoppingcenter, aan het rond punt, in Borsbeek, in Schoten of in Oelegem. Dichtste bij en ik moest er toch zijn, het shoppingcenter. Neckermann : Sorry mijnheer dat hoort niet bij ons aanbod. Dan maar naar Sunair : Sorry mijnheer maar dat staat niet in ons boeken. Dus naar een 'gewoon' reisbureau, aan het rond punt : Ik wil dit wel nazien mijnheer, maar dit hebben we nog niet gehad. Mogen wij u terugbellen ?
Jaja, geen probleem. Tenslotte toch maar naar de Molengalm in Oelegem gemaild. Alles uitgelegd en ook zij gaan mij terugmailen. Afwachten !!! Moet ik dan echt alles zelf doen hiervoor ?

Nieuwe nummerplaat

Gisteren is eindelijk mijn nieuwe nummerplaat aangekomen, je weel wel de obligate europese ! Mijn angst voor een bizarre combinatie is verdwenen want ik rij nu door de wereld met :

1 AIR 660

Valt nogal mee he ?

5 maanden/jaren plan ?

Stilletjes aan begint mijn appartementje op iets te lijken. De woonruimte is zo goed als klaar, ben er nog niet helemaal uit welke wandversiering er moet komen en hoe de verduisteringsgordijnen er zullen uit zien, maar dat komt wel.

Mijn rommelkamer/bureautje is ook aan afwerking toe, nog enkele afspraken maken met hulpvaardige handen om kleinigheidjes uit te voeren en dat zal ook wel ok zijn. Gisteren heb ik alle oud papier en dozen die ik teveel had buitengezet. Vandaag haalt de ophaaldienst die op (amaai wat een zin). Tenandere die mannen zijn verleden week gelukkig nieuwjaar komen wensen. Lang geleden dat ik dat meemaakte zulke sympathieke mannen die voor de ophaaldienst werken. Heb ze dan maar gelijk maar wat drinkgeld gegeven. :))Gisteren heb ik ook een marathondag tv kijken ingelast. Ik begon aan de eerste cd van The Killing 2 en kon daarna niet meer weerstaan aan de volgenden. Enfin het was al een eindje nacht toen ik uiteindelijk de laatste zag. Deze serie is zo mogelijk nog beter dan de eerste.
Als er interesse is ?

CHEVROLET DRIVER !!!!

Allez dan, het is zover : ik heb mijn nieuwe auto. Nu nog alle documenten in orde maken met de verzekering en de inschrijving. En daar is een nieuwigheid. Voorlopig rij ik met mijn ouwe vertrouwde nummerplaat 153 KA. Er is echter een nota van het ministerie dat sinds enkele maanden alle wagens die ingeschreven werden/worden, of ze nu nieuw zijn of tweedehands, een nieuwe Europese nummerplaat moeten hebben. Als ik de evolutie van deze platen bekijk dan hoop ik dat mijn nummerplaat niet begint met 1 AFT ... , want daar zijn ze nu blijkbaar ongeveer aan toe. In ieder geval 't zal weer geld kosten !

VAKANTIE ?

Jazeker, ik ben al enkele dagen in vakantie. Heel opvallend is dat de drukte van de laatste weken zich nu ook doorzet. Toch nu enkele minuutjes om up te daten :
Ik ben verhuisd en woon nu in Deurne Zuid. Een gedwongen verhuis vanwege familie van de vorige huisbaas die daar kwam wonen. Logisch maar voor mij toch een beetje spijtig. Voordeel : ik betaal nu minder huishuur, minder gas, minder elektriciteit, minder verzekering. Tof hé !
Dan : Verleden week moest ik naar Lier. Op weg, in Borsbeek, heb ik een groene pijl om links af te slaan. Ik doe dit. In een flits zag ik vanuit de tegenovergestelde richting op de Krijgsbaan een auto door het rode licht rijden, mijn kant op. Ik geef nog wat gas bij om die te ontwijken, maar ... dag jan ! Volop geraakt op mijn rechterachterzijde. Dankuwel voor je bezorgdheid, maar ik heb zelf niks. Mijn autootje : total loss !! Dus maar een nieuwe gekocht. Volgende week heb ik hem, weer een Daewoo, ekskuus, een Chevrolet. Zeg maar een kleinere Tacuma.'t Is zoiets als hierboven, maar met 5 deuren en de kleur is Carbon black metallic.
Nu rij ik met een spiksplinternieuwe Meriva als vervangwagen. Toffe car !

Onbekende schrijfster ?

Door één of andere reden ging het op een bepaald moment deze week in De Wereld draait door over de vrouw van Gerard van het Reve. Je weet wel die Nederlandse (homofiele) schrijver. Eigenlijk ging het meer bepaald over zijn vrouw, want, ja ... hij was gehuwd. Die vrouw, Hanny Michaelis is zelf een wereldbekende poëziste in Nederland, met tal van prachtige dichtsels. Zij, en Gerard, trouwden vol liefde. Tot op een bepaald moment bleek dat mr. homo was en haar verliet. Dit was aanleiding voor haar om een aantal gedichten te schrijven. Eén daarvan haalde DWDD. Ik vond er een op het net dat mij toch wel greep :

SINDS

Sinds je mij voor altijd
bent binnengegaan,
ben ik tot aan de rand
van je vervuld.

Dwars door de rukwinden
van het verdriet
voel ik je onder mijn huid
bewegen, warm en goed
als vroeger
toen wij overnachtten
binnen de omheining van
elkanders armen.

Wat doet het er dan toe
dat de wereld leeg
en winters is geworden
nu mijn ogen
je nooit meer zullen zien
en ik mijn hoofd niet langer
in je schoot kan leggen ?

vervolg verhuis !

Joepie !! Twee handige collega's hebben mijn wasmachine komen installeren. Ze zijn er wel eventjes mee bezig geweest maar het lukte. Spijtig voor sommige bewoners op mijn werk want nu kunnen ze mij niet meer helpen met mijn was. Maar eindelijk kan ik de was doen ! Toch raar he, na zoveel jaren is zelf kunnen wassen blijkbaar een serieuze bevrediging.
Had gedacht om vandaag naar Massive te gaan en met behulp van onze Yannick daar een aantal lusters te kopen. Is echter nog volop aan het sneeuwen en ik denk dat er al zo'n dikke 15 cm ligt. Zal dus weer voor een andere keer zijn. Ook de Billy boekenkast van IKEA zal niet voor morgen zijn. Tof hé ... een Billy boekenkast ... past bij mijn voornaam.

'T IS WEER EENS HOOG TIJD !!!

Mijn verhuis is achter de rug, mijn appartement begint stillekens aan op iets te trekken (nog wat railkes ophangen enzo...), mijn gordijnen zorgen momenteel voor tewerkstelling in Polen (blijkbaar werkt Kwantum met hen), hopelijk komen ze één van de dagen mijn wasmachine ok maken. Nu nog uitzoeken hoe ik muziekzenders uit mijn radio krijg en dan is alles weer veel schoner.
Het grootste werk voor de quiz volgend jaar is ook gedaan, nu nog wat verfijningen enzo...
Daarom terug een beetje tijd om te bloggen.
Zondag ben ik met de tram naar 't stad geweest. Niks nieuw, dat doe ik al langer maar vroeger reden we met de auto naar de terminus en stapten daar op. Nu wandel ik de straat uit en kan kiezen welke tram ik neem (euh... dat lang nieuw Hermelijngeval ziet er wel goed uit, die zal ik nemen !). Sinds ik hier woon heb ik dat al enkele keren gedaan en dat is toch wel heel gemakkelijk zenne. Denk er zelfs over na een abonnement te kopen (en dochters : Antwerpen geeft geen vermindering).
Zo, bedankt voor je bezoek en tot de volgende !!!

Plezant weerzien !

Na lang zoeken heb ik eindelijk mijn blogger dashboard teruggevonden (sic).
Gisteravond zijn we nog eens gaan quizzen. In een school aan de Confortalei in Deurne. Het plezante er aan is dat ik ooit, in een lang verleden, op die plaats naar school geweest ben. De quiz was wel van het L.O. terwijl ik in het middelbaar zat. Het kasteeltje dat er ooit stond en waar ik ook enkele jaren les kreeg, is blijkbaar al jaaaaren afgebroken.
De nieuwe (destijds) prefabklasjes staan er nog altijd. Ik volgde hier het tweede en derde jaar middelbaar. Nu zijn het kleuterklasjes ... een vingerwijzing ?
Natuurlijk waren de mensen die er nu werken allemaal onbekende gezichten.
De quiz zelf ? Het was een Halloweenquiz. Buiten de versiering van de turnzaal (ik kende die ook nog van vroeger maar nu wel heel gemoderniseerd) was er van het thema niets te merken.
Er waren gemakkelijke vragen, volgens ons toch, maar ook tafelronden die er mochten zijn. Bijvoorbeeld een ronde met foto's van 25 hondenrassen ???? Of de muziekronde, 10 Vlaamse schlagers die op een bepaald moment stoppen, de tekst moet je dan vervolgen op je antwoordblad. Echt iets voor ons, we haalden zoals de meesten 5/10.
Enfin uiteindelijk werden we 3de van de vijftien ploegen. Een plezant weerzien met de school, een vrij plezante quiz en als prijs ... een tafelloper van Douwe Egberts.