Van Wijnsberghe Willy

Juist naast het podium !!

2012-02-11T18:54:00.002+01:00

Gisteren was het de 29ste KWB Quiz in Ranst. Zoals altijd hebben wij deelgenomen, Bob, Jan en Riet Bots, ik. Onze ploegnaam : G.O.K. ofte God only knows. Meestal halen wij daar een vrij goede uitslag, meer dan de helft van onze deelnames eindigden wij bij de eerste tien.
De laatste jaren nemen er een record aantal ploegen mee : rond de 8O. Gisteren 86 !
Het was een heel plezante quiz die ons goed lag. Iedereen wist wel een aantal antwoorden. Ook soms foute. Wij begonnen op de 21ste plaats en halverwege stonden wij derde, op 4 punten van de eerste.
Onze einduitslag : 4de (op 86) op 2 punten van de eerste. Tof hé !

HET BORGERHOUTSE BEGIN

2012-01-16T13:24:00.001+01:00

Als je met tram 10 van Borgerhout (bijv. Turnhoutsebaan) naar Deurne rijd (bijv. naar Cafe The New Partners), dan stopt die juist voorbij de Turnhoutsepoort aan ... Het Foorplein ! Verschillende honderden meters in de buurt is geen thuis of kat te zien ! Jawel, je ziet de Donker Poort. Die brug onder de centers is zowat het centrum van mijn heel jonge jaren, van 8 tot 15.

De lege ruimte aan het Foorplein, een eind verder de blokken van het Hof ter Lo, het stukje ring daar, de eieren van de waterzuivering, enz.. zagen er vroeger totaal anders uit. Hier lag een woonwijk, hier woonden wij ook en beleefden zowel gouden als andere gebeurtenissen. Wij woonden in de Roozendaalstraat en op de Franse lei. Zie hieronder een kaart van deze wijk.
Aan één van die eilanden onderaan rechts stopt nu nog tram 10. Aan het Foorplein, juist over het café aan de punt van de wijk. Ga je vandaar naar boven dan is de eerste straat links de Roosendaalstraat. Naar boven vanaf die straat is het de Franse lei. De tweede straat links is de Beiaardstraat, de derde de Bankstraat. Allemaal die straten komen uit aan de centers aan de Buurtspoorweglei. Vanuit de Roosendaalstraat is er een straat, naar de Donker poort ( de opening tussen de blokken links, de spoorwegcenters, namelijk de Pasteurstraat.
Je ziet nog een beetje, waar de donker poort stopt een straat links en rechts, de Statielei en rechtdoor de Jan De Laetstraat.
Mijn ouders gingen uiteen toen ik 8 was en mijn moeder ging samen met mij en mijn jonger broer verhuizen van 's Gravenwezel naar Borgerhout, naar de Jan de Laetstraat. Ik weet absoluut niet meer welk de huisnummer was. Kom je vanonder de Donker Poort de Jan De Laetstraat in, dan is het het tweede huis aan de linkerkant. Wij gingen op het gelijkvloers wonen, slapen deden ik en mijn broer in een kamer die een tussenverdiep vormde. Op het eerste verdiep woonde een ouder koppel : Miel en Melia. Heel vriendelijke mensen. Eén van hun kleinkinderen was een wielrenner die in Deurne woonde. Later werd die kerel verslaggever bij de Volksgazet. Miel was een heel hevige Antwerpsupporter, hij was ook vlagdrager. Toen wij elkaar beter kenden nam hij mij mee naar 'den Antwaarp' en leerde mij supporteren, meestal met wat hardere woorden, zowel van geluidskwaliteit als van inhoud.Het huis op de hoek zag er toen al wat antieker uit en leek hoognodig een herstelbeurt te moeten ondergaan. Soms hadden wij op een keer enkele maanden een buurman, meestal stond het echter leeg. Wij dachten dat het voornamelijk een paleis was voor muizen en ratten. Aan de andere kant van onze woning lag een iet deftiger woning. Hier woonden broer en zus : Gust en Mit. De enigen van de buren die een auto hadden en het bleek dat zij geregeld naar 's Gravenwezel reden. Beiden erg katolieke mensen met ook nog verschillende huizen in eigendom.
Toen ons ma een tv had kwamen zij geregeld naar ons om tv te kijken, met dikwijls heet veel kritiek van Mit omdat sommige gebeurtenissen op tv elkaar snel opvolgden.
Zij hielden ons ook goed in 't oog of we zondags wel naar de mis gingen. Hierop hadden wij toch vlug iets gevonden om aan hun aandacht te ontsnappen. Wat niet altijd lukte en serieuze reprimades tot gevolg had.
Ondertussen had ons ma werk gevonden : onderhoud van de school in de Helmstraat. Wij gingen hier naar school.
Hoe het gebeurde weet ik niet maar ons moeder leerde een man kennen die in de buurt woonde. In de Buurtspoorweglei, samen met zijn dochter Agnes : Tuur (Alois) De Coene. Hij werd de va, onze stiefvader, Agnes werd onze stiefzuster. De va werkte op Starfruit, een firma die bananen invoerde en verdeelde aan allerlei winkels en verkoopcentra in Vlaanderen.
Onze woning werd eigenlijk te klein en we verhuisden : naar de Franselei.
Als je de foto van de kaart (bovenaan) bekijkt dan zie je een kruis wat aangeeft dat daar een kerk was, het tweede huis daarboven woonden wij.
De kazerne rechts was afgebroken toen wij er gingen wonen, de kerk zou ook later aan de linkerkant gebouwd worden.
Volgend berichtje meer over deze wijk.

Fa - Mie - Lie !!!!!

2012-01-15T09:48:00.004+01:00

Ik kom nog eventjes terug om mijn vorig berichtje : na alles goed nagezien te hebben stel ik vast dat mijn jongste zus, ons Frieda, daar ook woonde. Onze stiefvader, den Tuur, stierf toen wij in de Roozendaalstraat woonden. Daarover later meer.

Bij het zoeken naar foto's van oud-Borgerhout kwam ik op volgende uit :Zoals je kan lezen is dit de Wijnegemsteenweg in 's Gravenwezel. Op het kruispunt is nu rechts, waar dat hogere gebouw staat, een benzinestation.
Ik weet nog dat in dat hogere gebouw vroeger ook een beenhouwerij was, indien ik mij niet vergis van een zekere Vlassak. Later werd die familie, dacht ik, ook een serieuze aannemer.
Wat echter heel belangrijk is, is het huis daarnaast . Blijkbaar een boerderij maar ! Gedurende W.O. II (is mij verteld) woonden daar een broer en een zus : Charel en Fien. In mijn heel jonge jaren, tot aan ongeveer mijn vijftiende, kwam ik daar heel regelmatig. Charel en Fien heetten met hun achternaam Ceulemans ... juist zij waren familie van ons moemoe, de moeder van mijn vader. Die heette ook Ceulemans.
Ik herinner mij Fien als een heel gelovig mens. Zij droeg altijd een langere jurk met zo'n wit decoratief gesloten decolté, een zwarte doek over haar schouders, lange zwarte kousen en klompen. Charel altijd een floere broek, een hemd zonder kraag, een katoenen vestje met zwart/grijze strepen, een klak, wollen sokken en ook klompen.
Ik weet ook nog de bijnaam van Fien : Fien Mot ! Waarom ? Joost mag het weten.
Nog bijzonder : hun huis was geen boerderij maar wat je nu een 'mini-plaatselijk-shopping center' zou kunnen noemen. Fien had daar een kruidenierswinkel aan de linkerkant van de grote plaats waar je binnenkwam. Samen met Charel baatte ze een gedeelte van die kamer uit als café. Tenslotte had Charel, aan de rechterkant, een kapsalon. Toch tof hé ?
Ons ma ging daar vroeger geregeld winkelen. Zelfs toen zij al gescheiden was en in Borgerhout woonde ging ik met de bus naar daar om te winkelen. Een grote zak, zo een van geweven stof, werd door mij vol naar Borgerhout gedragen. Ik weet niks van betalingen.
Ook nog plezant is dat voor het huis van Fien met de kermis altijd een grote afreis stond. Je schoof bijna altijd naar beneden op een matje.

CAFE GAMBRINUS

2012-01-14T08:32:00.002+01:00

De laatste keer toen ik in het hospitaal was om bloed te geven lag er naast mij in de kamer een vroegere Borgerhoutenaar. Niks speciaals op het eerste zicht maar vroeger was hij uitbater geweest van café Gambrinus. (ik dacht dat de biergod Cambrinus heette, ofwel ben ik fout ofwel was de benoemer van dit café fout, alhoewel).

Ik zei de man dat ik dit café kende. Ondertussen bestaat het niet meer. Ik kan het me echter nog goed voorstellen. Ik vertelde de man dat ik wist dat het aan de Turnhoutsebaan lag, bijna aan de centers en bijna aan de Drijhoekstraat. Hij bekeek mij verbaasd en zei dat het straf was dat ik die naam kende. Tegenwoordig noemt dit de Stenenbrug.
Wij praten verder over de Statielei, de donker poort en heel de wijk waar nu het Hof ter Lo is.
Dit gesprek bracht mij op ideeën om daarover te bloggen, uiteindelijk woonden wij daar : ons ma, de va (mijn stiefvader), onze Guy, Agnes en ik. Ook daar leerden wij de Thys familie kennen die toen al 'belangrijk' waren. Zij waren grotendeels 'De Reuskens van Borgerhout).
Nu zijn er nog 'toestanden' waar je je kan van afvragen : Wat doet dat hier ?

VERLOREN ? MAANDAG !

2012-01-09T17:52:00.002+01:00

Mea culpa, 't is inderdaad al lang geleden. Nog niet zolang dat in die tijd de dieren nog spraken. Op diverse kritieken reagerende ... nog eens een berichtje. Over verloren maandag. Zoals iedereen weet valt dit op de maandag na Driekoningen (tiens-tiens : ons Goedele haar verjaardag !!!!).

Of die verloren dag iets te maken heeft met drie koningen (ons drie laatste ?) weet ik niet, alhoewel het er sterk op lijkt. Een klein beetje onderzoek tijdens gegoogel heeft mij geleerd dat het heden ten dage niet alleen meer in Antwerpen wordt gevierd, ook in Doornik en omgeving, in Brussel, in diverse Waalse steden, in heel onze provincie en verschillende dorpen daarbuiten ergens in Vlaanderen, ook in Nederland. Tof hé !
Ja, dat vieren !!! Met worstenbrood natuurlijk en sinds een ruime tijd ook appelbollen. Worstenbrood, goed warm, een redelijk vette worst in heerlijk krokant bladerdeeg ! Je zou er van dromen. Iedereen die er vandaag kan van genieten of er van genoten heeft : Smakelijk en een gelukkig jaar !

Mooiste vrouw ?

2011-10-28T16:20:00.002+02:00

In navolging van mijn oudste haar keuze, waarvan ik iedereen bijlange niet ken, ga ik ook trachten een aantal 'mooisten' te kiezen. Ik ben tot hiertoe niet verder geraakt dan een vrouw. Ik dacht ook al aan enige mannen maar weet niet zo goed of ze normaal of te fanatiek zijn. Dus een vrouw : Angela Kovacs ! Ik hoor jullie al zeggen : wie is da nu weer ? Awel dat ik een Zweedse actrice die meespeelde in verschillende Wallander (Krister Henrikson) afleveringen maar nu een eigen reeks heeft ' Irene Huss ' een politie inspecteur uit Gotheborg.

SCANDI 2011 - 20.08 dag 21 - Laatste dag

2011-09-22T09:12:00.004+02:00

Vanmorgen vroeg opgestaan en mijn spullen ingeladen, daarna ontbijt en afscheid van de mensen van de b & b. Zoals je op de foto kan zien was het weer weeral niet echt goed te noemen.Om 7u20 reed ik door met de intentie zover mogelijk op weg naar huis te rijden. Het was een zaterdag en er was bijzonder weinig verkeer in Noorwegen. Eens de Oslofjordtunnel door scheen de zon. Tot in Zweden. Daar was het bewolkt maar géén regen.

Toen ik Göteborg passeerde zag ik op de lichtreclame borden aankondigingen voor een 'boule' tornooi die dag. Datgene waar de mensen met mij hadden over gepraat ? In ieder geval het was internationaal. Later hoorde ik dat België ook mee had gedaan en dat de voorzitter van de PFV er aanwezig was.
Ook hier bleef het verkeer aan de lage kant en in een no-time was ik in Malmö, betaalde de toll en reed de Ostsundbro over waarvan ik enkele foto's nam. Al rijdende, normaal gaat dit niet maar nu met weinig auto's wel. Al blijft het uiteraard gevaarlijk, auto rijden en foto's trekken. Hoe zeggen ze dit in van die gevaarlijke tv programma's : doe dit niet thuis.Rond Kopenhagen was het iets drukker maar nog altijd best te doen. In de vroege namiddag was ik al terug in Slagelse en even daar voorbij de andere brug, naar het vasteland over.
In de buurt van Odense stopte ik om een broodje te eten. Het was nog altijd vroege namiddag en ik besloot door te rijden tot in Duitsland.
De Hamburg tunnel en brug waren ook niet echt druk. Ik kon amper het van in de verte het voetbalstadion van Hamburg bewonderen.
Verder door gereden, richting Bremen. Net zoals op het heenrijden bleven er hier werken waardoor je tussen gele strepen 70 mocht rijden, soms minder. Ik durf niet zeggen hoeveel km in totaal deze werken duren, maar het zijn er veel.
Zo rond 19u belde ik naar mijn dochters dat ik vanavond nog thuis zou zijn. Ik was niet moe en bijna in Nederland.
Alles bleef goed gaan, tot in Eindhoven. Er was een ongeval gebeurd en ik stond een groot half uur stil op de autostrade. Dit maakt dat ik pas thuis was om 23u22. En nog niet moe.
Oh ja, op mijn km teller stond 11.870 km.

Al bij al vond ik het een geslaagde reis, één van de langste die ik ooit maakte. Ik besef dat ik bijlange nog niet alles heb gezien in de steden die ik bezocht. Vraagt dit om terug te gaan ?
Ondertussen staan ook al mijn foto's op mijn fotohoekje. 'k Zou zeggen : geniet ervan !!

SCANDI 2011 - 19.08 dag 20

2011-09-19T10:01:00.018+02:00

Het weer was weer niet om over naar huis te schrijven, dus vergeet dat je dit leest. Alhoewel het blijkbaar daar ook kon tellen. Terwijl ik op de trein zat te wachten in Jessheim moest ik mijn trui én mijn jasje aandoen vanwege de kou.

Om 9u15 vertrokken we naar Oslo S. Ondertussen ken ik alle treinstations. Een halfuur later in Oslo, met regen. Niet getreurd ! Ik de heuvel op langs de Tøyer wijk, de wijk waar Aziaten en Noord Afrikanen wonen en winkels houden, naar het park waar het museum is wat ik wil bezoeken. Weet je ondertussen ook al welk dit is als je een gil gaf ? Juist, het Munchmuseum !Even het ritueel beschrijven vooraleer je de eerste werken van Munch ziet : Je koopt een ticket, scant dit in op een machine en je hebt doorgang. Dan ga je langs zo'n scanpoort die je ook op de luchthavens ziet, uiteraard heb je je broeksband afgedaan en alles wat nog metaal is in een bak gelegde die ook gescand word (precies een luchthaven). Een 'piep' en je word verder nagekeken door bewakers. Daarna ga je een glazen deur door, die automatisch opent, en je bent binnen. Waarom zo'n strenge inkom ? Herinner je nog enkele jaren geleden dat 'de Gil' werd gestolen, een werk met een waarde van enkele miljoenen euro ? Daarom.
Hoeveel honderden werken er van hem hangen durf ik niet zeggen. Ik vraag mij wel af waarom 'The Chill' zo bekend is en anderen niet. Bekijk op mijn fotohoekje de foto's en vorm zelf een mening.
Er hingen ook verschillende gedichten :

Når vi står sån - og

mine øine ser ind i dine store
øine - i det blege månelys -
- ved Du da - fletter fine
hænder usynlige tråde - der
bindes om mit hjerte -
ledes fra mine øine - gjennem
Dine store mørke øine - ind
om Dit hjerte -
-Hvor Dine øine er store
nu Du er så nær mig
- De er som to store mørke
Himmeler
Wanneer wij hier zo staan - en
mijn ogen staren in jou grote
ogen - in het bleke maanlicht -
weet je niet - delicate handen
weven onzichtbare draden - die
mijn hart verwarren -
Starten bij mijn ogen - door
jou grote donkere ogen - naar
je hart -
Hoe groot je ogen ook zijn
nu wanneer je zo dicht bij mij bent
- lijken het wel twee immense schemerige
hemelen.

Misschien kent er iemand onder jullie meer Noors dan ik en kan die dit toch wel héél schoon gedicht beter vertalen.
Ik heb daar wel horen vertellen dat de stad Oslo een nieuw Munch Museet wil bouwen in de buurt van het nieuwe Operagebouw. Mijn verbeelding slaat op hol als ik denk aan de architectuur die men daar zal gebruiken. Is iets om in de toekomst te gebruiken.
Ondertussen was het middag. In het Munch Museet heb ik dan een broodje gegeten.
Daarna ging ik naar het Naturhistorisk Museet, wat bestaat uit het Zoological en het Geologisk Museet en de Botanical Garden. Beiden liggen vlak naast elkaar en in de buurt van het Munch. In het Zoological Museet stonden vooral beelden van allerlei dieren uit alle delen van de wereld. Ik heb de indruk dat het vooral bedoeld is voor jongeren want er waren ook diverse workshop mogelijkheden. Wel indrukwekkend waren de beelden van ingebeelde monsters.Bezocht je het Zoological dan mocht je gratis binnen in het Geologisk (ook andersom). Hier was er een enorme verzameling stenen en mineralen uit alle mogelijke periodes van de geschiedenis. Ook enkele skeletten van dinosaurussen, onder andere een Tyrannosaurus Rex.Je zou kunnen zeggen dat deze tentoonstelling de geologische geschiedenis van Noorwegen weergeeft. Er staat ook het oudste fossiel dat er is in Noorwegen, 400 miljoen jaar oud !
Je kreeg in beiden ook wel veel uitleg, indien je dit wou, van actieve, vriendelijke vrijwilligers die er werkten. Heel aangenaam.
Vermits het nog altijd regende was het bezoek aan de Botanical Garden heel beperkt. Ik stapte wel de cafétaria binnen voor een goede, warme caffelatte.
Het was al een heel eind in de namiddag maar toch wandelde ik, al wel serieus nat geworden, naar het Regerungskwartier, naar de Akergate. De plaats waar een bomauto stond is volledig afgesloten, je kon er niet aan of ontrent. Het was dus een beetje behelpen. Ik ging naar de andere kant van de kerk, via een omweg want rechtstreeks ging niet, en aan de andere kant van de wijk kon ik aan diverse gebouwen schade zien. Je kon er niet nabij komen door de afsluitingen. Het gebouw met trappen als ingang herkende ik van tv beelden toen er vlak na de aanslag gewonden werden verzorgd. Ook hier staan tientallen mensen, blijkbaar nog mee te leven. Ik kreeg er koude rillingen van. Bleef er ook een tijdje staan om mijn emoties te doorleven. Er lagen al bijna evenveel bloemen als aan de Dom.
Het was al aan het donker worden en ik trok naar het Sentral Stasjon, hier at ik als avondmaal een pizza vooraleer ik de trein opstapte naar Jessheim.
Morgen zou het even erg weer zijn als nu. Vermits ik al een deel zag, het meeste wat ik wou zien, besloot ik om morgen naar huis te vertrekken, een dag vroeger dan voorzien. Ik kom zeker nog eens terug.

SCANDI 2011 - 18.08 dag 19

2011-09-16T08:57:00.011+02:00

Een drukke, dus ook een duurdere dag. Ik vertrok om 9u15 met de trein naar Oslo. Tiens, ik betaalde nu ook 90 NOK. In Oslo was het stralend weer. Ik nam uitgang West in het 'stasjon' en botste recht op een bus van Oslo Tours. Zij bracht mij naar het vertrekpunt aan Rädhusplatsen. Ik maakte op de bus kennis met een koppel uit Groningen waarvan de man gehandicapt was. Toffe mensen. De chauffeur van de bus ook want die hielp die mensen zowel instappen als uitstappen. Zij stapten af aan het Vigilandparken.

Ik reed door naar het Vikingskiphuset. Niet erg groot, maar machtig interessant. Er stonden een aantal snekken die men terug had gevonden.Het Oseberg schip werd in een grote grafheuvel gevonden en uitgegraven in 1904. Men ontdekte dat het gebouwd was tussen 814 en 819 na Chr. Het is geen oorlogsschip maar eerder een koopvaardijschip. Het is ongeveer 22 m lang en 5 m breed en van eikenhout gebouwd. Het behoorde toe aan een vrouw van hoge rang. Eigenlijk was het niet zo erg stevig gebouwd, men veronderstelt dat het daarom diende voor korte vaarten in rustige wateren.
Het Gokstad schip daarentegen, gevonden in 1880 in Gokstad, gebouwd in 890 na Chr., 24 m lang, met kiel, plaats voor 32 roeiers, is wel degelijk een oorlogsschip. Er werden bij de opgraving resten gevonden van 64 schilden die aan de reling bevestigd waren. Dit is een sterk gebouwd schip dat je zeker op zee in vreemde landen kon tegenkomen.
Er zijn nog enkele restanten van kleinere schepen, van een soort koets en een slee. Ook textiel en gebruiksvoorwerpen komen aan bod. Net zoals schoenen en kledij.
Een tof museum !
Het was al na de middag wanneer ik het Kon Tiki Museet binnenstapte. De vriendelijke juffrouw aan het onthaal zei dat ze mijn sticker van Oslo Tours zag. Dit bracht mij 20 NOK vermindering op.
Eventjes ter info : de meeste musea in Oslo vragen 60 NOK inkom voor een volwassene (soms ook 100).
Ik vermoed dat onze generatie Kon Tiki kent : het zelfgebouwde schip van Thor Heyerdahl waarmee hij de Stille Oceaan overstak om te bewijzen dat Zuid-amerikaanse indianen dat hem hadden kunnen voorgedaan. Hij deed dit in 1947 op een balsavlot, de Kon Tiki. Hij was ook de eerste de archeologische opgravingen deed op Paas Eiland.In 1966 vaarde hij met een rieten boot, de Ra, de Atlantische Oceaan over, hiervan kende ik hem.
In 1970 deed hij dit met de Ra II over.
Er waren daarna nog bootreizen, bijv. de Tigris expeditie in 1977, maar vooral opgravingen bijv. op de Malediven, Tenerife, Samoa, enz...
In het museum staan de Kon Tiki en de Ra, maar ook honderden voorwerpen die Thor Heyerdahl tijdens zijn expedities gevonden heeft. Er zijn ook workshops voor kinderen. Echt de moeite waard, een schitterend museum dat mij ook deed nadenken over voorbije tijden.
De bus nemen naar het volgende museum was niet nodig, het is kort bij het Kon Tiki. Het Norsk Maritim Museet. Een formidabel museum met modellen, schilderijen, gebruiksvoorwerpen, scheepsonderdelen en op het einde een fantastische film over Noorwegen. Het leert je dat Noorwegen één van de leidende maritieme landen was. Ook bijzonder is dat het museum in 2014 al honderd jaar bestaat. Uiteraard in de loop der jaren herbouwd enz...Er is ook een ongelooflijke reeks maritieme schilderijen, meestal gemaakt door Noorse kunstenaars. Naast de scheepsmodellen heeft men ook een deel van een schip nagebouwd. Hierin kan je verschillende cabines bezoeken. Wel tof.
Er is ook een terras waar je, afhankelijk van het weer, rustig iets kan drinken en/of eten. Alles bijeen een museum waar mijn fototoestel weer eens serieus dienst deed.
Vlakbij is er nog een bezienswaardigheid : het Frammuseet. Hier staat het schip Fram, waarmee Amundson naar de Pool vaarde. Ook de moeite waard want je kan heel het schip bezoeken. Je leert er ook wel veel over de belangrijkheid van wat Amundson ontdekte. Ik was blij dat er hier een lift was want om alles te bezoeken moet je wel een hoogteverschil overwinnen.
Ik nam de laatste keer de bus van Oslo Tours en liet mij afzetten op stop 16 : Oslo Opera House of Operæn i Oslo.
Een fantastich modern gebouw waarvan ik veel foto's nam. Eigenlijk zowat het mooiste wat ik deze reis zag.Er werd aan begonnen te bouwen in 2003. In 2008 opende het met een galavoorstelling. De bouw kostte 500 milj. euro. Het bebouwde terrein is 49.000 m2 groot. De organisatie heeft 600 mensen in dienst die werken in 50 verschillende beroepen. In 2010 waren er 5 miljoen bezoekers. Sinds de opening verdiende men tientallen prijzen rond architectuur. Ontzaglijk !
Ik nuttigde daar nog een koude maaltijd, wel duurder, vooraleer ik naar het 'stasjon' ging want het was ondertussen al donker.
Morgen hoop ik naar het museum te gaan van één der bekendste noren. Weet je niet wie ... geef dan maar een gil !

SCANDI 2011 - 17.08 dag 18

2011-09-15T15:07:00.007+02:00

Na een lekkere douche en een even lekker ontbijt, ik op weg naar Seppheim om daar de trein te pakken naar Oslo. Gisteravond waren er op tv beelden over de overstromingen in Trondheim. Amaai, het deed daar lelijk.

Het treinticket uit de automaat, betaald met Mastercard, koste 60 NOK. Te doen hé ? In de trein was weinig volk en ik las (probeerde toch) een brochure over de Noorse Spoorwegen.
Ik zag dat er niet zo ver van Oslo, naar het noorden, een dorpje of klein stadje was, met een station dat Bjørndal heet. Onbekend ? Ik herinner mij nochtans boeken en een film over 'het geslacht Bjørndal. Met als vervolg 'En eeuwig zingen de bossen'.
Ondertussen waren we een tunnel ingereden, met een normale snelheid duurde dit toch meer dan tien minuten. Later leerde ik dat dit een deel van de Oslofjordtunnel was. Daarna Oslo Sentral Stasjon. Dit is verdorie een héél groot station. Ik kocht er wel kaartjes en postzegels. De laatste.
Uiteindelijk raakte ik toch buiten langs de verschillende verdiepingen en hallen. Ik zou eerst het toerisme bureel zoeken, dus de stad in.
Het was bijna onmogelijk om naast de Domkerk te lopen waar het vol lag met bloementapijten als eer aan de mensen die stierven in de voorbije aanslagen. Ook in de kerk waren bloemen en tekeningen gelegd. Er stonden ook honderden mensen. Voor mij een hele rij, hand in hand. Ik dacht aan een school of een vereniging, maar ineens pakte iemand mijn linkerhand vast en bijna automatisch zocht ik de hand van de toeschouwer rechts van mij. Ik werd gewoon mee betrokken in het rouwen. Ik had al een krop in mijn keel, maar toen stroomden tranen als een waterval. Achteraf bleek dat men dacht dat ik ook een Noor was, maar het maakte niks uit dat ik buitenlander, Belg, was. Integendeel, hierdoor bleek dat heel Europa mee betrokken was.
Na een 'hej du' ging ik verder de stad in.
Langs het parlement, de universiteit, het Nationaltheater, het paleis van de koning waar een stelling voorstond. Maar nog steeds geen toerisme bureel gevonden. Wat wel ? Een sjaal van een voetbalclub en een leuke t-shirt.
Ik trad terug op mijn schreden en ging een pizza eten in het Domrestaurant.
Dan terug de baan op en een twee agenten (Politi) vroeg ik of ze het toeristen info wisten ? De kleinste, een mevrouw, wist het : Gewoon de straat uit, richting stasjon en dan zag ik wel de toren. Vlak voor de ingang van het stasjon, maar aan een andere dan die ik gepakt had. Ik naar binnen en heb er een kaart van Oslo gekregen. De rest van hun plaatselijke producten die ze verkochten heb ik alleen bekeken.
Het werd mij weer vlug duidelijk dat ik weer een keuze moest maken van dingen die ik wou zien. Een hop on/hop off bus stopte hier ook. Nog vlug een tweedaags kaartje gekocht, 210 NOK, en wijlle weg ! Op de bus brochure zag ik een stopplaats met een bekende naam. Bekend voor mij van gisteren op tv. Ik dacht toen dat ik dat park, wat dat was het, wel wou zien. Bij de kaartjes die ik opstuurde was er één bij van een beeldje van een baby'tje dat ik ook op tv had gezien. Gisteren hoopte ik dat het in Oslo of in de buurt zou zijn en jawel : Vigilandsparken. Stop nr. 5 !
Ik 'off' de bus daar. Ik heb niet alle beelden gefotografeerd, maar toch veel. Ben ook op een bank gaan rusten om te genieten van de sfeer. Héél mooi !!Daarna terug 'hop on' de bus en naar Bygdy (bugdu) gereden om naar het Norsk Folkmuseet te gaan. Een soort Bokrijk. Ook mooi maar wat ik het speciaalste vond, de houten kerk, was niet te bewonderen. Er hing een plastiek gordijn rond wegens herstellingswerken. Spijtig want het was een echte Stiftkerk.
Allez, terug op de bus en naar het begin mee gereden : Het Rädhus. Een groot gebouw dat ge in elke reportage over Oslo ziet. Herinner je de volksbijeenkomst om te reageren met bloemen op de moorden ? Dat was tussen het stadhuis en de haven, de Rädhusbryge.Overal op de gevels is kunst aangebracht. Eigenlijk zou het bekend moeten zijn over heel de wereld. Want : Welke Nobelprijs word hier uitgereikt ? ... Inderdaad, die van de Vrede.
Eigenlijk was het een plezant bezoekje want op de Rädhusbryge was een gratis Beethoven concert bezig, gegeven door mensen van de Oslofilharmonien.
Zo, mijn eerste dag Oslo. Een drukke stad waar heel veel te zien is en waar iedereen nog emoties vertoont bij confrontatie met de voorbije gebeurtenissen. Ik ook.
Morgen weer de bus op want ik wil nog een aantal musea zien, te ver om naar toe te wandelen.
In het Sentral Stasjon kocht ik aan een automaat een ticketje, prijs 9O NOK, 50% meer dan vanmorgen, raar hé ?

SCANDI 2011 - 16.08 dag 17

2011-09-13T08:13:00.004+02:00

Vooraleer ik schrijf over mijn rit naar Noorwegen : Ik had deze reis al gepland weken voor die aanslagen daar gebeurden. Het is dus niet uit sensatiezucht dat ik naar daar ging. Wat niet wil zeggen dat ik met een aantal gevolgen hiervan werd geconfronteerd. Maar daar hoor je later nog van.
OK ! Het was bijna acht uur toen ik vertrok in Göteborg met 9.674 km op mijn teller.
De wegen rond de stad zaten potvol. Eens daar voorbij geen problemen met het weinige verkeer dat er was. Het weer was ook geen honderd procent, de zon scheen wel, dus ok.
Na een tijdje viel het me op : langs beide zijden van de autostrade staat een ijzeren gordijn. Een ongeveer twee meter hoge ijzeren omheining. Waarom ? Jawel, om de elanden tegen te houden. Op de gewone weg zijn er geregeld gevaarborden die je hiervoor waarschuwen.
In de buurt van Halden stak ik de grens over. Enkele honderden meter verder aan het gebouw van de Noorse grensbewakers werd ik eerst door een politie agent tegengehouden die mij verzocht te blazen voor een alcoholtest. Ik had niet gedronken, dus geen probleem en ik mocht verder.
Zo'n twintig meter. Daar stond iemand in een ander uniform die teken deed dat ik moest stoppen en mij opzijzetten. Ik vermoedde al dat ik grondig ging onderzocht worden want dit was op de radio en tv al aangekondigd voor buitenlanders die Noorwegen binnentrokken.
De TOLL man vroeg : rijbewijs, IK kaart, inschrijving auto. Alles was in orde. Of ik drank, sigaretten, wapens, bij mij had ? Nej ? Of ik even wou uitstappen en achterdeur + koffer openen en of ik iemand kende in Noorwegen ? Had ik er familie ? Wat ik kwam doen en hoelang ?
Toen ik bewees met mijn papieren van Hotels.Com dat ik deze reis geboekt had voor die aanslagen in Oslo, die ik niet begreep, werd de sfeer iets minder gespannen. Hij zag mijn boeken en vroeg of ik ook Noorse schrijvers las ? Ah ja, Jo Nesbø ! Wat hij blijkbaar op prijs stellen, want lachend wenste hij mij een goede vakantie en mocht ik doorrijden.
Doorrijden tot aan de volgende stop : de wegentaks van 20 NOK (Noorse Kronen), die ik betaalde met Mastercard.
Ik bleef op de A6 rijden en nog altijd was er bezijden dat ijzeren gordijn. Hoe dichter ik bij Oslo kwam hoe drukker het werd. Eigenlijk niet meer zo plezant. Ook de weg naar Gardermoen was niet zo kalm, maar dat zal wel aan de luchthaven liggen.
B&B gevonden, ingecheckt, bonnen breakfast gekregen, kamer is ok.
Daarna op zoek naar een trein- of bushalte om naar Oslo te gaan. Zou dit in geen geval met mijn auto doen.
In Dal, een eerder kleine gemeente, stond een trein stil in het station. Ik er naar toe met mijn vraag naar Oslo. De vriendelijke treinbestuurder zei me dat ik best de trein kon nemen in Jessheim, een stadje zo'n tien kilometer verder, dus ongeveer 27 van Oslo. Goedkoper dan hier in Dal wat het eindstation van een regionale lijn was.
Indien de machine in Jessheim geen kaartjes meer verkocht, bijv. wegens defect, geen probleem, dan kocht ik er maar één op de trein.
Nog iets tussendoor : in Zweden zag ik geregeld het opschrift 'rum och fröstuk' , ofte 'kamer met ontbijt', het Zweeds voor b&b, zimmer frei, enz..
Ondertussen waren er weer enkele flinke vlagen geweest. Wat betreft die van eergisteren : de tv had het gisteren constant over de overstromingen in Skåne en Göteborg. Ik was dus niet alleen verrast.
Oh ja ! Ondertussen ook over de 10.000 km. Proficiat ! Dank u wel !
Wat ik hier in Noorwegen in de dorpjes op plakkaten ook zag : Skola start !

SCANDI 2011 - 15.08 dag 16

2011-09-12T08:34:00.006+02:00

Sorry, maar ik ben gisteren vergeten te schrijven dat mijn jongste dochter, ons Freya, jarig was. Hoe kon ik dat vergeten met zo'n naam, die hier ook alomtegenwoordig is. Dus : Gelukkige Verjaardag Freya !!!!

Ik hoorde, toen ik rond 7u30 wakker werd, dat het vandaag geen feestdag is hier. Ik moest nog eens goed kijken op mijn uurwerk of het wel halfacht was en niet halfzes, zo donker was het.
Omdat ik vandaag vooral binnenplannen had was eventueel slecht weer niet zo erg.
Zo iets voor negen kwam ik aan het Zeemansmuseum. Vlak erover, aan een Lidl, was er een parking. Auto weggezet, vijf SEK in de automaat om een halve dag daar te mogen staan, ticket gepakt en ... het telde maar voor een klein halfuur ! Nog duurder dan gisteren. Ik ging bij een andere auto kijken, daar lag een ticket van 60 SEK geldig tot 16u. Bijna zo duur als een nachtje Malmö. Uiteindelijk had ik door dat er twee tarieven waren. Met geld of met mijn kaart (Maestro of Master) betaalde je voor 20 min. 4 SEK. Voor elke minuut later betaalde je weer 2 SEK. Toch was er nog een beperking in tijd, maximum een half uur. Had je een kaart van Statoil of een andere maatschappij, dan kon je met die kaart de helft van het publiek tarief betalen. Knap hé ?
Aan de oprit van het museum zag ik iemand werken en ging er naartoe om te vragen of er in de buurt een parking was waar ik normaal kon betalen en wat langer. Want ik wou het museum bezoeken. Dat was voor hem de belangrijkste vraag : 'Maar mijnheer' zei hij ' 't Is maandag en dan zijn de musea gesloten'. Pats ! Ik kreeg bijna letterlijk een dreun. Dat ik daar niet aan gedacht had ! De internationale sluitingsdag voor praktisch alle musea.
Dan maar bliksemsnel andere plannen maken. De lucht was ondertussen opgeklaard. De zon scheen achter een paar dunne wolken. Het hinterland ! Ik wou wel eens zien of deze provincie verschilde van Skåne. Dus naar Vastra Götlands en Hallantslän.
Ik ken niet alle dorpjes meer waar ik was, maar het is toch wel een andere streek. Er zijn ook vaal meertjes.
In Fritsla, hier moest ik even stoppen en genieten van de naam, kwam er een mijnheer naast me op de bank zitten. Hij zei iets en ik : Jag verstoan iene, do you speak English ?
'Jaja' hij was een gepensioneerde verzekeraar. En van waar ik kwam ? Of ik veel foto's maakte ? (Ik had mijn toestel omhangen), Of de vredesonderhandelingen in Belgisk al iets hadden uitgehaald ?. Ik ging in op zijn fotovraag, had al een aantal foto's van die mooie Zweedse huisjes, die hier toch wel anders waren dan in Skåne. 'Jaja' vertelde hij 'de 'store' (=grote) waren meestal boerderijen, niet ? En dan die kleine zijn gebouwd als vakantiewoningen of buitenverblijven voor de rijken uit Göteborg of andere steden. Enfin na zo'n uurtje namen we afscheid.Ik reed verder naar Varberg, zo'n 70 km ten zuiden van Göteborg. Het was ondertussen al vrij laat en ik besloot een aantal foto's te nemen van dit mooie stadje. Er was hier trouwens veel volk op de been en een vrije parking leek een waanbeeld. Er was in de buurt een vrij mooi kasteel, ook een Kulturhistoriska Museet, maar je weet ... maandag !
Op terugweg besloot ik toch nog eens een stadje te bezoeken om daar eventueel iets te eten. Särö werd het doel. Er waren nogal wat wegwijzers naar dit oord maar ... geen winkel, geen gewoon restaurang, geen eethuisje, maar het stadje (eigenlijk dorpje) staat volledig in het teken van één sport ... golf !
Dus terug op weg naar Göteborg, langs Santarna, dus autostrade, 6,5 km tunnel met constant frisse lucht, en een brug naar Kvillebäche (een wijk in het noorden van de stad). Daar aan een supermarkt geparkeerd, een paar broodjes gekocht en een fles øl. Dan terug naar F1.
Ik begin eigenlijk Göteborg al vrij goed te kennen.
Morgen ga ik naar een land waar ik nog nooit was : Noorwegen !
P.S. Raar, maar ik kan niet meer naar België bellen.

SCANDI 2011 - 14.08 dag 15

2011-09-10T09:27:00.004+02:00

Vooraleer ik het vergeet : Wij zijn nu in een andere provincie, in Västra Götelands, ook grenzend aan de provincie Halland. Ik heb ook gezien dat ik door in het noorden van Göteborg te beginnen daar goed aan gedaan heb. De stad is hier ontstaan en gedurende de geschiedenis uitgegroeid naar het zuiden, op en over de verschillende heuvels.

Eerst reed ik naar Slottskagen, dat grote park. Ik bereikte een praktisch lege parking. Er stonden enkele auto's waar mensen in lagen te slapen. Aan de overkant van de straat was blijkbaar nog een groot feest bezig want ik hoorde luide muziek. Het park zelf is eigenlijk een bos dat over de heuvel is uitgestrekt. Vanwege het niet erg goede weer besloot ik elders te parkeren en iets anders te bezoeken. Vooraleer ik weg reed kon ik nog 'genieten' van een juffrouw die uit haar wagen stapte, alles naar beneden deed om te plassen. Van de andere mensen op de parking trok zij zich blijkbaar weinig aan.
Dus : dag Slottskagen !
Ik parkeerde vandaag aan Kungsparken, aan het Storateatere. Een man, die al geparkeerd was, vertelde mij dat het toestel met biljetten stuk was en wij het andere moesten gebruiken. De parkeerwacht hield in het oog of je wel een biljet kocht. Verbaasd antwoordde ik : Joa ...? Is söntag och fri parkeren ? 'Nej, nej' antwoordde hij, iene er !' Dus naar de andere kant van de parking om daar muntstukken te ruilen voor een parkeerbiljet. Weer verbaasd ! Want als ik elders tien SEK gebruikt had voor de hele dag, telde die nu maar tot 14u. Zou dit iets te maken hebben met het feit dat de parking op Kungs (konings)parken lag ? Maar, no problem, dan zou ik wel terugkomen en wat SEK bijsteken.
De buurt waar ik nu was noemt Inom Vallgraven. Ik dwaalde ook rond in Nordstaden en in Heden. In Heden ging ik naar het nieuwe sportstadion Nya Ullevi. Maar geen open shop. Erg hé Yves ?Enfin, vandaar richting Centralstation, Slussplatsen en Kungstorget. Hier heb ik gegeten.
Alles bijeen was dit toch al een flinke wandeling.
Ondertussen was het weer veranderd en was het heel warm geworden. Dus naar de auto om regenkledij en jasjes weg te leggen en om SEK te ruilen voor een nieuwe parkeertijd.
Onderweg zag ik een open bus voor citytrips. Zij zou om 14u45 voor een dik uur rondrijden vertrekken, prijs 145 SEK. Dat kon ik niet laten liggen. En ik leerde veel : Götenhavn is de grootste haven van Scandinavië, de kerk van Masthugget, op een berg, was doelwit van vijandig vuur in W.O.II, een beetje verder is het Sjöfartsmuseet (het Zeevaartmuseum), het Naturhistoriska Museet aan Olivedal is ook knap (moet die beiden morgen bezoeken !), Linnégatan, genoemd naar Linnæus heeft allemaal verschillende huizen doordat het 35 jaar geleden serieus onder water stond. Alle huizen moesten toen afgebroken worden wegens te grote schade.
Eens de bus terug op het vertrekpunt ging ik naar Trädgärden föreningens park om naar het Palmhuset te gaan kijken. Echt de moeite waard, zeker de serre waar een levensgrote palmboom staat.Aan de ingang ben ik op het terras van het café een store fasøl gaan drinken. Ondertussen werd het koeler en blijkbaar verwachtte men regen. Wat ook gebeurde, eerst lichtjes terwijl ik op weg was naar de auto, maar daarna ... een plensbui die je bijna wegspoelde. Gelukkig zat ik toen in de wagen. Toen het even verminderde reed ik door, maar onderweg werd het terug heviger en besloot ik de parking aan Margretebergsgatan, vlak aan Slottskagen, op te rijden. Na zo'n halfuurtje wou ik verder rijden. Ik reed achteruit om te keren en wat zag ik ... petanquebanen ! Aan de deur van het bijhorende gebouwtje stonden een paar mensen geërgerd te kijken. Ik dacht : dat zijn petanquers die niet content zijn over het weer. Ik stopte en ging naar hen, stelde mij voor, zij ook. Enfin, een tof gesprek met enkele van de 30 leden van de Slottsskagen Boule Club. Ik zal nog wel eens contact met hen zoeken via het net. Zij hebben daar 15 banen van 13m lang op 4m breed ! Zij wisten van het Europees Kampioenschap in oktober in Roskilde/DK, maar ook van een tornooi in Göteborg, één van volgende weken. Plezant hé ?
Zo, mijn voorlaatste dag in Zweden en wat een weer. Op de autostrade lagen plassen water waardoor het terugrijden naar het hotel wel wat moeilijk was. Hopelijk is het morgen beter !

SCANDI 2011 - 13.08 dag 14

2011-09-09T09:32:00.007+02:00

Ik vertrok rond 7u30 naar Göteborg, met 9.045 km op mijn teller. De zon scheen en dan lijkt de 260 km rit best te doen.

Waar ik overal voorbijkwam ? Helsingborg, Ångelholm, Halmstad, Varborg, Kungsbacka, Lerum, Uddevalla en dan Göteborg.
Het F1 hotel ligt een 10 km van de stad af in Västra Frölindu, officieel is dit Göteborg Syd. En geloof het of niet, ik had dezelfde kamernummer als in Malmö.
Omdat ik er eigenlijk te vroeg zou aankomen ben ik eerst de stad ingereden. Allereerst een parking gezocht, amaai dat is niet simpel in een zo grote stad. Uiteindelijk lukte dit toch, aan een waterkant. Aan de overkant blijkbaar een kerk. Later zou blijken wat dit eigenlijk was.
Daarna een boekenwinkel gezocht en er even binnen voor kaartjes, die beperkt waren, en voor een stadplan. Zo ontdekte ik dat ik in het noorden was en geparkeerd (10 SEK/dag) op Pusternik parking, vlak aan de Hagakyrkan waar ik niet binnen mocht wegens een trouw.
Ook vlak aan een park dat bijna de hele noordzijde scheid van de rest van de stad, het Kungsparken.
Ik trok dan naar het Olaf Palme torg waar een band aan het optreden was. Was best mooi om te horen. Dit Olaf Palme plein word in de volksmond ook het Ijzerplein genoemd. Simpelweg omdat dit vroeger een internationale ijzermarkt was.Na nog wat in enkele straten rondgedwaald te hebben ben ik de Rosenlundkanalen (aangelegd vroeger door Hollanders) overgestoken om naar de schepen in de haven te kijken. De Göteborg, een driemaster die vroeger op Indië vaarde, lag er om te bezoeken. Er was wel redelijk veel volk.
Die rode toren in die wijk is ook zo'n moderne bouw die de aandacht trekt : Skanskahuset, een building waar ik een restaurent/café in zag en burelen. Wat er nog is weet ik niet. De volksmond noemt deze building soms ook de 'Lipstick building'.Vandaar terug richting parkeerplaats. Ik passeerde het Stadsmuseet, gesloten wegens opknap werken. Gelukkig was de Kristinakyrke wel open. Een mooie kerk, waar ik niet kon uitmaken welke godsdienstrichting er heerste. Uit enkele folders die daar uithingen maakte ik op dat ze een soort onafhankelijkheid nastreefden, zij waren zowel rooms als protestants. Raar, maar het deed wel deugd dat zoiets bestaat. Ik liet er mijn naam achter in het bezoekenregister.
Bij het buitengaan merkte ik dat er op de brug over het Stora Hamnkanalen een eettentje was, het was ook voorbij de middag dus een kleinigheid ging er zeker in.
Voldaan vertrok ik dan richting Gustavi Domkyrka. Volgens de infofolder de voornaamste kerk van Göteborg. Hoogstwaarschijnlijk hebben de protestantse gelovigen hier een direct en nauw contact met de Schepper want in de kerk zelf was niks, nada te zien, buiten een versiering op het altaar.
Dus terug via Kungsparken naar de parking. Het was ondertussen tijd om in te checken in de F1.
Mijn eerste ervaring hier is dat Göteborg te groot is om op drie dagen te zien. Ik had beter hier 5 dagen verbleven en in Malmö 3.
Op het stadsplan zag ik dat de 'kerk' aan de overkant eigenlijk een vismarkt is ! Tof hé?
Morgen ga ik naar Slottsskagen, een héél groot park waar wel wat te bekijken zal zijn.

SCANDI 2011 - 12.08 dag 13

2011-09-08T15:23:00.010+02:00

Eerst : Voor diegenen die ook mijn foto's bekijken, vanaf nu zouden beiden, blog en betreffende foto's gelijktijdig op het net moeten staan. Ik doe in ieder geval daar mijn best voor. En oh ja, je mag altijd reageren, ook op de foto's.

Vooruit dan maar, de dertiende dag van mijn reis.

Ik keek vanmorgen door het raam en het regende niet. Joepie !! Volgens de weerman ging het vandaag 20 tot 25° worden. Benieuwd.
Oh ja, je kent ondertussen die nieuwe spreuk over Sjælland in Denemarken. Awel, die telt hier ook voor Skåne : Overal waar je gaat langs Skånse wegen kom je windmolens tegen.

Ik heb in de F1 goed geslapen en na het ontbijt richting Helsingborg gereden. Morgen rij ik dezelfde richting uit maar duurt de rit zo'n 250 km langer. Vandaag ben ik over de 9.000st km op mijn teller gereden. Het was op een autobaan dus ik kon geen kaars aansteken.
Voor ik het vergeet te zeggen : Vlak aan het hotel is een Mc D. Eén van de vele die ik al gezien had en omdat het regende ging ik niet verder op zoek. (Dat was gisterenavond).

In Helsingborg zocht en vond ik een parkeerplaats voor een hele dag. Prijs : 10 SEK, iets minder dan de 250 SEK voor een nacht in hotel Elite. Ik parkeerde aan het Stadspark, op de Trådgårdsgatan. Van hieruit ging ik langs de Bruksgatan richting Rädhuset. Ondertussen nog een lekkere caffelate gedronken en enkele toffe foto's geschoten.
Vanaf het Rädhuset loopt er een weg naar het kasteel. Vandaag was er hier een markt van over heel Europa. Aan het eind van de straat kom je aan het Kärmanslot dat eigenlijk zo'n vijftig meter hoger ligt. Van daar boven heb je een mooi uitzicht over de stad en een stuk van de haven. Ik liet me daar fotograferen, kwestie van bewijs daar geweest te zijn.Vandaar naar de haven. Eerst ging ik naar Dunkers Kulturhus een gebouw dat er vrij speciaal uitziet. Binnenin was er eigenlijk niets speciaals, wat mij toch wat verraste omdat de lieve konijntjes op de trappen buiten, iets anders beloofden.Er is ook een mooie, uitgebreide dienst voor toerisme. Naast de klassieke toeristische spullen hebben ze ook veel ambachtelijke voorwerpen en boeken.
Er waren ook wel zalen, maar die waren gesloten. De affichen stonden wel vol over optredens van orkestjes en toneelstukken.
Enfin, eens goed rondgeneusd en terug naar buiten. Naar de haven zichzelf. Ik was de zoveelste bezoeker die kon vaststellen dat de Zweedse koning er ook geweest was.
Terug in de kleine straatjes at ik een Frensk broodje voordat ik de Sint Maria kerk binnenging die deel uitmaakt van de vereniging van Svenska Kyrkan. Een toffe veertiende eeuwse gotische kerk en mevrouw de pastoor, in een lang wit kleed, verwelkomde mij hartelijk. Speciaal is dat de kerk gebouwd is uit blokken steen van een vroegere romaanse kerk. Zij is ook verschillende keren hersteld en uitgebouwd en is eigenlijk pas zoals ze nu is van in 1953.Vroeger stonden de muren, zoals heel dikwijls in de meeste kerken en ook in onze OLV kathedraal, vol schilderijen. In 1739 zijn ze wit geschilderd.
Buiten, voor de kerk, staat er een beeld van Gustaf Nordahl 'De geboorte van het leven'.
De moeite waard.
Ondertussen was het zowat tijd om terug naar Malmö te rijden, wat ik deed na nog enkele foto's gemaakt te hebben.
Morgen kom ik hier weer voorbij, op de autostrade, op weg naar Göteborg, de laatste Zweedse stad waar ik zal slapen.
Ik ben benieuwd.

SCANDI 2011 - 11.08 dag 12

2011-09-07T17:31:00.004+02:00

Weer van een stevig ontbijt genoten. Het laatste in dit mooie hotel. Omdat ik gisteren al roereitjes gegeten heb vandaag iets anders. Er stonden nochtans twee soorten gekookte eitjes : Eén daarvan vermelde 'los' , op het andere stond niets. Ik weet nog altijd niet of er eigenlijk wel een verschil is.

Na het ontbijt heb ik mijn valies al in de auto gezet. Daarna terug naar mijn kamer om de badkamer eens te fotograferen want die was wel mooi. Ook om de rest van mijn hebbens te verzamelen. Dan naar de balie beneden om uit te checken.Dat werd wel even een downmoment. In de voorbereiding van mijn reis dat ik de data van dit hotel met één dag opgeschoven. Dit werd gedaan door de Booking.com. Ik kreeg ook een mail met de prijzen, die ik uiteraard bij had. Maar ... Volgens de dame achter de balie kwam ik door die wijziging in een dure periode terecht en moest nogal wat opleggen. Kwam daar ook nog de prijs voor het parkeren bij : 225 SEK voor één nacht ! 9 SEK = 1 euro. Ik dacht hé, ik ben de koning niet en wou eerst niet betalen. Maar dan raakte ik niet uit de garage, dus geen keus en ik betaalde. Heb wel het vaste voornemen om niet meer in het Elite hotel te boeken tenzij ik de Lotto win. Ik heb wel direct contact opgenomen met Booking.com en zij gingen het hotel hierover interpeleren.Ik reed gezwind de garage uit, de stad uit om op den buiten te bekomen, richting Lund een stadje ten oosten van Malmö. Het regende dus nam ik een paar foto's van Skåne in de regen.
Na nog wat her en der door Skåne gereden te hebben reed ik terug naar Malmö, naar mijn nieuwe hotel voor twee overnachtingen. Hotel F1. Ik ken deze hotels wat heb er in andere landen (bijv. Frankrijk) ook al in geslapen en was er niet ontevreden over. Het is een no-nonsens hotel, goede service voor een lagere prijs. In dit kon je niet eten, tenzij een niet te groot maar voldoende ontbijtbuffet , maar wel iets drinken. Een koffie betaalde je bijv. 10 SEK.
Het ligt aan de zuidrand van de stad en je bent zo op de autosnelweg en andere wegen naar de verschillende provinciedelen.
Morgen rij ik naar Helsingborg een veertig km verder. Dit stadje ligt wel op de weg naar Göteborg maar daar zal ik andere dingen te doen hebben. Hopelijk wordt het weer beter.

SCANDI 2011 - 10.08 dag 11

2011-09-02T14:37:00.005+02:00

Eventjes een kleine verklaring (of rechtzetting ?). Ik bezocht niet elke dag het noorden van Malmö, eerder het zuiden. Malmö ligt aan de zee in het zuiden van Zweden. Het oude stadsgedeelte en dat wat allemaal aan zee ligt, ligt dus in het zuiden van de stad. Ga je dan naar de andere kant van de stad, wat ik vandaag doe, dan ga je naar het noorden.

Nog iets : Ik zag heel weinig bedelaars, maar wel terug mensen die de vuilbakken nakijken. Net zoals ik destijds in Stockholm zag. Zij nemen dan plastic flesjes mee. Ik had er zelf één vast en bekeek het eens goed. Ik zag staan dat zo'n flesje kan binnen gegeven worden bij een verkoper en dat er een pand is van 1 kroon. Wat zo in alle drie de landen was die ik bezocht.De zon scheen wel vanmorgen maar het was niet erg overtuigend. Het was kwakzalversweer, met een stevige, koude wind er bovenop. Dus nieuwe trui aan, regenjasje erover en op weg naar ... Het eerste wat ik tegenkwam was de St. Johannes kyrka. Ik denk een protestantse want er was niks speciaals van versiering. Deze kerk ligt op de wijk Rådmansvangen en in de buurt van het Triangeln plein. Hier wordt duchtig aan het uitzicht gewerkt. Wat mij ook opviel was het station van de ondergrondse, modern en knap. Wat mij er ineens van overtuigde dat er ook in Malmö een metro is.Ik keerde een beetje op mijn stappen terug en ging langs de Föreningsgatan naar het Stadhuset.
Een modern gebouw wat eigenlijk een uitbreiding is van de diensten van het Radhuset aan het Stortorget in Gamla Staden in het zuiden.
Van daar de Amiralsgatan in op weg naar Folkets Park.
Naarmate ik meer naar het noorden ging merkte ik op dat er meer en meer appartementsgebouwen in beeld kwamen.
Eens in Folkets Park was het eerste dat ik tegen het lijf liep het Terrariet, het reptielen (hoofdzakelijk) gebouw. Er waren ook wel vogels en aapjes te bekijken. Hopelijk worden mijn foto's van deze dieren mooi bevonden. Het doet wel raar als je slechts op een tiental cm afstand bent van bijv. een Zuid-Afrikaanse zwarte mamba, één van de dodelijkste slangen ter wereld. Je komt in zijn zicht en je ziet het dier volgen. Ik ging dichter om mijn fototoestel goed te houden, het dier komt ook (gespannen) dichter. Amaai, dacht ik, chance dat er glas tussen staat.Enfin, bij het buitengaan vroeg de kaartjesverkoper of ik het mooi vond. Wat ik beaamde en hem aanzette tot een gesprek. Ik zei dus 'verstaon iene' (is niet juist geschreven) en hij ging verder in het Engels. Hij vertelde dat hij een héél deel van die dieren zelf had gevangen.

Een beetje verder in het park stond een kermis. Het leken mij wel allemaal wat oudere toestellen te zijn. Het was nu wel geen echt kermisweer en er waren niet veel toeristen maar de kermis was gesloten. Men was hier en daar aan een molentje aan het sleutelen en ander onderhoud aan het uitvoeren. Net zoals men de mooie minigolf aan het opkuisen was. Er was ook nog een groot gebouw met Arabisch uitziende look, waar blijkbaar shows werden gegeven. Het was sowieso te vroeg, maar het was ook gesloten.
Eigenlijk een mooi park en ik denk, bij mooie weer en als er voldoende volk is, heel aangenaam.
Het was ondertussen bijna middag en ik ging terug richting Gustaf Adolfsplein in Gamla Staden. Ondertussen begon het pijpenstelen te regenen en ging ik schuilen in een restaurang en ineens wat eten.Daarna bleef ik op het G.Adolfsplein nog wat 'mensjes kijken'. Hier zag ik wel enkele bedelaars, samen op een bank, geregeld de mensen die voorbijkwamen iets vragen. Zij hadden zo'n bruine papieren zak in hun hand die ze geregeld naar hun mond brachten .... om op te blazen ?
Er speelde op het plein een Chileens orkestje en die bankzitters gingen dan dansen op maat van die muziek. Na het liedje draaiden ze zich om en gingen met open hand langs diegenen die blijven staan waren.
Morgen verander ik van hotel en ga ik het interland van Malmö eens bekijken.

SCANDI 2011 - 09.08 dag 10

2011-08-29T14:42:00.006+02:00

Na het ontbijt in het Elite Hotel scheen de zon. Het was wel wat frisjes maar de wandeling naar Malmöhus Castle deed mij opwarmen. Iets meer dan een km, dus best te doen.

Het is Scandinavië's oudste overblijvend renaissance kasteel. Uit de 15de eeuw. Het heeft toebehoord aan koningen, meestal Deense. Het was zelfs ooit een gevangenis. Ik meende uit te maken dat door het verdrag van Roskilde in 1658, tussen Deense en Zweedse koningen het kasteel en Skåne werd overgedragen aan Zweden.Momenteel zijn er een aantal tentoonstellingen die meestal de renaissance en rococco stijl behandelen. Er is een meubeltentoonstelling, schilderijen, een mode overzicht, moderne schilderkunst van Gösta Adrian Nilsson.Verder kan je voorwerpen uit de prehistorie, de middeleeuwen, enz... bekijken. Ook de bouw van het kasteel wordt je voorgeschoteld.
Op de foto's kan je daar een heel deel van bekijken.
Toen ik buitenkwam regende het pijpenstelen. Ik ging daarom in de cafetaria om te schuilen en heb een lekkere koffie gedronken.
Hier kreeg ik slecht nieuws, een telefoontje van Ritt om te zeggen dat haar broer Marc vanmorgen was overleden. Dit drukte toch wel wat op mij.

Het bleef regenen, dus besloot ik maar in het hotel wat te lezen. Ik wou op mijn kamer een trui aandoen ... maar ik had er geen bij. Op het plein is een winkel van KappAhl, dus daar één gekocht en een aantal t-shirts. Het was 'rea' (solden) tot -70%. De eerste keer dat ik in Zweden het woord REA las, in Ystad, dacht ik aan een winkelketen. Maar als je het op elke vitrine ziet staan met percenten erbij, weet je vlug beter.
Na de aankoop nog wat gaan drinken op het plein, in het restaurant een kleinigheid gegeten, wat gelezen en het was donker, bedtijd.
Morgen, als het niet regent, ga ik de zuidelijke kant van Malmö bezoeken.

SCANDI 2011 - 07.08 dag 8 - deel 2

2011-08-26T10:32:00.006+02:00

Het broodje van de kasteel/toneel vereniging smaakte lekker en zette mij terug op pad. Richting Skurup, een twintigtal km boven Skivarp waar mijn b&b is. Eventjes links boven Skurup ligt een kasteel waar een kasteelheer vroeger veel contacten had met Selma Lagerlöf, een madame die ook in de streek op een kasteel woonde en die wel wat boeken geschreven heeft.

Eén van haar bekendste figuren is de tweede Zweed die iedereen wel kent : Niels Holgersson. Zijn hoge standbeeld staat trouwens vlakbij aan de autoweg Ystad-Malmö.
Voor mij een uitstekende reden om het Svaneholm slot te bekijken. En het is de moeite waard. Het slotdomein, met kasteel, vijver, bossage en een bbq-plaats is zo'n 270ha groot. Daarrond liggen echter nog een aantal natuurreservaten van een 450ha samen groot. Je vind daar meer dan 1000 verschillende soorten planten, een bos met verschillende bomen, verschillende kleinere vijvers die waar kikkers welig leven, verschillende vissoorten en waterplanten en vleermuizen die in het bos in holle bomen wonen.
Ik begon in het kasteel met 5 verdiepingen. Elke verdieping verduidelijkte een bepaald aspect van het herenleven met ingerichte kamers - salons, eetkamers, bureel, slaapkamers, enz-. Ook andere dingen kwamen aan bod zoals getuig van smeden, boeren, houtbewerkers, paarden, enz. Er was ook een klasje dat liet zien hoe er vroeger les gegeven werd. Echt mooi en het leverde mij een aantal, ongeflashte, foto's op. Er was geen lift en de verdiepingen waren vrij hoog. Even uitrusten beneden in de cafetaria (met een cafelatte) en terug op pad.
Een beetje rechts boven Skurup ligt het Johanna museum. In 1950 begon Manfred Almkvist, die al een T-Ford van 1914 bezat nog andere voorwerpen te verzamelen en in een museum te stoppen. Sindsdien heeft hij duizenden voorwerpen verzameld, ouderwets en soms wel antiek.
Hij had een bijzondere aandacht voor wagens wat niet abnormaal is omdat hij sinds 1934 garage eigenaar was in Skurup. Oh ja, hij betaalde die T-Ford, die eigenlijk niet in goede conditie was, voor 1.000 SEK.Hij doet nog altijd zelf zijn museum open dat nu vanalles bevat : auto's, moto's, landbouwgerief, naaimachines, telefoons, fietsen, een draaiorgel, potten en pannen, hoeden, schoenen en laarzen, een kruidenierswinkel, enz... Natuurlijk is er ook een cafetaria waar je iets kan drinken aan democratische prijzen en kan napraten over je museumbezoek.
Iets drinken om soelaas te geven aan mijn droge keel deed ik in Ystad. In café The Kings Head. Ik beleefde hier ook het genoegen de tweed helft te bekijken van Man.U tegen Man.City. Het leek te eindigen op een gelijkspel maar de allerlaatste seconden kon Company de topspeler van Man.U niet tegenhouden op de middellijn en die scoorde. Man.U won met 2/3.
Het was al een eindje op weg avond te worden en mijn knorrende maag werd voldaan met een etentje in een Thais restaurang.
Dan naar de b&b want morgen is het Malmö.

SCANDI 2011 - 07.08 dag 8 - tussendoortje deel

2011-08-25T07:37:00.005+02:00

Enkele beeldjes uit Skåne :

SCANDI 2011 - 07.08 dag 8 - deel 1

2011-08-24T19:52:00.008+02:00

Vandaag een tocht door Skåne, en het zal zijn : Skåne in de regen ! Vannacht was er al een flinke bui. Oh ja, ik heb gisteravond in de b&b nog lekker gegeten. Die kok kan er wat van zeg, ik durf het bijna gastronomisch noemen. Uiteraard met als compagnie een frisse pint øl ! Alles bijeen is dit een van de betere b&b's waar ik al was, daarom :

Heb ik al gezegd dat ik gisteren op mijn rit hierheen een bekende figuur heb gezien op een standbeeld, hoog in de lucht ? Wel vandaag kwam ik hem op verschillende plaatsen tegen. Volgens mij is het één van de twee personen die iedereen zou kunnen kennen van hier. Seffens meer hierover.
Eerst ging ik naar het huis van een ongelooflijk bekende Zweed die spijtig genoeg stierf in een vliegtuigongeval. Ook spijtig dat zijn geboortehuis wat erg afgelegen voor de kust ligt, gesloten was. Eigenlijk was ik te vroeg want het ging pas om 12u open. Er stond wel een borstbeeld van hem voor de hoeve wat ik fotografeerde. Zo had ik een foto van Dag Hammarskjöld. Je weet wel, hij was secretaris-generaal van de Verenigde Naties van 1953 tot aan zijn dood in 1961. Hij kreeg postuum de Nobelprijs voor de Vrede. Algemeen word hij beschouwd als de grootste staatsman van de laatste eeuwen.Ik trok het binnenland in omdat ik op de kaart zag dat er in Vallaberga, even voorbij Løderup een 'rundkyrka' was. Speciaal want zowel in het Deense Sjaelland als wat ik hier in Skåne al had gezien waren kerken met een trapgeveltoren. Ik dus naar Vallaberga en alhoewel het zondag is, is de kerk gesloten.
Het regende nog steeds en ik reed terug naar Løderup, vandaar naar Hannas, via Svenstorp (tiens tiens, zou dat een dorp zijn naar jou genoemd Sven ?) naar Herrestad, Høgestad en Søvestad. Ondertussen nam ik foto's van het Skånse landschap.
Eventjes voorbij Søvestad ligt Krageholme en daar staat een molen. Een bezoekje waard alhoewel het daar juist een Jaguar ontmoetingsdag was.
Een beetje verder staat een kasteel maar met een grote gesloten ijzeren poort leek het niet van deze wereld. Dus verder naar Marsvinsholm, naar een grote westerse kerk die midden in een bos staat. Blijkbaar is het een lokale gewoonte want ze was ook gesloten.
Ik was op weg naar die kerk wel voorbij een kasteel gekomen. Dit was wel open en kon bezocht worden. Het leek in eerste instantie alleen maar op een decor voor een toneelgezelschap. Het was wel mooi. In het restaurant at ik een broodje kaas/ei/tomaat/sla/ham. Zag de petanquevelden ernaast maar er speelde niemand, dus trok ik verder.

SCANDI 2011 - 06.08 dag 7

2011-08-24T09:21:00.008+02:00

Na een ontbijtje van broodjes met smeerkaas vertrok ik om 7u40 naar Zweden. Mijn kilometerstand was dan al 8.192.

Langs een autoweg, die later autostrade werd richting Kopenhagen via Roskjilde, tot aan het einde van het eiland Sjaelland. Was dat daar een buitenwijk van Kopenhagen of een stad met de naam Orestad. Enfin daar begon de beroemde brug waar Mankell het in zijn boeken soms over heeft en toch ook spectaculair is wegens zijn lengte. Niet zolang als de Storebaeltbro. Het geeft mij toch een speciaal gevoel. Na zo'n 2/3 kom je een plakkaat tegen : Sverige. Joepie !
Ystad stond ook hier al op borden aangeduid. Nog zo'n 50 km.
Ook de plakkaten 'tol' stonden er niet voor niks, 220 SEK (Zweedse kronen) en je kon doorrijden. Het was nog vroeg dus ikke naar Ystad ipv naar de b&b in Skivarp. De ruitplakmadam zei wel bijna constant dat ik moest proberen om te draaien.
In Ystad had ik vrij vlug een parkeerplaats waar ik even wild parkeerde (centen !!!). Het was niet zo ver van een Bankautomat. Even daar SEK van gekregen en dan uiteindelijk met mijn bankkaart de parkeerautomaat betaald, 10 SEK om een hele dag te parkeren.
Dan de stad in, Wallander achterna. Ik ging eerst naar het Info tourist kantoor een map van Ystad en van Skane (bol op a en het is Skoane). Gewapend met een map zocht en ging ik naar Mariagatan 10 waar mijn held woonde. Hij zal niet thuis geweest zijn want zijn Peugeot stond niet voor de deur. Eigenaardig genoeg herkende ik de huisgevel niet. Die komt anders heel geregeld voor in de reeks. Tot ik in een gids ontdekte dat het wel beschreven is dat hij in 10 woont, maar dat men om technische redenen de gevel van 11 C gebruikt heeft in de reeks. Ge moet het maar weten ! Enfin, hier stond ook geen Peugeot.
Dan maar via Regementsgatan naar Stora Östergatan, een winkel/wandel straat die uitkomt op het Stortorget (plein). Dit plein was dan weer herkenbaar, geregeld zie je dat je van de Östergatan op het plein komt, er was juist een markt bezig en ik keek uit of Kurt W. niet aan het winkelen was, maar nee, ook niet.Dan bezocht ik maar de kerk. De Sinte Maria Kyrke waarvan de pastoor een pastores is. Volgens het schilderij dat in de kerk hing toch.
Als je een wandeling door Ystad maakt kom je wel verschillende plaatsen tegen waar in de reeksen Wallander iets gebeurt is. De silo's van de haven bijv. waarvan een sluipschutter mensen doodde, het allereerste politiebureel (is een deel van het treinstation), een restaurang achter het klooster waar al eens gegeten werd. Ik heb daar ook mijn middagmaal, vrij laat, verorberd, maar weeral zonder Kurt W.
Daarna naar de b&b in Skivarp. Tijdens de rit hiernaartoe moest ik door het dorpje Svarte. In zijn laatste reeks woont Kurt hier aan zee, naast die schone openbare aanklaagster (die ook in Millennium meespeelt). Er waren enkele huisjes die met een afsluiting niet benaderbaar gemaakt waren. Dat zullen die van de reeks wel geweest zijn. En misschien was Kurt wel thuis en mocht je hem niet benaderen. Ik twijfel wel want ik was er vrij dichtbij en hoorde geen operamuziek.
Een paar honderd meter verder ben ik wel naar de zee gegaan om naar de branding te kijken en te luisteren want dit is het geluid waarmee verschillende filmen in de reeksen eindigen.Spijtig, maar heb Kurt Wallander niet gezien.
Eerst miste ik Skivarps Gästgivaregaard, want had iets anders verwacht. Het is een echt hotel met restaurang (op zijn Zweeds).
Alles uitgepakt, nog wat gelezen en plannen voor morgen : een rit door Skane.

SCANDI 2011 - 05.08 dag 6

2011-08-24T08:01:00.006+02:00

Vandaag is het mijn laatste dag in Denemarken. Morgen vertrek ik naar Ystad, Zweden. Een dag dus om het wat rustiger te doen. Alhoewel ik weet dat er in Kopenhagen nog heel veel te zien is. De kans is dus groot dat mijn volgende uitstap, het hoeft geen twee weken te zijn, terug naar daar is. Wat ik zeker moet vermelden is dat er in Kopenhagen geweldig veel fietsers zijn en wat bijzonder is, de straten zijn hiervoor ingericht.

Ik had gezien dat er in Ruds Vedby, een 10 tal km boven Slagelse, een grote tuin was : Birkegarden Haver. Tuinen hebben al altijd mijn interesse gehad, dus ik daarheen. En het was de moeite.
Een ongelooflijk stille ruimte met een aantal verschillende tuinen, liefst 9 thema's, speelruimten voor kinderen (kind = barn), dierentuintje met hoevedieren, minigolf, verschillende picknick plaatsen en een groot (en goedkoop) cafe/restaurant met natuurlijk een shop.
In de tuin 'Klosterhaven' stonden meer dan 200 soorten kruiden die een geweldige reuk afgaven. In de 'Dansk/Engelske have' , de naam zegt het zelf, krijg je een Brits gevoel door de aanleg van de verschillende perken en pergolas, de stenen potten en de fonteinen.Volgens mij de grootste tuin was de 'Japansk inspirerede have', een Japanse tuin. Met duidelijk vier verschillende delen waar een andere invloed geld, van het sobere tot het elegante. Met beelden, zand, vijvers en stenen. Er zijn ook overal, ook in de andere tuinen, banken voorzien zodat je kan rusten, relaxen, mediteren.
Wat mij ook opviel in de deens/engelse tuin waren kleine, ronde beeldjes die dieren voorstelden. Ik heb er een deel van gefotografeerd want ik denk dat men zoiets ook door ons gasten kan laten maken. Of er toch op lijken.Tenslotte bezocht ik de kunstenaarstuin. Hier en daar staan kunstwerken maar of je die mooi vind is afhankelijk van je smaak.
Ondertussen was het middag en at ik in het restaurant een koude visschotel, njam njam.
Hierna trok ik naar de parking langs de 'Praeriehaven', geïnspireerd door de Amerikaanse prairie. Dus verschillende soorten gras en andere planten. Ook hier rook het goed.
Daarna ging ik afscheid nemen van Slagelse. Op de Radhusplats waren verschillende terrassen met grote paraplus die bescherming boden tegen een stekende zon. Uiteraard hielden ze ook de stor eul fris. Eigenlijk een mooie plaats maar die volledig met panelen en toestellen was bezet wegens herstellingswerken.
Hier ook nog een sandwich gegeten en daarna naar Store Fuglede om in te pakken.

SCANDI 2011 - 04.08 dag 5 - deel 2

2011-08-23T15:19:00.011+02:00

We reden met de bus langs de Terminal Havn, ook de Langelinie genoemd. Hier komen de pakketboten van over heel de wereld aan. Er lagen er nu ook enkele : uit Nederland, Frankrijk, Italië en Portugal. Een mooi zicht, enkele foto's waard.Het is een heel stuk kade waar de scheepjes liggen. Langs de andere kant van de weg is het het ene winkeltje naast het andere. Als je die alleen zou fotograferen zou je je ergens in Turkije of weet ik waar wanen. Trouwens het viel mij op dat hier veel meer Aziaten zijn dan mensen uit andere Afrikaanse landen.

Wij hadden geen geïnteresseerden aan boord om op de pakketboten over te stappen.
Dus verder met een stop aan de Gefion fontein, de grootste fontein van Kopenhagen met een aantal slangen als versiering. Het is een monument van de godin Gefion, getrokken door vier ossen. Van hieruit heb je ook een prachtig zicht op Amalienborg. Waar we nu naar toe gingen.
Amalienborg is het winterpaleis van de Deense koninklijke familie. Voor de verschillende ingangen zie je schildwachten. Er is ook een beperkte toegang en tentoonstelling van de koninklijke gebruiken. Ik kreeg korting (25 DKK) én mocht gratis fotograferen omdat ik slot Rosenborg ook al bezocht had.
Uiteraard prachtige foto's, zelf genomen en van het beeld in het midden van de paleisoppervlakte en de kerk ingescand.
Vlak voor je de grond van het paleis opgaat heb je een prachtig zicht op de nieuwe opera aan de andere kant van het dok.
Geweldig onder de indruk van heel dit koninklijk gebeuren reed ik met de bus verder naar Nyhavn. Vroeger, zo rond de jaren 60 een beruchte buurt van hoeren, vreemde zeemannen en kleine criminelen. Nu : the place to be. Je kan er over de koppen lopen.Enfin, een toffe sfeer en plezant om eens te bekijken.
Volgende busstop was Christiana, de hippie buurt. Ik had dit heel graag gezien maar het was ondertussen al 18u30, dus naar het Scalacafé om te eten. Het werd 'hakkenbeuf' en was lekker.
Daarna een ticketje gekocht naar Slagelse in het Central Station, het spoor gezocht (je moet dan de eindbestemming kennen en voor mij was dit Arhus, serjeus wat km verder).
In de trein maar 1 maal van plaats moeten veranderen en moe en tevreden aangekomen.

SCANDI 2011 - 04.08 dag 5 - deel 1

2011-08-23T13:10:00.010+02:00

Vooraleer ik de dag beschrijf : Ik trek nu toch al enkele dagen door Sjaelland en heb een nieuw spreekwoord voor deze streek. 'Waar men gaat langs Sjaellandse wegen komt men windmolens tegen !' Ik heb er nog nooit zoveel gezien. Je moet soms moeite doen om een foto te trekken zonder dat er zo'n wieken opstaan, vooral op de buiten.

Wat ik ook opmerkzaam vind is dat er, op de buiten, zoveel huizen en huisjes te koop staan.
O.K. Op naar Kopenhagen. Nu ik wist dat er aan het station van Slagelse een grote vrije parking was, ik met de auto naar daar. Ik was daar rond 8u30. Wat bleek ? Praktisch heel die parking stond vol ! Ik kon amper, aan het einde, nog een vrije plaats vinden.
Ik had weer de chance om de juiste trein te hebben. Allez, ik heb het wel aan een andere wachtende gevraagd. Maar weer geen zitplaats. Toen er in Roskjilde één plaats vrij kwam ging ik niet zitten maar liet een mevrouw met een brace aan haar been dit doen. Lief van mij hé ?
Enfin het was weer warm in Kopenhagen. De Tuborg smaakt dus heerlijk.
Bijna aan het café aan de Scala, over de ingang van Tivoli nam ik een hop on/hop off bus. Ik weet dat dit een goede manier is om veel te zien en overal te geraken. Kostprijs : 160 DKK voor een geldigheidsduur van twee dagen (ongeveer 21 euro).
De eerste halte was kasteel Rosenborg. Dit 'lustslot' werd in de jaren 1600 gebouwd door koning Christian IV. Allez, hij liet dit bouwen in Hollandse stijl. Ook de volgende koningen maakten serjeus gebruik van dit gebouw. Tot ene Frederik IV in 1710 er een einde aan maakte. Het slot werd daarna alleen nog gebruikt voor officiële ontvangst van andere edelen.
Hier kwam rond 1838 ook een einde aan. Het werd een museum over de geschiedenis der natie en het koninklijk huis.
Je mocht er fotograferen, zelfs met flash, maar betaalde hiervoor wel 25 DKK. En er werd gecontroleerd of je de bewijssticker wel had.Er is wel wat te zien : ingerichte kamers en zalen, gebruiksvoorwerpen, schilderijen, decoraties, enz... Ik heb wel wat foto's gemaakt maar ook enkele prentkaarten gekocht die bepaalde dingen beter weergaven.
In de voortuin van het slot was een restaurant waar ik een heerlijke Deense kaasschotel heb gegeten.
Stapte daarna terug op de bus richting dat madammeke in het water : De Kleine Zeemeermin.
Er waren honderden mensen aanwezig die met haar op de foto wilden staan. Zij staat wel bijna aan de wal op enkele rotsblokken maar het lijkt mij toch gevaarlijk. Natuurlijk heb ik ze ook op foto staan.Wat mij hier ook opviel is dat er in Kopenhagen heel veel riksja's zijn en de fietsers zijn meestal wel blanken.
Terug de bus op voor volgende bezienswaardigheid.

SCANDI 2011 - 03.08 dag 4

2011-08-23T08:07:00.010+02:00

Ik vermoede dat het Vikingengedoe pas om 10u zou opengaan. Om 9u doorrijden was dus op zijn plaats.

Eens in Slagelse, want daar in de buurt was het, ging ik tanken bij Q8. De vriendelijke madam gaf mij op mijn vraag een mapje met de weg naar Trelleborg. Ik vond het direct. Het ligt eventjes, een km of 8 buiten Slagelse, in het gehuchtje Hejninge (ik denk dat je dit uitspreekt zoals het geschreven is).
Mijn vermoeden was juist : 10u opening, juist ja mijn aankomst daar. Ik was trouwens de eerste bezoeker die dag.
De mevrouw die opende en de kassa deed was heel spraakzaam. Ze zei mij een gids te nemen wat i wou doen in het Engels. Nej, Nej, zei ze, I have some in Dutch. Wat ik erg op prijs stelde en een gesprek startte over de Viking aanwezigheid in West Europa. En of er in België ook musea zijn waar je de Viking invloed kan bekijken, want zeker in de Vlaamse taal is dit merkbaar. Zie maar de weekdagen ! Toen ik vertelde dat ik een dochter had met dezelfde naam als de dochter van Wodan was het hek helemaal van de dam. Ik moest zeker Viking invloeden hebben gehad in het verleden ! (wat mij later een Tshirt deed kopen met daarop een koddige tekening en de tekst 'I am the last Viking'.
Wat die weekdagen betreft. Ik leerde vroeger dat die Noormannen die zich hier hadden gevestigd meestal op een dinsdag (niet elke week) recht spraken. In een dorpje hier reed ik op een bepaald moment voorbij het 'Tingshus' , de rechtbank.
Enfin, de vriendelijke dame wenste mij in het Deens veel plezier : God forneujelse ! (weer die o !)

Trelleborg was waarschijnlijk aan het einde van de Vikingtijd, zo rond 980 een militaire vesting als hulp voor Koning Harald Blauwtand. Er woonden toen ongeveer 500 mensen waarvan het merendeel jonge mannen die soldaat waren. Natuurlijk hebben die behoeften en woonden er ook dames en kinderen.Er zijn verschillende resten van grondvesten van de langhuizen gevonden. Eén werd terug opgebouwd. Al die woningen lagen binnen een aarden omheining, een wal van zo'n vijf meter hoog. De vesting ligt landinwaarts, raar want die mannen toen waren vooral bekend voor hun schepen. Haha ! Goed gezien ! Een beetje verder hier loopt een rivier, de Tude Aa. En aan de andere kant hebben we de Vaarby Aa. Trelleborg ligt dus op een landtong en via de Tuda Aa verbonden met de zee.
Het opgebouwde langhuis was groot en de moeite waard. Ook de fundamenten van de andere huizen binnen de aarden wal van zo'n vijf meter hoog. Er lagen ook enkele schepen voor herstelling, er waren de kleine landhuisjes en een speeltuin waarvan de toestellen een Vikinglook hadden gekregen. Er was ook een klein museum. Alles bijeen toch goed geamuseerd.

Het was praktisch 14u toen ik doorreed. Naar Korseur (eu = o streep). Naar het Scheepvaartmuseum. Gratis inkom en ook wel interessant. De foto's bewijzen het. Dan het dorpje terug ingetrokken om een pizza peperoni te eten (ik kreeg hem niet op) en een 1/2 l faseul (eu) Tuborg gedronken. Prijs 101 DKK (ongeveer 14 euro).
Dit dorpje ligt aan zee, niet ver van die lange brug. Ben dan naar het strand gereden om een stukje van die brug te trekken. En heb ze !Daarna trok ik nog eens naar Kalundborg om te kijken of er daar ook Vikingtoestanden waren, maar nee, dus naar de ijstijd, allez ijsjestijd, met een kaffe. Wel in Roskjilde waar een Viking schip museum is en waar (kinderen) je zelf een snek kan bouwen. Was echter te laat om daar vandaag nog naartoe te gaan. Voor een volgende keer.
Daarna naar Store Fuglede, langs kleine wegen om wat foto's te maken.
Morgen terug naar Kopenhagen.

SCANDI 2011 - 02.08 dag 3

2011-08-22T13:07:00.004+02:00

Ik had gisteren in Slagelse (wat ze hier uitspreken als Slaagels) alleen de voorkant van het station gezien en daarbij geen parking opgemerkt. Ik nam de bus in Goerlov (de eerste o is weer met zo'n streep) een dorpje tussen Store Fuglede en Slagelse. Hier vond ik een dagparking. De bus koste 39 DKK.

We waren nog maar het eerste ronde punt voorbij (die je geweldig veel ziet hier) en de chauffeur draaide al naar links, de Stationsvej in. Hij stopte aan een grote halt en deed teken naar mij 'hier is 't station'. We stonden aan de achterkant van het station. Ik zag ook een grote, deels vrije, dagparking. Wat goed was voor de volgende keer dacht ik.
Het ticket moet je zelf kopen aan een automaat. Je betaald dit dan met een kaart, ik met mijn Maestro. 109 DKK. Aan dat kopen is iets raars wat ik de eerste keer niet snapte. Je kan een zetel reserveren voor 30 DKK extra. Dan ben je zeker dat je kan gaan zitten. Wist dit pas op de trein via een gesprek met een mijnheer die ook moest rechtstaan.
De trein reed via Soreu (eu staat voor o met streep), Ringstad, Roskilde, Taastrup naar Kopenhagen.
In de toerist Info ging ik een stadsplan halen, altijd handig. Op een terras aan het Cirkus bestudeerde ik dit en zag, toen ik opkeek Tivoli. Haha, dacht ik, ineens een bestemming. Maar ... aan elke kassa stond zo'n rij van vijfhonderd meter aan te schuiven. Ik ging naar de poort en zag dat je 290 DKK inkom, als volwassene, moet betalen. Maat vol voor mij, dus ander plan.
Ik ging naast Tivoli richting Radhus (op de a staat een bolleke en dan spreek je die uit als een lange aa). Ik bewonderde dit gebouw en het plein ervoor dat ik ken van de serie 'The Killing'. Vandaar Streuget (eu = o met streep), DE winkelwandelstraat in, naar de Heilige Geest kerk.Na een etentje op Heubroplatz (jaja weer o streep) ging ik naar de Nikolajkirke. Die was gesloten bleek. Op het gelijkvloers, en een kleine terrasopbouw, is nu een restaurant.
Ik wandelde verder en bereikte aan het Frederiksholmkanaal de ontvangstkamers (zalen) van het koninklijke Christiansborg paleis. Fotograferen verboden ! Daarom kocht ik maar enkele prentkaarten om in te scannen. Want het was er wel mooi. Eens je binnen was moest je blauwe plastieken overtrekken over je schoenen doen. De moeite waard om te zien waar het koningspaar zijn gasten ontvangt.
Mijn volgende halte was het Post en Tele museum. Wel mooi maar de nadruk lag meer op de organisatie van nu. Dus een kort bezoek.
Het was ondertussen ook 18u geworden en heb de trein terug genomen. Op een standaardzitplaats, zonder 30 kronen extra te betalen.
Ik weet dat ik bijlange alles nog niet gezien heb en kom zeker terug, niet morgen want dan is het Vikingdag !

SCANDI 2011 - 01.08 dag 2

2011-08-22T10:43:00.006+02:00

Het is onverwacht maar ik heb in een vreemd bed goed geslapen. En ook het ontbijt mocht er zijn. Dit was om 8u45.

Ik wou in de voormiddag Odense verkennen. De garçon die mij koffie gaf (chique hé !) vroeg of ik richting Kopenhagen moest. Dat was zo. Oei, zei hij, er is een zwaar ongeval gebeurt vannacht en er is een reuze file.
Dus dacht ik : ineens doorrijden en ikke weg.
Onderweg kwam ik het stadje Nyborg tegen dat een kasteel heeft. Kastelen trekken mijn aandacht dus ... leerde ik dat meestal bezienswaardigheden pas om 10u open gaan. Ik trok wel wat foto's van het kasteel, het stadje, het haventje.Daarna terug op de autostrade met als doel afrit Slagelse. Maar dan moest ik eerst de Storebaelt over (de ae worden aaneengeschreven) en wauw ... wat een brug ! 15 km ? Tot in Halsskov. Onderweg is er nog een klein eilandje Sprug.
Eens de brug over kom je direct aan een tolstation : 220 DKK. Eens hier voorbij, in Forlev : file ! Die van het ongeval. Het ging inderdaad over twee vrachtwagens, ze hadden blijkbaar een serieuze brand gehad. Van de achterste was van de cabine vooraan niks meer te bespeuren.

In Slagelse dus de autostrade af en langs de gewone weg verder. Het was nog vrij vroeg en daarom reed ik eerst naar Kalundborg, stadje noord/west Sjaelland. (In het Nederlands is dit Zeeland en als je het op zijn Deens uitspreekt lijkt het of je een spraakgebrek hebt). Ik wou hier kijken of het mogelijk was om van hieruit met de trein naar Kopenhagen te rijden.
Na een wandeling door de stad, een etentje met een frisse pint, richting Store Fuglede.
De vriendelijke Lisbeth was niet thuis maar haar even vriendelijke man leidde mij rond. Wel een gedoe zeg : het is eigenlijk een héél grote boerderij met een aparte vleugel als b&b.In een gesprek wat ik allemaal ging doen zei hij mij dat ik best de trein kon nemen in Slagelse. Dichter bij hier, maar ook bij Kopenhagen, dus goedkoper.
Ik pakte alles uit, richtte mij in en reed eens naar Slagelse waar je inderdaad vlug bent. Aan het station vond ik geen dagparking maar zag wel een bus. Dus morgen met de bus en dan met de trein verder.
Ik kocht nog wat frisdrank (CC, geen C of T), wat brood en toespijs voor mijn avondmaal. En dat smaakte.
Ik merkte tijdens mijn rit op dat veel huizen een vlaggenmast met Deens vlag hadden. Een groot Deens gevoel ?

SCANDI 2011 - 31.07 dag 1

2011-08-22T08:27:00.004+02:00

Ik had gisteren al mijn zware reistas ingeladen. Vandaag dus een blikje in mijn houder en eentje op de zetel daarnaast. Ook mijn wegenkaart lag daar, je kan immer nooit weten. Op mijn GPS had ik al mijn eerst B&B ingezet, we zullen er zeker geraken !
Mijn kilometerstand was 6.745 km, het was 8u30, dus ... op weg.

Wat de madam die op mijn voorraad kleeft bezielde weet ik niet. Ik had mij ingesteld om haar info op te volgen en deed dit dus. Op de radio speelde Loving Spoonfull, Summer in the city. En dat was zo, het was goed weer.
Ineens viel mijne eurocent : naar waar rij ik nu ? Dat mens stuurde mij naar het begin van de Boudewijn autosnelweg. Maar die is afgesloten ! Dan maar naar Wommelgem, het rond punt op en dan de snelweg tot aan de splitsing die ik nam. Zo naar Holland. Het was heel rustig op de autostrade. Na het streepje Holland kwam ik in Duitsland en dacht : haha ! Nu kan ik eens doorrijden zie. Jawel, dat ging tot in de buurt van Osnabrück. Dan begonnen de werken. Rijden tussen geel lijnen, maximum aan 60 of 80 per uur. Bijna tot in Hamburg waren dit stroken van 6 tot 10 km. Afgewisseld met stroken van 3 tot 5 km waar je normaal kon rijden. Opvallend hoe de Duitsers zich aan deze beperking houden. Hoogstwaarschijnlijk is er een waarschijnlijke pakkans die hoog kan oplopen.
Toen die werken gedaan werden was Hamburg in zicht en dat werd merkbaar aan het aantal wagens en ineens ... stilstaan ! We waren al een eind in de buitenwijken van HH (zo staat het op de autoplaten van hun wagens, H(amburg) H(ansastad) ). Stapvoets rijden op een brug, tot aan een plaat 'Elbetunnel 6,5 km'. De tunnel in aan voetgangerstempo, heel de tunnel lang. Toch was er een schitterende luchtzuiveringsinstallatie. Ik had mijn venster open en kreeg de indruk dat er een frisse wind waaide. Alles bijeen een uur en we waren HH voorbij.
Het was nog vrij vroeg maar toch begon ik al uit te zien of ik ergens kon overnachten. Als ik doorreed zou ik gewoon in de late namiddag al aan mijn B&B in Denemarken zijn en dat kon niet.
Het verkeer was rustig richting DK. In Duitsland zag ik naast de autostrade niets waar ik mij kon neerleggen (misschien lette ik wel niet goed op). Dus dan maar DK binnen.
Ik stopte in het eerste serieuze stadje, Kolding, maar daar was ook niets te zien en het was er hééél stil. Dan maar verder naar Odense waar ik wel een hotel vond : hotel Knudsens Gaard. Van de Best Western keten. Niet echt goedkoop (895 DKK) maar heel confortabel.Ik las nog een tijdje tot ik ging eten, overigens lekker en niet duur (140 DKK). Een goed pint daarbij, volgens de reclame hoogstwaarschijnlijk het beste merk van de wereld en dat is ?
Ik vulde daarna mijn dagboek in en ging slapen.(Toen ik gisteravond op het nieuws het verslag van de herdenkingsplechtigheid in Oslo zag, kreeg ik weer de tranen in mijn ogen, maar da's iets voor later)

Reisverslag

2011-08-21T11:51:00.002+02:00

Jaja, vanaf morgen zal ik trachten een dagelijks verslag neer te pennen (?). Er zitten wel een paar toffe dingen tussen : bijv. ge kent dit kind hierboven wel he ? Awel ik heb een veel mooier beeldje gezien, hoop dat dit ook wereldwijd bekent word.

Vakantie

2011-06-27T19:02:00.002+02:00

't Zal wel weer eens tijd zijn dat dit blogske nogeens gevuld word. Traditioneel over de vakantie plannen. Dit jaar, met de auto, naar het noorden. Heb al een bb gereserveerd in de buurt van Kopenhagen. Ik wil die kleine zeemeermin zien ! Daarna graag over de Sundbrug naar Malmö. Van hieruit rechtstreeks naar Ystad. Ken je die niet ? Awel, das daar in Skane, waar Kurt Wallander de samenleving krimineelvrij probeert te houden. Na enkele dagen wil ik dan terug naar Malmö om daar ook wat rond te hangen. Vandaar naar Gotenborg, wat er ook mooi uitziet. En dan daarna nog een paar honderd kilometer naar Oslo.

Waarom ? Ik heb de laatste tijd een aantal boeken gelezen die zich in bovenvermelde steden afspelen en de beschrijving van de steden en omgeving nodigt mij uit.
Binnen een goei maand vertrek ik.

belek 2011 2

2011-05-26T08:07:00.006+02:00

Natuurlijk was er meer te zien ginder. Op een avond gingen wij naar een show kijken in een amfitheater, het nieuwe, in Aspendos : Fire of Anatolia. Wauw !!! Wat een spektakel. Een honderdtwintigtal dansers zetten zich in, via alle mogelijke dansformaties, om een stuk geschiedenis, verschillende emoties en allerlei toestanden aan het publiek te tonen. Machtig ! Uiteraard gepaard gaande met zowel opzwepende als rustige muziek. Ook de dansende derwisjen waren van de partij.Wij zaten op een uitstekende plaats : vlak voor het podium op de eerste twee rijen. Bedankt organizatie hiervoor.Voor mij was dit Fire of Anatolia nieuw, maar wat blijkt : zij waren reeds over heel de wereld bekend wegens hun optredens overal. Ook in België, in 2008 in Hasselt, Grenslandhallen. Men vertelde mij ook dat in 2004 (?) Turkije het Eurovisiesongfestival organiseerde en dat tijdens de uitzending Fire of Anatolia uitvoerig aan bod kwam.Deze, als krijger verkleedde danser, maakte met zijn slepende bewegingen afgewisseld met wervelingen de indruk een geest te zijn die over het podium zweefde. Ik was onder de indruk.

Hoe dan ook : ga je naar Turkije, Antalya boek voor de show in Aspendos (ook de Troy show moet formidabel zijn), merk je dat de groep naar hier komt koop tickets !

belek 2011

2011-05-25T12:42:00.002+02:00

Ik heb enkele jaren geleden al uitvoerig geschreven over Belek en eigenlijk is er niet zoveel veranderd, het is en blijft een toeristisch gegeven.Het hotel waar wij verbleven was goed maar volgens mij, misschien zijn anderen het hier niet mee eens, van iets mindere kwaliteit dan het vorige. Maar nogmaals : ieder zijn mening. Onze bewoners, die overigens ook ouder worden, kwamen blijkbaar toch voldoende aan hun trekken.

Ook de ongemakken : eerst een collega ziek, dan een bewoner, dan ik, dan nog iemand uit onze groep. En het kan tellen. Verleden zondag begon het bij mij en ik ben nu al sinds ongeveer middernacht spettervrij. Nog wel zo slap als een vod. Heb juist een toastje gegeten, schrijf dit nu en ga dan weer plat.
Ik zag wel iets tofs ginder dat volgens mij hier ook best kan ingepast worden. Bij de verkeerslichten voor de voetgangers was er telkens een klok die het aantal seconden aangaf dat het nog rood of groen was. Mij lijkt dit een ideaal middel om hier bij ons bij het oranje licht te gebruiken, dan zie je dat je bijvoorbeeld nog maar 5 seconden oranje hebt voordat het rood word en je best stopt. Heel wat frustraties en boetes minder !
Wie stelt dit voor aan de overheden ?

Eindelijk ... het MAS !!!

2011-05-14T08:04:00.005+02:00

Misschien staan jullie er niet wild van maar ik keek er naar uit. Zeker omdat mijn bezoek bijna een week verlaat was (nog eens bedankt Freya voor de moeite). Nu was het zo ver.

Ik was al verschillende keren aan het Willem- en Napoleondok gepasseerd maar op doodgewone dagen. Nu was het er duidelijk feest.
Via het openbaar vervoer zijn het peanuts om daar te raken. Via het Felixpakhuis, waar ik een foto nam, naar het Willemdok. Er lagen nogal wat serieuze jachten maar dat zal al wel voor het bezoek van ons koningspaar zijn dinsdag (dacht ik toch). Tiens, tiens : zou Laurent er dan bij zijn ???
Er was ook randanimatie. Het was al wel bijna zes uur maar de volle zon zette het MAS in een schitterend licht. Zou dat een compensatie geweest zijn voor vrijdag de dertiende ?Ik ging op een bank zitten, omdat ik nogal vroeg was, voor het Mas, aan het dok. Het duurde geen kwartier of iemand vroeg of ik Nederlands sprak, misschien zelfs Antwerps. Enfin we hadden een kort gesprek over het museum (dat koppel was er juist geweest) en over de verschillende dokken die ze hadden gezien op het panoramadak. Eventjes later, weer een koppel, of ik Duits sprak ? Ook zij stoeften over het museum en vroegen waar er een bus stopte om naar het Centr. Station te rijden. Ah, dat wist ik, de 17 en eventjes verder wandelen.
Hey Freya, met die bus kom je voorbij je werk !!
Samen met mijn collega's ben ik dan tijdig naar binnen gegaan, we volgden de raad van enkelen en togen ineens naar de achtste verdieping, spijtig genoeg was het dak eventjes gesloten voor een geluidstest. Niet getreurd binnen naar de tentoonstelling pre-columbiaanse kunst bezit van de Vlaamse gemeenschap en geschonken door mr. en mevr. Janssen uit Beerse, je weet wel van de pillen. Je kan het op de foto's zien, een prachtige verzameling.
Daarna mochten we wel op het dak en genoten van de prachtige zichten die je op Antwerpen en omliggende hebt. De moeite !Ik ga geen opsomming geven van wat we allemaal gezien hebben maar via de verschillende andere tentoonstellingsruimten zakten wij af naar beneden. Ik zag wel dingen die ik daarvoor al in andere musea zag : boten uit het Steen, klassieke schilderijen uit het Mus. Schone Kunsten.
Zelfs al ben je geen kunstfan dan is het nog de moeite waard om dit Museum Aan de Stroom te bezoeken. Het gebouw op zich al, het lijkt wel of een kindje met zijn blokkendoos gespeeld heeft. Een collega zei dat het precies een Lego werk was. Het vraagt wel wat moeite om de gebogen glazen wanden te waarderen. Maar alles bijeen : tof !! Ik schreef op Facebook dat deze kunstkathedraal een nieuwe dimensie aan Antwerpen geeft en dat meen ik.
Ik ga zeker nog terug.

TURKIJE

2011-05-10T18:39:00.002+02:00

Zo, nog enkele dagen en we zijn weer weg. Naar Turkije. Met onze bewoners op vakantie. Zal zeker weer de moeite waard worden ! In ieder geval je zal er na de 23ste wel meer over lezen.
Zit er nog een beetje mee in dat we de nacht van zondag op maandag vertrekken terwijl ik op zondag nog heel de dag een kampioenschap moet begeleiden. Mensen in Mol, ik ga toch proberen tijdig naar huis te gaan hoor !!!

METZ 2, maandag 25 april 2011 namiddag

2011-04-29T14:44:00.004+02:00

Na de lekkere Lorrainse schotel heb ik nog een eindje rondgewandeld in de stad, nog iets gedronken op de place St.Jacques, de rue La Fontaine, tot aan het station. Dat is toch al een flinke wandeling. Aan het station zelf me op het stationsterras gezet om te genieten van de zon en de voorbijgangers.
Dat was ook wel iets typisch. Is het nu voor Metz alleen of zie je het meer, in ieder geval zag ik het verleden jaar in Normandië niet. Een heel deel dames, pakweg de helft, denken dat ze modellen zijn en dat de straat een catwalk van Y.S.L. is ! Viel echt erg op.
Aan het station dan weer waren er dan weer enkele jongere vrouwen, meisjes, die bijzonder veel interesse hadden voor eenzame mannen. Je moest er van het begin af aan kort tegen zijn want anders werd je bepoteld (zag ik ze doen bij andere mannen niet bij mij vanwege mijn kortheid ?).
Misschien een tijdsverschijnsel. In ieder geval, het is wel even vreemd.
Tegen de zevenen ben ik het plein overgestapt naar de taverne Du Gare, een vrij groot, lekker en echt niet duur restaurant. Volgens de place mat bestaat het al erg lang.De escalope de veau smaakte verrukkelijk, het karafje witte wijn was heerlijk, de kaasschotel als dessert (brie en munster) was zalig en gelukkig serveerden ze daar de lekkerste koffie ter wereld : Lavazza !
Enfin, ik sliep weer goed en was 's anderdaags op tijd uit de veren om van het laatste petit dejeuner te genieten, te betalen, in te pakken, in te stappen en naar huis te rijden.
Metz, de Fransen zeggen Mes, was tof !

METZ 2, maandag 25 april 2011 voormiddag

2011-04-29T11:02:00.004+02:00

Hoe ? En de zondagnamiddag dan ? Ik zei reeds dat ik een eind in de namiddag naar het hotel terug ging. Ineens herinnerde ik mij dat het vandaag Luik/Bastenaken/Luik was. En de te kloppen voorgestelde winnaar Philip Gilbert. Als Belg in 'den vreemde' voelde ik mee met het feit dat een andere Belg zo'n favorietenrol had. Dus naar het hotelsalon en op tv volgen wat er allemaal gebeurde. Ik hield het vol tot het einde en zag dat Gilbert op een indrukwekkende manier won. Als dat allemaal zuiver is .... chapeau (zeggen ze trouwens hier ook, vooral chapeau dan). Na de koers even naar buiten om een pita achter de kiezen te steken. Was trouwens de enige met zowat lichter vel in dat zaakje.

Maandag, nog een vrije dag had ik weer heel wat plannen : het museum L'Arsenal, de kerk van de Tempeliers, het Justitiepaleis en misschien de Jezuietenkerk want daar is altijd wat te zien.
Dus .... en avant ... naar de Place de la République waar zowat alles in de buurt staat.
Zoals alle steden is Metz vroeger ook omwald geweest, met de nodige toegangspoorten om er binnen te raken. Er staat nog de Porte des Allemands, aan de oostzijde van de stad. Ik moest, langs de zuidzijde, de Porte Serpenoise tegenkomen. Wat ook was.Buiten de stad, aan de oostzijde, heb je ook nog wat overblijfselen van forten die daar ooit stonden. Je ziet er nog enkele wallen en grachten in die typische 'Stevin'vormen. Daar is ook een stadspoort, de Porte de Sarrelouis, maar van veel jongere datum.
Langs de rue Robert Schumann kwam ik op de Place de la République die grenst aan een nog groter plein, L'Esplanade zowat gewijd aan mr. Ney, ook een bekende militair ginder.
L'Arsenal is eigenlijk wat het zegt, een militair gebouw zonder toegang voor gewone burgers als ik en jij. Rechts hiervan staat een gebouw dat vroeger ook bij het militaire complex hoorde maar dat nu een museum, annex boutique, is. Er was nu een tentoonstelling over alles wat met ballet te maken had onder het motto 'Farinelli'. Maar ... Fermé ! Pas terug open vanaf 26.04 morgen dus !
Spijtig, maar ik direct op weg naar de kapel van de Tempeliers. Moest eventjes zoeken alhoewel het vlakbij zou zijn. Misschien is dit normaal en nog een uitvloeisel van hoe de Franse regering destijds deze orde behandelde. Tenslotte vond ik het kleine kapelletje, dat nu een tentoonstellingsruimte is (waarvoor werd niet vermeld) en .... gesloten was. Toch een mooi gebouwtje.
Een klein beetje teleurgesteld, maar toch ook blij omdat het wel mooie dingen waren ging ik verder richting Esplanade. Ik kreeg ineens een oud gebouw in het oog waar momenteel blijkbaar serieus aan gerestaureerd word. Mijn gidsje leerde mij dat dit de kerk St.Pierre aux Nonnains was. Een overblijfsel van een abdij die daar ooit stond en waar men thermale baden had. Nu een concertzaal (?) en tentoonstellingsruimte. Zal wel voor na de restauratie zijn. Toch mooi, je kan dit op mijn foto's vaststellen.Tussen de place de la Rép. en de Esplanade staat het standbeeld van generaal Ney die ik goedendag zei op mijn weg naar het Justitiepaleis. Ondertussen nog enkele mooie kiekjes en dan het terras opgezocht van de taverne Rép.
Na een double mokka ging ik naar de rue Lasalle om proberen de Jezuietenkerk Saint Martin binnen te raken. Ze was open ! Gelukkig duwde ik de ingangsdeur eerbiedig open want er was een misdienst bezig. Ik ging zitten om te proberen te begrijpen hoever ze stonden. Bleek dat de Offerande juist bezig was. Die pastoor sprak verdomd traag en het duurde ! Ben dan maar buiten gegaan zonder foto's te trekken. Spijtig want was best een mooi kerkje. (Later, na het eten kwam ik terug, maar was ze toch gesloten zekers ! Zouden daar nog echt Jezuieten in wonen ?)
Ondertussen grolde mijn maag nogal en ging ik op de Place Saint Louis een galette Lorraine eten.
Een lekkere donkere pannenkoek gevuld met aardappeltjes, spekjes, stukken omelet, champignons, nog wat en een lekkere saus. Smakelijk !

METZ 2, zondag 24 april 2011

2011-04-27T16:04:00.010+02:00

Na een gezonde slaap stond ik om 8 uur aan de ontbijttafel op het eerste verdiep. Dit 'petit dejeuner' mocht er best wezen : stukjes baguettes, broodjes met zaadjes, toast, beschuit, fruitsap, fruit, allerlei soorten yoghurt, boter, kazen, salami, hesp, bacon, eitje, granen, enz... Honger zal ik hier zekers niet hebben.
Na een stevig ontbijt gekozen te hebben weer op pad, gewapend met fototoestellen, naar het station, naar de passerelle waar je inderdaad als voetganger ook door kan.
Ik was als eerste op de Parvis des Droits de l'Homme, het grote plein voor één van de meest merkwaardige gebouwen die ik ooit zag : het Centre Pompidou de Metz.
Het plein op zich is al de moeite waard. Het gebouw zelf meer dan dat. Ik schreef in het 'livre d'or' dat het gebouw een vooruitblik was op de architectuur van de 24ste of 25ste eeuw. En dat meen ik. Het lijkt de vorm te hebben van een enorme tent. Als je de uitzending van Vlaanderen Vakantieland herinnerd van enkele maanden geleden over het centrum dan weet je dat de architect het gebouw ook beschreef als een enorme Chinese hoed. Trouwens die architect was een oosterling, de Japanner Shigeru Ban samen met een Fransman, Jean de Gastines.
Ik vind dit zowat het knapste gebouw dat ik ooit zag (wacht dus vol spanning op bezoek aan het MAS). Het witte dak is van glasfiber en overkapt drie grote expositieruimten. Het laat daglicht binnen.
Op het dak staat een 77 meter hoge vlaggemast die symboliseert dat in 1977 het Centre Pompidou in Parijs zijn deuren opende.
Het Centre in Metz heeft een totaaloppervlakte van 10.700 m2, er zijn zoals ik reeds zijn drie expositieruimten, spijtig genoeg was gallerij 3 gesloten tot einde mei. Er is ook een 18 meter hoog 'kerkschip' waar men eventueel grote kunstwerken kan tentoonstellen.
Vanop de verschillende verdiepingen heb je een mooi zicht op de stad, op het station, op de kathedraal, de rivier Seille, het park, enz... Heel raar, herinner je de naam van de kathedraal en het verhaal van gisteren : awel, in een gidsje in het Centre word gesproken over de Saint-Stephen Gotic Cathedral. Tiens, tiens, van verwarring gesproken.
Pas verleden jaar in mei opende het Centre zijn deuren, voor de eerste maal geopend door president Sarko. De expositie 'Chefs-d'oeuvre' loopt nog altijd. Er zijn topwerken uit de collectie van het Musée national d'art moderne uit Parijs en een boel meesterwerken uit de 20ste eeuw. Naast schilderijen heb je ook beeldhouwwerken en originelen uit de filmkunst. Echt teveel om allemaal op te noemen, toch een klein overzicht :

-La Femme à la guitare van Georges Bracque,

-La Tristesse du Roi van Henri Matisse,
-l'Aubade, Nu couché et musicien van Pablo Picasso,
enzovoort. In mijn afbeeldingen vind je iets meer foto's.
Sommigen zeggen dat Metz een hedendaagse kathedraal gebouwd heeft waar kunstenaars van vandaag hun vragen over het leven en de helaasheid der dingen kunnen exposeren.
Voor mij is het een ongelooflijke ruimte met plaatsjes voor ontmoetingen voor elk publiek, heel levendig en heel intiem, ondanks de formidabele ruimte.
Ik was echt overdonderd !Na een bezoek aan de librairie en het café ging ik, al een eind in de namiddag, terug naar het stadscentrum.

METZ 2, zaterdag 23 april 2011 namiddag

2011-04-26T18:47:00.003+02:00

Na een korte rustpauze in het hotel trok ik gewapend met mijn rugzak en mijn fototoestellen (ook mijn portefeuille natuurlijk) richting binnenstad. Naar de kathedraal. Er was juist een geleid bezoek bezig in het Frans en in het Duits. Ongemerkt (hoop ik) sloot ik mij bij de groep aan. Groot was mijn verbazing toen de gids de kathedraal de 'Sint Stefansdom' noemde in het Duits en daarna de 'Cathédrale Saint-Etienne'. De reden hiervoor heb ik niet kunnen achterhalen. Hoe ze eigenlijk heet vind ik bijzaak, hoe ze eruit ziet is veel belangrijker. Ondertussen kunnen jullie om mijn fotohoekje al een aantal foto's bekijken.Op de plaats waar de gotische kathedraal nu staat stond vroeger een kapel gewijd aan de heilige Etienne. Atilla de Hun verwoeste in 451 heel de streek, maar de kapel bleef overeind staan. Men bouwde bij, men herbouwde en in 1220 besloot ene bisschop Conrad de Scharfeneck (what's in a name) een nieuwbouw te realiseren. Eigenlijk werden er twee kerken gebouwd en in 1330 werd de binnenmuur gesloopt. Het schip, het plafond is maar liefst 42 meter hoog. Wat mij verbaasde. Toen ik buiten voor de kathedraal stond, waar je geen machtige toren zoals bij ons ziet, dacht ik, is dat alles ? Maar binnen : wauw, zo hoog !!!

En er is wel een klokketoren van maar liefst 90 meter ! Ge zou het begot niet zeggen als ge er voor staat !
Speciaal aan de kathedraal Saint Etienne zijn de glas-in-lood ramen. De oudste dateren uit de 13de eeuw, de jongste uit 1970. Natuurlijk werden die kunstwerken gesponsord door de plaatselijke adel (met belastingsgeld ?) zoals Theobald van Lixheim, Jacques Villon, Roger Bissière, enz... Nog specialer aan de jongste glasramen is dat zij werden ontworpen door Marc Chagall.
Er is ook een crypte die je alleen mag bezoeken tegen betaling en zo katholiek ben ik dan ook weer niet. Alhowel ik de afbeelding van de draak Graoully wel eens had willen zien in een kerk.

Enfin na dit bezoek vond ik dat ik een pint had verdient en toog naar de terrasjes op het plein daarnaast. Ik bestelde een 'bière pression' en de vriendelijke ober vroeg mij : Kronenburge, Grim, Leffe ou panache ? Die panache is gewone pils bleek, Kronenburg kennen wij ook, maar dat ze daar Leffe of Grimbergen hadden vond ik tof. Later bleek dat die twee laatste bijna in heel Metz in omgeving ingeburgerd zijn. Enfin, de Grim, smaakte.
Het was nog te vroeg om naar het hotel te gaan en daarom besloot ik maar eens naar het station te gaan. In de buurt van zo'n inrichting zijn meestal toffe cafés en restaurants. Dan kon i meteen verkennen of de 'traverse' onder de spoorweg ook voor voetgangers was. Dit vanwege héél belangrijk morgen.
Dat station is niks speciaals, gebouwd in 1908 in een wel heel eigen stijl. Er was echter een heel goed restaurant in de buurt (vlak over het station) dat al heel lang bestaat en waar ze verdorie lekker eten hadden.De 'entrecote maitre d'hotel' ging heel goed binnen, samen met een karafje witte wijn uit de streek.
Ik heb daarna nog even tv gekeken op mijn hotelkamer en vrij vroeg (rond 10u) in slaap gevallen.

METZ 2, zaterdag 23 april 2011

2011-04-26T15:11:00.003+02:00

Het was een pak rustiger rijden vandaag, tegen donderdag. Voelde ook geen drang om ergens te stoppen. Vroeger had ik dit wel, maar dan was het vooral om doorgedreven aan een sigaret te trekken. Alles bijeen was ik voor de middag in Metz. Ik kende de weg al naar parking St.Jacques en vond dus snel een plaats. Omdat ik onderweg bijna een liter water had opgedronken was een bezoek aan de kleine kamertjes daar héél aangenaam.

De place Saint Jacques zat al behoorlijk vol. Je moet je een plein voorstellen van ongeveer twee voetbalvelden na elkaar, vol terrasjes van diverse pluimage : Italiaans, Frans, Lorrains, waar je overal kan drinken en eten. Ik heb een 'omelette Lorraine' gegeten (eieren, een stuk quiche, groentjes en petatjes) en had er mijn buik van vol.Na het koffietje achteraf (is altijd een kleine expresso tenzij je anders vraagt) was het tijd om de auto op te zoeken en naar het hotel te rijden. Ik was al in de rue Pasteur geweest dus vond het logisch wat de mevrouw van de geepee-s zei.
Natuurlijk waren de mensen vriendelijk in het hotel, ze hadden mijn reservatie al klaar liggen (tof, Booking.Com werkt goed !!). Ze vertelden mij wel dat het daar in de buurt overal betalend parkeren was en dat de politie geregeld controle deed. Links van hen, in de buurt van de rivier was het vrij, maar daar was meestal veel volk. Ook morgen en overmorgen 'jours de fêtes' was het vrij parkeren. Ik besloot toch maar aan de rivier mijn kans te wagen en reed de straat uit , die zoals zovele straten hier enkelrichting was, door de rue Charlemagne naar de Avenue Foch.
Je kent die mijnheer niet ? Awel hé, dat was een generaal in de Eerste wereldoorlog die het schopte tot opperbevelhebben van de geällieerden tot aan de wapenstilstand. In heel Frankrijk en ook daarbuiten zijn straten en pleinen naar hem genoemd.
Ik stond aan het rode licht voor de av. Foch, zag daar auto's geparkeerd en nergens een betaalautomaat. Ik kruiste de avenue zag een oprit en duikelde er met mijn wagen in omdat ik een plaats had gezien tussen twee auto's.
Klinkt raar ? Wel, de avenue Foch is zeker 60 of 80 meter breed. Aan de ene kant statige huizen met ongelooflijk prachtige voortuinen, dan een breed voetpad van minstens 7, 8 meter breed, dan een gewone rijstrook. Hiernaast begint een middenpark met rechts (naast de rijstrook) parkeerplaatsen met uiteraard een asfaltstrook om op de parking te kunnen rijden. Naast die asfaltstrook begint een middenpark van weer ongeveer een tiental meter breed, met in het midden een wandelweg met, zoals overal in Metz, veel zitbanken. Naast dit middenpark begint hetzelfde als in de ene rijrichting.Ik parkeerde, sloot af en ging naar een mevrouw die aan haar auto aan het praten was met enkele jongere meiden. Ik vroeg of er moest betaald worden om te parkeren : 'Non monsieur, c'est gratuit !'. Goed hé en dat op ongeveer vijf minuten wandelen van het hotel.
Kort na mijn vraag reed de mevrouw door en kwamen de beide jongedames mijn richting uit. Ik ben er bijna nog altijd van overtuigd dat ze géén twintig haalden. Ze gingen ieder langs een kant van mij verder (met mij), lachten en vroegen of ik 'besoin' had aan 'compagnie' ? Ik zei van nee (echt waar !!) want dat ik moe was van een lange reis. Ze wensten mij heel vriendelijk een goede rust toe en misschien later ?
Ik was nog de hoek van de av.Foch en de rue Charlemagne aan het ronden toen er weer een schoon ding mij riep, zij stond aan de muur van een groot huis en wou roken maar had geen vuur. Pech, maar ik rook niet ! Later zou ik vaststellen dat er in Metz serieus wat jongere meisjes iets op straat willen bijverdienen.
Op mijn weg verder naar het hotel dacht ik of het niet opportuun zou zijn de Avenue Foch om te dopen in de Avenue Fuck. Klein verschil, niet ?
Later op de middag trok ik terug richting oude stad.

METZ met !

2011-04-22T08:03:00.003+02:00

Beetje rare titel, maar wil eigenlijk zeggen : Metz met problemen. Helemaal niet met Metz zelf hoor.

Gisterenvoormiddag vol goede moed vertrokken, in no-time was ik in Brussel waar ik eventjes vaststond. Namen en Luxemburg was dan weer een makkie. Even voorbij Thionville in La Douce waren er werken. Nogal een serieuze file. Aangekomen in Metz wees de madame van mijn GPS feilloos de weg naar mijn verblijf. En daar begon het : gesloten ! Buren links niet thuis, buren rechts ook niet. De Post was vlakbij. Men kende de mijnheer, maar een chambre d'hôte ? Connais pas. Ook de politie die toevallig op straat parkeerboetes aan het uitdelen was, was er stellig van overtuigd : geen chambres, geen hotel daar in de buurt. Uiteindelijk zag ik de overbuur en die wist mij te vertellen dat de mensen over hem bijna heel het jaar door gasten ontvingen in een chambre d'hôte. Dus ik zat toch goed. Ondertussen nog eens gebeld maar weer geen antwoord.
Ik reed de stad in, parkeerde en ging naar een terrasje vanwege ondertussen grote dorst. Na een lekkere pint besloot ik de kathedraal, die vlak bij was, te gaan bezoeken. De moeite waard ! Echt een mastodont ! Mooie glasramen enz... De foto toont de linkerzijbeuk vooraan.Op weg terug naar de parking passeerde ik de fanshop van FC Metz, en jawel Yves, ook die hebben sjaals !
Ik reed ook, telkens ik naar de chambre ging (3x) voorbij het Centre Pompidou. Daar alleen al voor ga ik terug !
Terug aan de chambre bleek er geen verandering in de toestand, het was dan al zes uur. Ik zag dat de buren rechts ondertussen thuis gekomen waren. Belde er en kreeg van mevrouw een deskundige uitleg : Jawel mijnheer, ze verhuren gastenkamers maar ... einde vorige maand is mijnheer naar zijn maitresse gegaan, mevrouw was daar niet goed van en ligt in de clinique, dus huis gesloten.
Ik dan maar naar een Ibis hotel : desoler mr, mais ..., idem bij Mercure. Had helemaal geen zin meer om nog verder te zoeken en koerste dan maar naar huis. Trouwens rare autostrade met verschillende snelheden en veel flitsers : 110, dan 90, dan 80, plots 130, dan weer 90, enz...
Ik ga zeker terug naar Metz, maar een ander hotel !

WEER-GENOT

2011-04-15T10:32:00.002+02:00

Eindelijk is de zon nog eens aanwezig van 's morgens af. In de voormiddag zit ik nogal vroeg aan mijn pc om een aantal zaken af- of bij te werken. Het is nu de tweede keer (dacht vorige week ook eens) dat ik mijn deur openzet en geniet van al wat er buiten gebeurt : de hond van beneden die rondholt, de vogeltjes die om hun partner roepen (ah ja, in mei moeten ze een ei leggen !), de buurman die wat klusjes doet en ondertussen (tracht te) fluit. Zalig ! Dingen die ik al een heel aantal jaren niet meer meemaak. Als ik de blogs van mijn dochters lees dan ben ik wel (een beetje) jaloers dat ik er nu niet met de fiets kan op uittrekken. Ga, als ik terugkom van Metz, toch eens met mijn onderbuur praten of we een oplossing kunnen vinden om hem te stallen. Vond wel een garage, drie straten verder dus een eindje stappen, maar die vragen 100 euro per maand. Nogal veel hé ? Nu mijn onderbuur is een heel vriendelijke man, blijkbaar ook heel sociaal gericht (merk ik aan zijn post als ik die, bijna dagelijks, verzamel op de vloer van de gang) dus wie weet ?

WAT VERBORGEN IS

2011-04-08T18:16:00.002+02:00

Is de titel van een nieuw boek, verschenen in maart 2011, van een nieuw Zweeds schrijversduo, Hjorth & Rosenfeldt. Het is hun eerste maar zij kondigen reeds aan dat er nog gaan volgen. Ondertussen weet zowat iedereen dat ik een soort 'scandinafiel' of zoiets ben en een zwak heb voor de (meestal) goede schrijvers uit dit deel van Europa.

Larsson schiep Blomkvist, Mankell Wallander, beide voornoemde schrijven hebben het over Sebastian Bergman, een psycholoog. Een nogal eigenzinnig persoon met aparte meningen en daden, de moeite om te lezen. De oorspronkelijke titel is Det Fördolda en het word momenteel al verfilmd. Misschien weer iets om naar uit te kijken.
Pas volgend jaar zouden de nieuwe avonturen van Bergman aan het publiek worden voorgesteld. Ik heb de indruk dat dit weer echt bestsellers aan het worden zijn (had dit gevoel ook bij het verschijnen van Het Bernini Mysterie van Brown).

METZ

2011-03-28T14:03:00.002+02:00

Einde april, van 21 tot 26, maak ik een korte trip naar Metz. Dus ik zal Pasen vieren in de kathedraal daar. :)) 'k Zal er wel eens naar gaan zien. Ik wil ook het Centre Pompidou niet missen. Blijkbaar zijn er daar nog een aantal culturele dingen : museum R. Schumann (bezieler van Europa), bakkerijmuseum (misschien goed voor een quiche), een mooi station, enz... Hopelijk is het goed weer want de terrasjes zien er ook best aangenaam uit.

SCHRIJVERS !!!!

2011-03-16T17:34:00.002+01:00

Uit zowat nostalgische overwegingen kocht ik het nieuwste boek van een Ranstse schrijver. Over een politieduo uit Lier waarvan de commisaris in Ranst woont. Tegelijkertijd dacht ik om mijn eigen schrijfsels uit deze streek op te bergen want trop is teveel.
Na het lezen echter van zijn boek besloot ik : verdorie, ik denk dat ik dit beter kan. Mijn reeds geschreven tekst terug bovengehaald en besloten er aan verder te doen. Moet nu nog eens 't een en 't ander aan mijn kids laten lezen en een schrijfplan opmaken. Met was hulp en support van de bloglezers hoor je er misschien nog van !

WRAAK VAN ...

2011-03-11T19:37:00.003+01:00

OK, het is niet erg appetijtelijk en niet echt iets om te bloggen maar zit sinds vanmiddag opgezadeld (eigenlijk zonder zadel en gewoon zitten op de pot) met de wraak van Montezuma ! Is al heel lang geleden dat ik hier nog eens van wist.

RUNDSKOP !

2011-03-08T18:07:00.001+01:00

IK HEB HEM GEZIEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Johnny Camaro

2011-03-04T18:21:00.002+01:00

Ergens in een oud bericht kan je lezen dat ik dit typetje van Alfred Lagrange formidabel vind. Alfred is een ex presentator van Veronica en al enkele jaren overleden (op jonge leeftijd).

Na jaren wachten en zoeken heb ik de onovertroffen superhit (volgens mij toch) van hem gevonden : Ik ben de weg kwijt. Spijtig genoeg kan ik hem jullie via dit medium niet laten horen, maar zoek het eens op op You Tube en laat eens iets weten (in reactie ?)

Terug thuis, deel 3 : opgemerkt !

2011-02-21T15:31:00.002+01:00

Eigenlijk is mijn ziekenhuisbezoekverhaal gedaan maar toch nog enkele dingen die ik opmerkte of waar ik moest over nadenken. Niks speciaals hoor !
De eerste dag zag ik op het dak van de kliniek iets staan dat ik niet kon thuisbrengen. Dank zij mijn bril ontdekte ik dat het vogels, namelijk uilen, waren. In steen. In totaal heb ik er toch een drietal zien staan. De vriendelijke verpleegsters konden mij niet helpen met achterhalen waarom die er stonden. Ik vermoed dat ze een afschrikmiddel zijn tegen andere vogels, bijv. duiven. Zo blijven de verschillende daken toch duivenstrontvrij.
In de cafetaria staat ook, achter glas, het skelet van een witte vinvis. Dit ontlokte onze Jules de kreet : Kijk ! Een dinosaurus !. Ik herinnerde mij dat ze tijdens het bouwen van het nieuwe gedeelte van de kliniek verschillende vondsen deden. Dit is er één van. Tof bekeken om het bij te houden en tentoon te stellen.
Als laatste, en dit is geen veralgemening voor de kliniek. Ik had een gemeenschappelijke kamer gevraagd. Door blijkbaar drukke bezetting kreeg ik echter een éénpersoons. Wanneer je in bed lag en omhoog keek, of op ooghoogte om je heen : geen enkel probleem. Keek je naar de vloer dan zag je een kleine tegeltjesvloer die hier en daar wel wat verzaakt was en die duidelijk aan vernieuwing toe was. Ik kreeg het gevoel van ofwel ergens in een oude oostblokkliniek te zijn ofwel 50 jaar te laat te zijn. Er was ook geen douche !!! Voor een kliniek lijkt dat vooral een minpunt. Indien ik, wat zoals gezegd, indien ik een éénpersoons gevraagd had en die kamer had gekregen, zou ik zeker bezwaar maken tegen bijbetalingen !! Dit doet echter niks af aan de kwaliteit van de verpleging die top was !

Terug thuis ! (alive & kicking) 2

2011-02-19T10:01:00.003+01:00

Tof dat je door het eerste deel bent geworsteld en nu zelfs het vervolg wil lezen.

Dag 3 : De vriendelijke zwarte verpleegster kwam mijn ochtendmedicatie brengen, wenste mij een goede dag en verdween ! Ondertussen hoorde ik op de gang de kar met ontbijten voorbijdenderen. Ik dacht 'en ik dan ?'. Voor mij was dit een teken dat men weer iets ging doen. Een begeleidster kwam binnen en bracht mij, te voet, naar beneden (radiologie) voor een MR (?) scan. De radioloog (of hoe noem je zo'n kerel) gaf mij een literfles Spa plat en een bekertje met de order dit op een half uur leeg te drinken, kwestie van verdeling achteraf van de contrast vloeistof. OK ! Een hele klus voor mij maar het lukte. Na een halfuur mocht ik binnen en in een soort schelp gaan liggen. Op de mevrouw haar vraag of ik dit kende antwoordde ik 'alleen van dr. House'. Blijkbaar een leuk antwoord want weer was het ijs gebroken. Zij zeiden dat ik instructief ging krijgen tijdens het scannen, dat het iet van niks was, dat er vloeistof was ingespoten en dat ze wel gingen zeggen wanneer die aktief, ook warm, werd. Maar dat alles best te dragen was.
Ik volgde de instructies op (diep ademhalen, stoppen met ademen -nu al dacht ik !- , terug ademen, het apparaat gaat verder scannen, de vloeistof word actief - en dat voelde ik verdorie ! Ik had het gevoel dat zelfs mijn dikkedarmsluitspier ineens op een vuur lag waarbij ik even het gebod gaf 'dicht blijven hé !!!!' - )
Na deze ervaring terug naar boven waar ik een baxter kreeg met vitaminen ! De goede dokter vond dat ik door allerlei voedingswaren niet te eten zeker een tekort hieraan zou hebben. Eigenlijk kreeg ik die gisteren al nu ik hierover nadenk. De mannen van ons werk die op bezoek kwamen, dat was gisteren. Er was er een bij die een stoma heeft. Hij zag die baxter hangen en zei : Oh, gij hebt ook een zakske ! Ik maakte hem duidelijk dat in mijn zakje geen pis inzat (ondanks de kleur) en dat het in mijn lichaam ging. Bij hem gaat het uit zijn lichaam. Of het duidelijk was of niet zal achteraf wel blijken.
's Avonds kwam ons Goedele en onze Jules weer op bezoek. Ook Robert en ons Frieda. Wij trokken samen naar de cafetaria waar ik nog een lekkere tas soep dronk terwijl de anderen hun frietjes mét opaten.

Dag 4 : 's morgens weer ontbijt. Dan doktersbezoek. Uit de scan bleek dat er rond mijn slokdarm geen wildgroei was en ook dat mijn longen ok waren. Als ex-roker vond ik dat een toffe boodschap. (Ik zou kunnen zeggen 'leuke boodschap' maar ik vind 'leuk' zo'n hollands woord dat te pas en te onpas gebruikt word dat ik het zoveel mogelijk wil vermijden). Hij zei ook dat er in mijn darmen een kleine uitwas was (zoals een fietsband die je te hard hebt opgeblazen zei hij) maar dat dit geen kwaad kon. Ook mijn slokdarm zelf leek niet te erg te zijn. De vernauwingen zijn wildgroei van een infectie door teveel zuur. Wat de stelling die ons Goedele van tevoren al poneerde bevestigde. Het had geen zin meer mij daar te houden, de rest, de behandeling ging gebeuren via de polykliniek, donderdag a.s. de eerste maal van enkele keren.
Ben benieuwd !
Met de hulp van ons Freya geraakte ik terug thuis, na eerst nog wat gewinkeld te hebben, kwestie van de volgende dagen niet te verhongeren en mijn koelkast ook wat werk te geven.
Trouwens dochters, allebei fantastisch bedankt !!! In het hospitaal liggen was bijna, met jullie support, een pretje !

Terug thuis ! (alive & kicking)

2011-02-18T17:41:00.002+01:00

Zo, terug thuis na het kleine weekje ziekenhuis. Wat er nu juist gebeurt is ? Wel :

Dag 1 : ingeschreven aan de balie, 50 euro voorschot betaald, door een vriendelijke begeleidster naar boven gebracht. Overgedragen aan een even vriendelijke verpleger die mij naar mijn gekozen gemeenschappelijke kamer bracht die een éénpersoons bleek te zijn wegens gebrek aan plaats op. Vriendelijke verpleger ondernam drie pogingen om een slotje in een ader te steken. Toen hij de geleende sportzak zag waarin ik mijn dingetjes in had meegebracht (broeken,pyjama,zakdoeken,boeken) werd hij heeeel enthoesiast want Ajax fan !! Maar eigenlijk Anderlechtfan (met stadionverbod). Kreeg 's avonds bezoek van ons Goedele en een vrij oppassende Jules uit angst besmet te worden met één of andere ziekte (was vrij vlug over).
Dag 2 : nuchter en in bed naar gastro-centrum gebracht. Voelde mij wel ineens tot zieke gebombardeerd. Een dokter nam een echo van mijn borst en maag enzo. Nadat hij mij had ingewreven met de gel en zijn kijkertje op mijn buik zette zei ik 'Aha' !!! Oei, zei hij, is er iets. Ik zei neenee, ik merk dat ik niet zwanger ben !!! Humor deed het. Enfin uiteindelijk bleken gal, lever, nieren en darmen ok te zijn. Een beetje gasvorming in laatste te na gesproken. Zei dat ik daar echter vlug van af kon raken (door billen op te tillen). Daarna gastro genomen onder verdoving. Een dokter spoot iets in het slotje (ik lag op mijn zij) hij zei van het even in te maseren, doe maar dacht ik terwijl ik de muur zag wazig worden. Om beter te concentreren sloot ik even mijn ogen, deed ze weer open en keek recht naar een bordje W.C. 'K verstond er niks van want dat kleefde toch niet op de muur die ik aan het bestuderen was. Even rondgekeken en ja ik stond in een terug-wakker-worden-wachtruimte. Door de vriendelijke begeleiders van Monica (zo heet middelares tegenwoordig) terug naar boven gerold naar mijn kamer. Middagmaal opgegeten en verder geslapen. 's Avonds kwam ons Freya op bezoek en kon ik haar het hele verhaal vertellen.
De twee volgende dagen zal ik morgen schrijven, dan toont het precies langer !

SLIK !

2011-02-11T14:20:00.002+01:00

Na enkele jaren genoten te hebben van moeilijkheden tijdens het eten is er eindelijk (hoop ik) een licht aan het einde van de tunnel. Gisteren lapte een gastroscopie mij dat. Tijdens een kotsrijke sessie stelde de dokter vast dat mijn slokdarm vernauwd is. Hij kreeg zelfs die darm met de camera aan er moeilijk in. Daar moest dringend wat aan gedaan worden zei hij want binnenkort zou ik niet meer kunnen eten en ook niet of heel slecht drinken. Dus kom volgende week dinsdag maar binnen voor enkele dagen en dan lossen wij dat op.
Dus, beste lezers, volgende week in het hospitaal en daarna kan ik weer (als ik er zin in heb) volop vlees en vis van allerlei slag eten !!!

ik doe weer eens iet !!!

2011-02-03T18:41:00.002+01:00

Na lang nadenken (hmmm) had ik de beslissing genomen om in vakantie te gaan naar Kopenhagen en/of naar Oslo. Ik wou weer eens anders dan anders doen en wil dit met de trein doen. Ah ja, met die slogans : met de trein is het altijd een beetje reizen, e.a. Uiteindelijk wil ik vertrekken in Antwerpen naar Kopenhagen, daar een aantal nachten blijven slapen (en overdag de streek verkennen), dan met de ferry naar Oslo en daar idem dito. Tenslotte met de trein van Oslo naar Antwerpen. Speciaal ????
Een eerste obstakel was een reisbureau zoeken : in het shoppingcenter, aan het rond punt, in Borsbeek, in Schoten of in Oelegem. Dichtste bij en ik moest er toch zijn, het shoppingcenter. Neckermann : Sorry mijnheer dat hoort niet bij ons aanbod. Dan maar naar Sunair : Sorry mijnheer maar dat staat niet in ons boeken. Dus naar een 'gewoon' reisbureau, aan het rond punt : Ik wil dit wel nazien mijnheer, maar dit hebben we nog niet gehad. Mogen wij u terugbellen ?
Jaja, geen probleem. Tenslotte toch maar naar de Molengalm in Oelegem gemaild. Alles uitgelegd en ook zij gaan mij terugmailen. Afwachten !!! Moet ik dan echt alles zelf doen hiervoor ?

Nieuwe nummerplaat

2011-01-22T16:38:00.003+01:00

Gisteren is eindelijk mijn nieuwe nummerplaat aangekomen, je weel wel de obligate europese ! Mijn angst voor een bizarre combinatie is verdwenen want ik rij nu door de wereld met :

1 AIR 660

Valt nogal mee he ?

5 maanden/jaren plan ?

2011-01-17T09:05:00.003+01:00

Stilletjes aan begint mijn appartementje op iets te lijken. De woonruimte is zo goed als klaar, ben er nog niet helemaal uit welke wandversiering er moet komen en hoe de verduisteringsgordijnen er zullen uit zien, maar dat komt wel.

Mijn rommelkamer/bureautje is ook aan afwerking toe, nog enkele afspraken maken met hulpvaardige handen om kleinigheidjes uit te voeren en dat zal ook wel ok zijn. Gisteren heb ik alle oud papier en dozen die ik teveel had buitengezet. Vandaag haalt de ophaaldienst die op (amaai wat een zin). Tenandere die mannen zijn verleden week gelukkig nieuwjaar komen wensen. Lang geleden dat ik dat meemaakte zulke sympathieke mannen die voor de ophaaldienst werken. Heb ze dan maar gelijk maar wat drinkgeld gegeven. :))Gisteren heb ik ook een marathondag tv kijken ingelast. Ik begon aan de eerste cd van The Killing 2 en kon daarna niet meer weerstaan aan de volgenden. Enfin het was al een eindje nacht toen ik uiteindelijk de laatste zag. Deze serie is zo mogelijk nog beter dan de eerste.
Als er interesse is ?

CHEVROLET DRIVER !!!!

2011-01-07T17:11:00.002+01:00

Allez dan, het is zover : ik heb mijn nieuwe auto. Nu nog alle documenten in orde maken met de verzekering en de inschrijving. En daar is een nieuwigheid. Voorlopig rij ik met mijn ouwe vertrouwde nummerplaat 153 KA. Er is echter een nota van het ministerie dat sinds enkele maanden alle wagens die ingeschreven werden/worden, of ze nu nieuw zijn of tweedehands, een nieuwe Europese nummerplaat moeten hebben. Als ik de evolutie van deze platen bekijk dan hoop ik dat mijn nummerplaat niet begint met 1 AFT ... , want daar zijn ze nu blijkbaar ongeveer aan toe. In ieder geval 't zal weer geld kosten !

VAKANTIE ?

2010-12-30T08:20:00.003+01:00

Jazeker, ik ben al enkele dagen in vakantie. Heel opvallend is dat de drukte van de laatste weken zich nu ook doorzet. Toch nu enkele minuutjes om up te daten :
Ik ben verhuisd en woon nu in Deurne Zuid. Een gedwongen verhuis vanwege familie van de vorige huisbaas die daar kwam wonen. Logisch maar voor mij toch een beetje spijtig. Voordeel : ik betaal nu minder huishuur, minder gas, minder elektriciteit, minder verzekering. Tof hé !
Dan : Verleden week moest ik naar Lier. Op weg, in Borsbeek, heb ik een groene pijl om links af te slaan. Ik doe dit. In een flits zag ik vanuit de tegenovergestelde richting op de Krijgsbaan een auto door het rode licht rijden, mijn kant op. Ik geef nog wat gas bij om die te ontwijken, maar ... dag jan ! Volop geraakt op mijn rechterachterzijde. Dankuwel voor je bezorgdheid, maar ik heb zelf niks. Mijn autootje : total loss !! Dus maar een nieuwe gekocht. Volgende week heb ik hem, weer een Daewoo, ekskuus, een Chevrolet. Zeg maar een kleinere Tacuma.'t Is zoiets als hierboven, maar met 5 deuren en de kleur is Carbon black metallic.
Nu rij ik met een spiksplinternieuwe Meriva als vervangwagen. Toffe car !

Onbekende schrijfster ?

2010-12-19T09:54:00.002+01:00

Door één of andere reden ging het op een bepaald moment deze week in De Wereld draait door over de vrouw van Gerard van het Reve. Je weet wel die Nederlandse (homofiele) schrijver. Eigenlijk ging het meer bepaald over zijn vrouw, want, ja ... hij was gehuwd. Die vrouw, Hanny Michaelis is zelf een wereldbekende poëziste in Nederland, met tal van prachtige dichtsels. Zij, en Gerard, trouwden vol liefde. Tot op een bepaald moment bleek dat mr. homo was en haar verliet. Dit was aanleiding voor haar om een aantal gedichten te schrijven. Eén daarvan haalde DWDD. Ik vond er een op het net dat mij toch wel greep :

SINDS

Sinds je mij voor altijd
bent binnengegaan,
ben ik tot aan de rand
van je vervuld.

Dwars door de rukwinden
van het verdriet
voel ik je onder mijn huid
bewegen, warm en goed
als vroeger
toen wij overnachtten
binnen de omheining van
elkanders armen.

Wat doet het er dan toe
dat de wereld leeg
en winters is geworden
nu mijn ogen
je nooit meer zullen zien
en ik mijn hoofd niet langer
in je schoot kan leggen ?

vervolg verhuis !

2010-12-17T08:25:00.002+01:00

Joepie !! Twee handige collega's hebben mijn wasmachine komen installeren. Ze zijn er wel eventjes mee bezig geweest maar het lukte. Spijtig voor sommige bewoners op mijn werk want nu kunnen ze mij niet meer helpen met mijn was. Maar eindelijk kan ik de was doen ! Toch raar he, na zoveel jaren is zelf kunnen wassen blijkbaar een serieuze bevrediging.
Had gedacht om vandaag naar Massive te gaan en met behulp van onze Yannick daar een aantal lusters te kopen. Is echter nog volop aan het sneeuwen en ik denk dat er al zo'n dikke 15 cm ligt. Zal dus weer voor een andere keer zijn. Ook de Billy boekenkast van IKEA zal niet voor morgen zijn. Tof hé ... een Billy boekenkast ... past bij mijn voornaam.

'T IS WEER EENS HOOG TIJD !!!

2010-12-14T16:25:00.003+01:00

Mijn verhuis is achter de rug, mijn appartement begint stillekens aan op iets te trekken (nog wat railkes ophangen enzo...), mijn gordijnen zorgen momenteel voor tewerkstelling in Polen (blijkbaar werkt Kwantum met hen), hopelijk komen ze één van de dagen mijn wasmachine ok maken. Nu nog uitzoeken hoe ik muziekzenders uit mijn radio krijg en dan is alles weer veel schoner.
Het grootste werk voor de quiz volgend jaar is ook gedaan, nu nog wat verfijningen enzo...
Daarom terug een beetje tijd om te bloggen.
Zondag ben ik met de tram naar 't stad geweest. Niks nieuw, dat doe ik al langer maar vroeger reden we met de auto naar de terminus en stapten daar op. Nu wandel ik de straat uit en kan kiezen welke tram ik neem (euh... dat lang nieuw Hermelijngeval ziet er wel goed uit, die zal ik nemen !). Sinds ik hier woon heb ik dat al enkele keren gedaan en dat is toch wel heel gemakkelijk zenne. Denk er zelfs over na een abonnement te kopen (en dochters : Antwerpen geeft geen vermindering).
Zo, bedankt voor je bezoek en tot de volgende !!!

Plezant weerzien !

2010-10-23T09:07:00.002+02:00

Na lang zoeken heb ik eindelijk mijn blogger dashboard teruggevonden (sic).
Gisteravond zijn we nog eens gaan quizzen. In een school aan de Confortalei in Deurne. Het plezante er aan is dat ik ooit, in een lang verleden, op die plaats naar school geweest ben. De quiz was wel van het L.O. terwijl ik in het middelbaar zat. Het kasteeltje dat er ooit stond en waar ik ook enkele jaren les kreeg, is blijkbaar al jaaaaren afgebroken.
De nieuwe (destijds) prefabklasjes staan er nog altijd. Ik volgde hier het tweede en derde jaar middelbaar. Nu zijn het kleuterklasjes ... een vingerwijzing ?
Natuurlijk waren de mensen die er nu werken allemaal onbekende gezichten.
De quiz zelf ? Het was een Halloweenquiz. Buiten de versiering van de turnzaal (ik kende die ook nog van vroeger maar nu wel heel gemoderniseerd) was er van het thema niets te merken.
Er waren gemakkelijke vragen, volgens ons toch, maar ook tafelronden die er mochten zijn. Bijvoorbeeld een ronde met foto's van 25 hondenrassen ???? Of de muziekronde, 10 Vlaamse schlagers die op een bepaald moment stoppen, de tekst moet je dan vervolgen op je antwoordblad. Echt iets voor ons, we haalden zoals de meesten 5/10.
Enfin uiteindelijk werden we 3de van de vijftien ploegen. Een plezant weerzien met de school, een vrij plezante quiz en als prijs ... een tafelloper van Douwe Egberts.

VAKANTIE ETRETAT dag 8

2010-08-24T18:39:00.002+02:00

Zaterdag 21 augustus,

Tsja, er valt niet veel meer te zeggen zeker ? Gisteravond hadden we al een flink stuk ingepakt. We hebben in de voormiddag alle huisraad terug op zijn plaats gezet, onze auto's ingeladen en de reisweg bepaald.
We namen afscheid van de zeer vriendelijke eigenaar van het vakantiehuis, betaalden nog voor het bedlinnen en de toeristentaks en op weg naar huis.
In tegenstelling tot de heenreis hadden we besloten om via de autostrades te rijden. We reden rond negen uur 's morgens door en wij waren een eindje na vijftien uur in Burcht. Een danig verschil met de heenreis.
Over de terugweg valt weinig te zeggen : we zagen een geweldige file op de andere kant van de autostrade, gezien de weinige wegrestaurants in Frankrijk aten we in België.
Rest mij nog te zeggen dat ik het een geweldige vakantie vond en dat ik blij ben met deze ervaring.
Ik heb geweldige kinderen en die hun kinderen zijn ook geweldig !!!
P.S. Zoals altijd kan je binnenkort alle foto's bekijken op mijn fotohoekje rechts.

VAKANTIE ETRETAT dag 7

2010-08-24T17:56:00.007+02:00

Vrijdag 20 augustus,

Ik realiseerde pas laat die dag dat dit onze laatste in Etretat zou zijn. De week leek wel voorbijgevlogen.
Niet in ons Capitool gidsje vermeld, maar gevonden in de lokaal aanwezige informatie : een abdijwandeling in Montivilliers, een stadje niet zo ver van ons vakantiehuis. Het leek ons wel wat om onze vakantie daarmee af te sluiten.
De zon scheen weer en nu, langs de lokale wegen, was er wel een zekere Normandische magie te bespeuren. Na een heerlijke rit bereikten wij Montivilliers en vonden zelfs de wegwijzer naar de abdij, die simpelweg zo heet (Abbaye de Montivilliers).
Al van toen we de parking afstapten werden we gecharmeerd door dit stadje, vooral vanwege een soort vakwerk bouwstijl.In de onthaalruimte van de abdij werden wij geholpen door twee super enthousiaste dames. Zij legden uit dat er twee wandelingen waren : een eerste 'Coeur d'Abbayes' volgens een Nederlandstalige brochure die wij kregen een ontdekkingscircuit van de abdij met audiotoelichting, een tweede 'Wandeling rond de abdij', weer een Nederlandstalige brochure, een ontdekkingscircuit van de stad met audiotoelichting. De audiotoelichting was ook in het Nederlands.De abdij is gesticht door de Benedictijnse orde (tienstiens, die Benedictus is blijkbaar heel actief geweest in deze streken). We bezochten het klooster en de kapittelzaal, de gotische eetzaal en op de eerste verdieping, de slaapzalen, waar de geschiedenis van de stad in beeld gebracht wordt. Uiteindelijk kwamen we in een ruimte waar de bouwkunst van de Normandische abdijen uiteengezet werd. Ik, en ik niet alleen, was aangenaam verrast door dit bezoek en door de knappe Nederlandstalige uitleg op de audiogidsen.
Daarna wandelden wij met onze audiogidsen, de kindjes kregen er trouwens een die aangepast was aan kinderen, door de stad. Dit in 16 etappes. Aan elke etappepaal kreeg je aangepaste uitleg. Zo zagen we het verblijf van de abdissen, de ziekenzaal van de abdij en de geschiedenis ervan, wat er nog rest van de abdijmolen, de Rue des tanneurs (de naam deed mij denken aan de rempart de tanneurs ofte Huidevettersvest in Antwerpen), de markthallen, het riviertjes, de walmuren, het gasthuis, enz... Zoals nogal eens gebeurde werd de stad eigenlijk ontwikkelt rond de abdij waar een gehuchtje ontstond. Monasterium (klooster) en Villare (gehucht). Vandaar de huidige naam van het stadje Montivilliers. Weer een heel aangename ervaring.
Wij leverden onze audiogidsen in en trokken naar de Place Mitterand waar we een tent gevonden hadden om te eten. De toepasselijke naam : Brasserie de l'Abbaye. Voor een billijke prijs was het daar goed eten ! Met een geweldig vriendelijke bediening. Je kreeg echt het gevoel dat je er verwend werd. Een aanrader !Dit was nogal eens een verschil met Le Havre ! Ik vond het één van onze mooiste en plezantste uitstappen.
Op onze terugrit naar huis stopten we nog om enkele foto's te maken van een mooi kasteeltje.
Eens terug in Etretat kochten we nog een aantal souvenirs, dronken een goei pint , terwijl de kinderen naar een zwembad in de buurt gingen, om de laatste avond in ons vakantiehuis door te brengen.Ondertussen kan ik al een beetje UNO spelen, maar dat pokeren gaat er nog niet echt in.

VAKANTIE ETRETAT dag 6

2010-08-24T16:45:00.005+02:00

Donderdag 19 augustus,

Eergisteren hadden we gemerkt dat Le Havre niet zo ver van Etretat ligt. Omdat daar een warenhuis is dat ons Freya wel eens wou zien en het toch een behoorlijk grote stad is, wij daar naar toe. We parkeerden niet zo ver van de 'bassins' en vonden zonder moeite het warenhuis 'Docks'. Originele naam hé ? Het leek mij een herbouwd pakhuis te zijn. Er was wel veel moeite gedaan om een vernieuwende look te creëren. De meeste winkels waren typisch Frans en hier in onze shopping centers niet terug te vinden. Wel eens leuk om te zien.
Van hieruit gingen wij over de Boulevard de Strasbourg, het Hotel De Ville en de Avenue Foch naar 'le plage', naar de toeristische dienst. Ondertussen hadden we wel een bepaalde indruk van Le Havre gekregen. Het was goed te zien dat de stad na de wereldoorlog bijna volledig was herbouwd. Hierbij werd heel veel gebruik gemaakt van beton. Mooi ? Op de toeristische dienst werden wij niet veel wijzer over eventuele historische gebouwen. We zagen wel dat er een toeristisch treintje was door de haven, wat ons aantrok. Gezien het late vertrekuur besloten we het andere treintje te nemen, een circuit door de stad.
We hadden nog ruim de tijd om te eten. Dicht bij de kust vonden wij een PMU kantoor. Een firma die volgens mij een hele tijd de groene trui van de Tour sponserde. Eigenlijk een paardenwedkantoor. Hier kon je er ook eten. De drukke doening werd helemaal bediend door twee jonge dames, hierdoor liep er soms wel iets mis. Ons Goedele kreeg de frieten van haar sandwich americain toen haar sandwich al op was. Maar eind goed, al goed.De 'plage' van Le Havre beperkte zich voor ons tot een bezoek aan de vele kermiskraampes, de skatebaan en een stukje jachthaven. Tijdens het wachten op het treintje genoten we wel van een heerlijke en vrij goedkope ijskreem.
Dan het treintje. De chauffeur deed geweldig zijn best om het voor ons zo aangenaam mogelijk te maken. En je moet mij niet geloven, maar dat was een ondankbare taak. Wat niet aan ons lag, maar aan het uiterlijk en het uitzicht van Le Havre. De trots van de stad, de toren van het stadhuis, sprak ons helemaal niet aan. Wij vonden het een betonnen gedrocht dat je ook nogal eens in sommige voormalige Oostbloklanden ziet. Toen we dan uiteindelijk terug op onze vertrekplaats waren deelden wij dezelfde mening over de stad. Spijtig, maar we hadden er meer van verwacht.Toch een aangenaam einde want op onze wandeling naar de parking ontdekten wij een speeltuin waar onze kindjes een tijdje aangenaam vertoefden.

VAKANTIE ETRETAT dag 5

2010-08-24T15:12:00.005+02:00

Woensdag 18 augustus,
We hadden besloten om het vandaag een beetje rustig te houden vanwege de lange rit gisteren.
In de voormiddag was er een soort keramiek beurs in het stadje, voor de overdekte markt. Er waren wel enkele mooie dingen te zien, maar vrij duur.

In de namiddag gingen we naar de andere 'falaise'/klip in Etretat, die waar dat kerkje op staat. Gingen we wil zeggen iedereen behalve ik en onze Jules. Wij reden met de auto tot boven om daar te ontdekken dat wij op een bomvolle parking terechtkwamen. Blijkbaar waren wij niet allen de minder sportievelingen.
Terwijl wij wachten op de anderen toverde ik mijn auto om tot een speelauto wat onze Jules zeer kon waarderen.
Vanop deze klip heb je ook een mooi zicht op Etretat. Spijtig genoeg was het kerkje gesloten.We bezochten ook nog een museum opgericht ter ere van twee Franse piloten die de oceaan wilden oversteken, hier vertrokken, maar nooit teruggezien werden. Er hingen heel mooie, gefotoshopte foto's van de zee en de omgeving. In de kelder was een tentoonstelling van werkjes van kinderen uit de laatste kleuterklas en het eerste leerjaar. Ook mooi !De 'naald' die je hierboven ziet is zowat het uithangbord van het monument voor die twee piloten. Speciaal is dat je op het monument kan en mag stappen. Wat ons Goedele deed. Zij riep daarbij naar Yves : 'Dit is een vliegtuig ! . Yves zag er echter geen (in de lucht) tot hij ook op het monument stapte en zag dat het inderdaad een vliegtuig was, vleugels, cockpit en staartstuk.

Nadat we op alles uitgezien waren reden wij, ik, onze Jules en Marthe naar beneden, naar een grote parking in het zuiden van Etretat. Dicht hierbij was een crêperie die ons Goedele gisteren ontdekt had. Ik weet niet meer hoe mijn pannenkoek heette maar hij was zalig ! Ook de andere familieleden genoten van hun 'crêpe Normande'.
We hingen nog wat rond in het centrum voordat wij thuis het avondmaal gingen nuttigen.

VAKANTIE ETRETAT dag 4

2010-08-24T13:57:00.005+02:00

Dinsdag 17 augustus,

Als je in vakantie bent in Normandië ben je bijna verplicht een bezoek te brengen aan de landingstranden van operatie Overlord. Wat wij dan ook deden.
Vanuit Etretat zijn het wel wat kilometers voor je in Bayeux bent wat wij hadden uitgekozen als uitvalbasis (om in militaire termen te blijven) voor ons bezoek aan de overblijfselen van D.Day. Het duurde dus wel een tijdje voor we er waren.
De eerste sensatie die wij beleefden was de Pont de Normandie. Is eigenlijk best wel spectaculair. De 5 euro peage die we moesten betalen namen we er dan ook graag bij.
Het was bijna middag toen we in Bayeux aankwamen en vandaar naar Arromanches-les-Bains reden. Ondertussen was het beginnen regenen. Alhoewel Arromanches geen echt landingstrand is heeft het toch een rol gespeeld bij de landing. Na de eerste veroveringen werd er een kunstmatige haven gebouwd.
Nadat we onze inwendige mens gesterkt hadden in een fastfood zaak op zijn Frans gingen wij naar het daartegenover liggende museum : Musee du Debarquement. Hier krijg je een aardig beeld van heel het landinggebeuren : welke korpsen er waren, hoe die bewapend waren, de aanleg van een haven en ontscheping van diverse voertuigen, een film over de landing (die wij misten wegens gebrek aan ruimte in het projectiezaaltje). Best wel een interessante onderdompeling in de gebeurtenissen in 1944 hier. Alhoewel ...Na al dat geallieerde geweld wilden wij ook wel eens zien wat er nog overschoot van de vesting Europa, de verdediginglinie van de Duitse bezetter. Wij naar Longues-sur-mer waar grote Duitse batterijen te zien zouden zijn. Die waren er. Willen of niet, je komt onder de indruk van de afmetingen van de bunkers en de kanonnen zelf. We wandelden van bunker naar bunker tot aan een observatiebunker aan de kustlijn wat ons naast historische bagage ook een dosis gezonde zeelucht opleverde.Ons plan was ook een oorlogsmuseum in Bayeux te bezoeken maar gezien het vergevorderde uur en de lange rit naar huis besloten wij tot dit laatste. Yves en Sven zetten nog koers naar het Omahastrand, maar mijn ijverige co-piloten-dochters hadden dit door en hebben ons op de juiste terugweg gezet.
Het was terug beginnen regenen wat nefast was voor mooie foto's van de Pont de Normandie. Toch deden we een poging.Of de kindjes het een leuke dag vonden ? Onze Jules begreep er niks van (normaal toch ?) en Marthe en Kato waren ook niet echt onder een historische indruk. Robbe daarentegen heeft tenvolle genoten, hij keek dan ook al weken uit naar deze dag.
De smoskes 's avonds smaakten heerlijk !!!

VAKANTIE ETRETAT dag 3

2010-08-24T09:28:00.004+02:00

Maandag 16 augustus,

De Normandische zon wekte ons en het beloofde een mooie dag te worden. Na een stevig ontbijt (en insiders weten wat ik daar mee bedoel) trokken wij naar het centrum van Etretat. De winkeltjes die wij tijdens ons vorig tochtje vluchtig hadden bekeken werden nu nauwkeuriger onderzocht. Ook de overdekte markt, zowat het aantrekkelijkste gebouw van het stadje, genoot onze aandacht. Vooral het winkeltjes in de hoek waar ze allerlei (nep)wapens verkochten hé Yves ! Vruchteloos zocht ik naar een 'baret', je weet wel zo'n potske dat wij een alpin noemen.De kindjes waren in ieder geval héél braaf bij het zien van al die prullaria. Natuurlijk uitte het verlangen zich in 'dat is mooi hé'. Wat de ouders beaamden.
Na een ommetje naar de zee togen wij richting '8/8' om de nodige inkopen te doen. Op weg naar ons huisje kwamen we langs de bakker en er lagen schitterende gebakjes in de etalage. OK ! Wie wil er wat ? Ons dessert voor vanavond hadden we in ieder geval al. Ons Goedele had ondertussen geleerd dat als je een gesneden brood wil, dit expliciet moet vragen.
Na het middagmaal verdeelden wij ons over twee auto's en reden naar Fécamp waar we, en het is ongelooflijk, direct een parkeerplaats vonden. We controleerden uitvoerig of je er wel mocht parkeren enzo, maar alles bleek in orde. Wij op pad. Via de jachthaven en een beetje siteseeing kwamen we bij het Palais Bénédictine. Wij wisten dat je in dit museum ook kon proeven, dus onze aandacht méér dan waard.
Eigenlijk was Fécamp een doodgewoon vissershaventje maar omdat ene Alexandre le Grand er naar een oud kloosterrecept begon Bénédictine te maken werd het natuurlijk wereldbekend in Frankrijk. Het museumgedeelte is zeker de moeite waard, ook het brouwerijmuseum (of hoe heet zoiets) waar je allerlei kruiden kon ruiken, proefen, enzo... De kindjes leerden dat kurkuma echt een kleurstof is wat je aan hun kleedjes kon zien.Dan de proeverij. Er waren drie soorten Bénédictine te proeven waaruit je moest kiezen. Ik koos de B&B, de simpelste, puur, zonder ijs. Ik ben helemaal geen (alcohol)kenner, maar het eerste slokje deed mij toch rillen. Echt lekker vond ik het niet. Achteraf bleek dat met ijs er in het best een aangenaam drankje is.
Omdat het vrij laat geworden was besloten we naar huis te rijden. Ons Freya maakte hier een formidabel lekkere broccolipuree met chipolata. De gebakjes die wij hadden meegebracht smaakten ook naar meer.
Inderdaad, het was een mooie dag geworden.

VAKANTIE ETRETAT dag 2

2010-08-23T17:38:00.005+02:00

Zondag 15 augustus,

Vandaag is het moederkensdag, toch bij ons. Zouden ze dat hier ook vieren ?
's Morgens trokken Yves en ik onze stoute schoenen aan + hoed + regenjas en gingen we naar het centrum om ons ontbijt te kopen. Bij de bakker kochten we stokbrood en twee gesneden granenbroden. Wij zochten en vonden een beenhouwer waar we enkele worstensoorten kochten die we kenden. Dan naar boter en camenbert gaan zoeken. Redelijk vlug vonden we een soort supermarktje dat 'de 8 a 8' heette. Raar, maar 't was ondertussen halfnegen en nog steeds gesloten. Uiteindelijk vonden we het nodige in een epicerie vlak over de bakker !
Doornat kwamen we thuis. Oh ja, die thuis. Er was nu eens echt alles wat we nodig konden hebben, zelfs een slaapkamer op overschot ! Die werd echter al vlug ingenomen door Yves die zijn draai in de 'twijfelaar' op hun slaapkamer niet kon vinden. Eigenlijk waren er twee identieke woningen onder één dak. Met een grote (dus ook dubbele) tuin.Johan Verminnen zingt over met zeven aan een tafel, wel, wij zaten met negen aan een tafel. Eigenlijk is dit best plezant. De kindjes hadden ondertussen al genoten van ontbijtgranen maar deelden toch nog gretig mee in de stokbroden, de saucis en de camenbert.
Na het ontbijt maakten de dochters een boodschappenlijstje. Hiermee trokken ons Freya, Yves, Robbe en ik naar de Carrefour enkele dorpjes verder. En ja, ze hadden er alles wat op onze lijst stond. We moesten wel eventjes zoeken naar kruidenboter maar een vriendelijke Carefour medewerkster haar euro viel dat dit bij hen de 'beurre pour escargots' was.
Na de middag trokken we met z'n allen naar Etretat, we verkenden de straatjes en de souvenirwinkeltjes, de overdekte markt en de dijk. Er was nogal wat wind en de zee leek ons niet echt rustig.We besloten om de linkerklip, le of la falaise gauche, (als je met je gelaat naar de zee staat) te beklimmen. In het gezelschap van ons Freya en als laatste van de stoet begon ook ik er aan. Toch tof van mijn dochters die mij voortdurend aanmoedigden maar ook realistisch hielden: Papa, als 't niet meer gaat, ga dan terug naar beneden. We willen je nog een hele week mee hebben.
Je hebt er geen idee van hoeveel deugd zo'n woorden doen en hoe lang ze blijven nazinderen.
Dus ergens halverwege de top hield ik het voor bekeken.
Toen de familie terug veilig beneden kwam gingen we op zoek naar en vonden een brasserie/creperie waar we lekkere normandische pannenkoeken aten.
Daarna naar huis om verder te genieten van een bbq waarbij Yves zich kon uitleven bij het bakken.Nadat de kindjes in bed lagen gingen wij kaarten. Jaren geleden dat ik nog eens met mijn dochters heb gekaard ! Tot mijn schaamte moet ik erkennen dat ik nog nooit UNO had gespeeld. Maar met de deskundige uitleg van ons Goedele en ons Freya viel ik niet in affronten.

VAKANTIE ETRETAT dag 1

2010-08-23T15:17:00.002+02:00

14 augustus : Na een laatste maal nog eens nagekeken te hebben, vertrok ik met volle koffer naar ... Burcht ! Daar hebben we afgesproken, bij ons Freya, om dan samen naar Etretat te rijden.

Eerste plichtpleging is ons Freya een gelukkige verjaardag te wensen want vandaag is ze jarig !!!
Het was ongeveer tien uur toen we vertrokken. Langs Gent naar Jabbeke, via de Westhoek naar de schreve. Eventjes hiervoor hadden we onze eerste plaspauze.
Wij maakten hier ook gebruik van om ons Freya een klein geschenkje te geven (een beetje nep), want eigenlijk moet zij vandaag in de bloemetjes gezet worden !!!
We lieten Adinkerke rechts liggen en staken in de Moeren de grens over. Haha !! In Frankrijk !! Nu begon onze vakantie pas echt. Het Franse dorp dat ons verwelkomde was Ghyvelde, vermoedelijk behorende tot de stad Dunkerque.
In zowat laatste instantie hadden we besloten om onze reisroute, via de autostrades, een beetje te veranderen. In Abbeville zouden we die verlaten en naar de kust rijden. Zo via de kust verder naar Etretat. Dit vanwege een véél mooier traject was ons gezegd.
Dus wij op de E40 naar Dunkerque, Calais, Boulogne-sur-mer (Wist je dat dit vroeger trouwens Boonen heette ?) naar Abbeville.
Oh ja, ik weet niet juist meer waar op de E40, maar daar maakten we tijdens onze tweede plaspauze kennis met de franse toiletten. Niet echt een succes, noch voor de volwassenen noch voor de kindjes. Onze Jules weigerde pertinent om hier zijn plasje te doen !
Het tweede (nep)geschenkje voor ons Freya droeg ook de goedkeuring van de kindjes mee : een aantal rolletjes mentos !
Het was vrij rustig op de wegen en uiteindelijk troffen we ook een 'air' waar we konden eten. Hierna hop : richting Abbeville. Na een aantal kilometer zag ik een uitrit 'Abbeville Est'. Ik reed eerst en dacht, die rijd ik voorbij en ik neem de volgende uitrit Abbeville. Misschien ben ik dan de stad voorbij. Na een dertigtal km maakten de knipperlichten van mijn dochters mij duidelijk dat er geen uitrit Abbeville meer kwam. De eerstvolgende uitrit verlieten we de autostrade en reden langs een 'departemental' naar Abbeville. Daar dwars door heen ! We konden vrij goed bij elkaar blijven en togen samen richting Le Treport/Eu. Allemaal geen probleem. De richtingen die wij uit wilden, bijvoorbeeld Dieppe, stonden goed aangeduid.
Een eindje voorbij Dieppe, al een heel eind op weg naar Fécamp, ineens ... Déviation vanwege een feest in een dorp. Braaf volgden we de wegwijzers déviation en stonden ineens 'in the middle of nowhere' !
Wij hadden ook al gemerkt dat het landschap ons niet echt bekoorde. En de tijd ging snel ! De kindjes waren al lang niet meer tevreden met ons antwoord 'We zijn er bijna' op hun ondertussen ook dwingende vraag 'Is het nog ver ?'.
Daar 'in the middle' toch maar de gps opgezet die ons dan feilloos naar Fécamp en Etretat loodste. Onderweg naar ons vakantiehuis nog eventjes een halte aan een boulanger in Etretat om een taart te kopen en ... we waren er !!

HET VERBANDEN VERBOND 10

2010-08-13T13:34:00.007+02:00

Jaja, ondertussen al nummer 10, maar nu stop ik er even mee en ga mijn kop echt naar de vakantie richten. Blijf ondertussen hier nadenken, naar één kijken naar de Premiejagers, en op Canvas naar de Canvascrack. Tussen haakjes : Op foto 2 zie je een kok staan. Da's een vriend van mij (al van heel vroeger). Brokkepap is niemand minder dan Dirk Bosschaert van de KAJ van Deurne.

HET VERBANDEN VERBOND 9

2010-08-13T13:28:00.006+02:00

Ge ziet, vervelen ga je je niet ! Volgende verband zal geen geheim hebben als je het bekijkt met een Franse slag (we gaan naar Frankrijk op vakantie dus dat mocht er wel bij zijn) :

HET VERBANDEN VERBOND 8

2010-08-13T13:19:00.007+02:00

Je merkt het : creativiteit ten top ! Hier zijn de volgende : Sommige afbeeldingen mag je letterlijk nemen, anderen moet je misschien dialectisch bekijken, maar meestal moet je er nog iets bij bedenken !

HET VERBANDEN VERBOND 7

2010-08-13T13:11:00.007+02:00

Opdat jullie je in mijn vakantie niet zouden vervelen, en de creativiteitbui ongekende vormen aanneemt, hieronder weer een verbanden verbond :

HET VERBANDEN VERBOND 6

2010-08-13T09:53:00.006+02:00

Ondanks de beslommeringen op het werk en een slapeloze nacht (of misschien juist daardoor) toch een serieuze bui van creativiteit. Hieronder weer vijf foto's die samen een bepaald verband hebben. Gokken is altijd fijn, maar weet je ook waarom het verband er is ? Probeer eens :

HET VERBANDEN VERBOND 5

2010-08-12T14:16:00.006+02:00

Voor we op vakantie vertrekken nog maar eens eentje, als we in een creatieve bui raken misschien morgen ook. Wat is het verband ?

HET VERBANDEN VERBOND 4

2010-08-10T12:17:00.006+02:00

Amaai, 't gaat rap. Anoniem (héhé Frieda) lust hier precies wel pap van. Allez anderen !!!

Misschien is dit vierde verbond iets pittiger, maar ga het vooral niet te ver zoeken. Om het met de woorden van Bruno W. uit de premiejagers te zeggen : luidop denken helpt.

HET VERBANDEN VERBOND 3

2010-08-10T10:15:00.007+02:00

Oef zeg, de eerste gok van verbond 2 was de juiste. De volgende is ook niet zo echt moeilijk denk ik. Actueel ! In Malaga zal er, net zoals 50 jaar geleden, vandaag weer heel wat 'tio Pepe' gedronken worden. En dat heeft alles te maken met volgende verbond :

HET VERBANDEN VERBOND 2

2010-08-09T11:35:00.007+02:00

Na de eerste, die blijkbaar al moeilijk was, de tweede. Ondertussen kent iedereen de 'speelwijze'. Diegenen die mij een beetje kennen weten waarvan ik 'fan' ben en waarvan niet. Misschien een hulp om deze op te lossen. Wat is het thema waarnaar volgende foto's verwijzen ?

HET VERBANDEN VERBOND 1

2010-08-05T09:39:00.007+02:00

Ondertussen weten jullie dat mijn grijze cellen soms rare sprongen maken. Ik ben daar helemaal niet beschaamd over, integendeel. Creativiteit muss sein ! Daarom dat ik ook sommige woorden, vooral ontwikkeld door onschuldige kindergeesten, die door de corrigerende taalspecialisten als onmogelijk beschouwd worden 'krakjuist' vind.

Na de reeks hersenbrekers daarom nu eens iets nieuws, op deze blog toch : Het verbanden verbond. Een reeks van 5 afbeeldingen die samen iets gemeen hebben. Zij verwijzen telkens naar een bepaald thema. Het antwoord dat gezocht dient te worden is ook nooit een gegeven in de afbeeldingen. Bijvoorbeeld : Als je op een afbeelding een boom ziet, dan zal het gezochte verband nooit het woord boom inhouden. Snap je ?
Enfin, om het kort te maken, probeer het eens en het zal snel duidelijk worden. Als eerste Verbanden Verbond (en het kan vanalles zijn) : Jongste dochter ! Voor jou is dit een makkie denk ik.

DAN NU ONTSPANNING ?

2010-08-02T14:46:00.006+02:00

Amaai, die toneelstukken blijken moeilijk te zijn. Om eerlijk te zijn moest ik ook lang zoeken om een aantal te vinden waarvan ik dacht dat ze bekend waren en ook nog in een ander beeld weer te geven waren.

Daarom nu wat makkelijker, hoop ik toch. Logo's ! Van wie of wat zijn volgende logo's. Soms moet je wel goed kijken (tip !).

THEATER

2010-08-01T08:43:00.006+02:00

Na de pubers, Matt Damon, Clooney, Pitt, Lady Gaga en Spitney Brears eens wat anders. Misschien weer niet simpel, alhoewel. Bekende (in de wereld dan toch) toneelstukken. Welke ?
Beloofd ! De volgende zullen gemakkelijker zijn.

PUBERS !!!

2010-07-29T08:57:00.006+02:00

Nee, je gaat niets lezen over puberiteiten. Maar na de moeilijke latijnse gezegden eens een, volgens mij, iets makkelijker opgave. Hieronder zie je een aantal 'sterren' in hun puberteit. Wie zijn ze ?

NOVUS !

2010-07-26T09:50:00.007+02:00

Cicero, Virgilius, Ceasar, Bart De Wever en een boel anderen zorgen ervoor dat Latijn steeds meer en meer in de belangstelling komt. Het staat ook goed als je iets in het Latijns kan zeggen. Daar moet je niet altijd voor gestudeerd hebben, gewoon goed opletten kan al voldoende zijn, non ?

Hieronder enkele Latijnse gezegden, soms iets moeilijker vanwege een hoger 'droedel' gehalte, soms heel eenvoudig wat je ziet (in moderne cybertaal : yswyg).
Ken je de Latijnse én de Nederlandse uitdrukkingen ?

TEEVEELOOS AVONDJE, MAAR ...

2010-07-24T09:35:00.007+02:00

Zo'n km of tien van Bordeaux viel gisteren ineens mijn tv uit. Vanalles geprobeerd maar ... noppes. Volgde daarom de finale maar op de radio. 's Avonds heb ik dan twee nieuwe vriendinnen leren kennen : Aida en Carmen. Eindelijk eens tijd om eens even naar beiden te luisteren ! Was een toffe ervaring.

Daarna aan mijn pc gaan zitten en eens creatief wezen wezen. Dus : hierna enkele bekende (denk ik toch) boeken. Welke ?

DE VOLGENDE ...

2010-07-20T19:33:00.008+02:00

Vermits het verder blijft zomeren en de meesten toch niet buitenkomen, tenzij een terrasje met schaduw, een windje en een fris glaasje witte wijn (mag ook iets anders zijn), weer vijf minuutjes zoekwerk. Wat zijn de titels van volgende filmen ?En zeg nu niet dat het allemaal oude filmen zijn, er is er één bij die nog moet uitkomen !

Veel geluk

WEER EEN IDEE !

2010-07-18T10:43:00.007+02:00

Nog maar eens in een creatieve bui zijnde, weer een paar montages. Dit maal van bekende schilderijen. Eigenlijk geef ik toch wel veel tips om in een quiz op te nemen, niet ?

Hier zijn ze :

NOG MAAR EENS HERSENEN BREKEN

2010-07-16T18:23:00.007+02:00

Alhoewel ! Zo moeilijk is het niet. Heb mij nog maar eens laten inspireren door Bruno Wyndaele en er ditmaal vijf zanger(essen)s van gemaakt. Wie zijn zij ?

NOOIT TE OUD OM TE LEREN

2010-07-15T10:41:00.002+02:00

Jullie weten dat alles wat verband heeft met quizzen mijn belangstelling heeft. Ook de verschillende tv quizzen. Dat ik met belangstelling kijk naar 'De premiejagers' ondervonden jullie in mijn vorige blogberichten. Ook de 'Canvascrack' is terug, op Canvas. Herman Van Molle toont zich hier van zijn beste kant. Om eens mee te doen heb ik nog nooit overwogen, daar schiet mijn algemene kennis voor tekort. Soms weet ik wel antwoorden die de kandidaten niet weten maar altijd is er toch een gok bij of is mijn antwoord gewoon fout. Een prima kans om dingen bij te leren. Natuurlijk onthou ik niet alle dingen die ik niet weet en dus nieuw voor mij zijn. Hier en daar blijft er toch wel iets plakken, bijvoorbeeld gisteravond.
De vraag ging over vegetariërs. Meer in het speciaal : hoe noemt men iemand die heel weinig vlees eet, bijvoorbeeld slechts 1 maal per week ?
Haha, dacht ik, eindelijk ga ik weten welk etiket ik op mijn borst mag plakken. Ik eet weinig vlees, soms geen maal per week. Niet uit overtuigingen zoals medelijden met de dieren of vermoedelijke slechte invloeden op het menselijk spijsverteringsstelsel, maar gewoon omdat ik het niet zo graag meer lust.
Antwoord : Een flexitariër. Wat vrij logisch klinkt. Dus vanaf nu :

IK BEN EEN FLEXITARIER

VERHITTE HERSENS BREKERS

2010-07-11T18:44:00.008+02:00

Gezien de hittegolf zich voortzet, in mijn living is het ondertussen 29 graden, wat nog een pak koeler is dan buiten, nog enkele hersenbrekers.

Deze keer fietste ik (in gedachten) door mooie plekjes in de provincie Antwerpen. Waar was ik overal ?

PREMIEJAGERS

2010-07-09T08:07:00.007+02:00

Heb mij laten inspireren door de Premiejagers van Bruno Wyndaele om ook nog eens met Photoshop te spelen. Hieronder enkele afbeeldingen van lichaamsdelen. Welke ? Wil je even de warmte ontvluchten, doe dan mee !

SPORT

2010-07-08T17:44:00.002+02:00

Sportievelingen onder ons beleven momenteel hoogdagen. Of je nu graag of niet voetbal of wielrennen ziet, je kan er niet onderuit. De euforie in Nederland (Hup Holland Hup) toen ze met niet zo mooi spelen (Van Bommel verdiende gewoon een rode kaart) Uruguay uitschakelden, de nog grotere hysterie toen Spanje een halt toeriep aan Duitsland (mede dank zij inktvis Paul ?). Dan de Tour : miljoenen kijkers tijdens de rit Rotterdam/Brussel, niet alleen op de weg, maar ook op TV. De valpartijen zowel in Brussel als tijdens de rit naar Spa. De kasseien (en valpartijen) tijdens de rit naar Arenberg. Allemaal prachtig in beeld gebracht door niet gevallen motards.

Voor het eerst heb ik ook eens een wielerploeg in beeld gebracht bij een krant. Voorlopig sta ik nog op de 1474ste plaats van de bijna 20.000 deelnemers. De renners die ik kocht zijn er echter voor de tweede en derde tourweek. Je zal mij nogal omhoog zien schieten ! (hoop ik toch).
Vanmiddag was ik thuis en heb zojuist de rit bekeken. Een overgangsrit maar door een streek waar ik enkele jaren geleden zelf op vakantie was, in dat vakantiehuis in Nampteuil. De karavaan trok voorbij Provins ( op de foto de Tour Cesar) en Longueville. Twee stadjes waar ik ook was. Had dat moment toch wel wat nostalgische feelings.Tegen vrienden en collegae heb ik de laatste dagen steeds herhaalt dat wie gisteren op het WK de match won, ook wereldkampioen zou worden. De Spaanse ploeg won dus en hun spelpeil wist mij danig te bekoren. Zij gaan zonder twijfel de Nederlandse hoop aan diggelen slagen. (géén cup Holland, géén cup). Tenzij ze een offday hebben natuurlijk (kwestie van mij veilig te stellen). In ieder geval zie ik zondag naar hopelijk een bloedstollende finale.

housewarming freya & sven 2010

2010-07-04T17:57:00.002+02:00

Zaterdag 3 juli. Nog maar eens een hoogdag in onze familiegeschiedenis. Sinds een paar maanden wonen ons Freya, Sven en Kato, Robbe en Marte in hun eigen woning. En huisje met een tuintje in een rustige straat, met veel groen, in Burcht. De plaatselijke hittegolf waarin we verkeren was dan ook het ideale partymoment : een housewarming party ('t was eigenlijk al heel warm binnen). Gelukkig kwamen alle genodigden niet op hetzelfde moment want een fris buitje zorgde dat de aanwezigen afkoelden maar ook naar binnen vluchtten. Allez, eigenlijk was 't volle bak.
Ook heel plezant. Uiteraard werden door de familie/vrienden/kennissen een boel herinneringen opgehaald en dure eden gezworen om zo'n ontmoetingsmoment nog eens over te doen. Omdat een agenda op zo'n warme dag een te grote belasting is werd er nog geen datum afgesproken, maar komen zal het !
Eigenlijk ben ik ongelooflijk dankbaar aan mijn dochter dat ze dit, de ontmoetingen, mogelijk maakte. Ook een reactie van Bieke was een (bijna) tranenmoment.
Oh ja, als vervolg op vorig bericht : je kan de foto's van de party bekijken op mijn fotohoekje ! Geniet er van.

DAAR DOE JE HET VOOR !

2010-07-03T11:23:00.002+02:00

Ik ga nu niet de 371.524ste blogger zijn die over het weer gaat schrijven. Al is het wel héél warm. Daarjuist bekeek ik even mijn fotohoekje. Niet uit nostalgie of om bijna vergeten gevoelens op te roepen, gewoon eens even zien of er inderdaad in gekeken word.
In eerste instantie heb ik dit instrument aangemaakt om niet te worden geconfronteerd met een gecrashte harde schijf, een cd of dvd die het niet meer doet, andere opslagmiddelen die, als ze kuren vertonen, ervoor zorgen dat al die kostbare foto's verloren gaan. Natuurlijk ook om de foto's te delen, niet om te stoefen maar om mezelf een beetje meer kenbaar te maken.
Het doet dan ongelooflijk veel plezier te zien dat het toch wel druk bekeken is. Topper is mijn reis naar Ierland die zo'n 126 keer bekeken is. Ik weet het, geen wereldrecord, maar toch heel veel deugd daarvan.
En, eerlijk, daar doe je het toch ook voor !

FORBRYDELSEN

2010-07-01T14:26:00.004+02:00

Mijn voorliefde voor Scandinavische thrillers moet ik vermoedelijk niet meer duidelijk maken. Als enkele jaren ben ik in de ban van Menkell en zijn Wallander, ook Stieg Larsson met zijn Millenium boeide mij vele uren. Ik wacht trouwens nog altijd vol ongeduld tot de laatste verfilming in de rekken verschijnt.

Ik vergeet nu bewust een aantal andere auteurs uit het hogere noorden om jullie te overtuigen van 'Misdaad'. De vertaling van de Deense titel bovenaan. Geen boek, maar een dvd box met als (verkoopbare) titel The Killing, een weergave van een TV reeks (nooit uitgezonden in de Lage Landen), wel in een behoorlijk deel van de andere wereld.
Je fronst je wenkbrauwen en denkt nu : Wat ? Nog nooit van gehoord. Geen probleem, ik ook niet.
Een tijdje geleden kreeg ik een aanbieding van een uitgeverij, Lumière : kocht ik twee dvd's dan kreeg ik de derde gratis. Wel die gratis was The Killing. Ik koos die omdat het mij best wel plezant leek. Het was echter vééééééééél meer ! De voorbije weken heeft het verhaal mij mateloos geboeid. Maar eerst het verhaal.
Het gaat over een twintig dagen durende jacht door Kopenhagen op de moordenaar van een jong meisje, Nanna Birk Larsen. (Twintig dagen dus twintig afleveringen). Geen losstaande verhalen zoals de Wallander reeksen, maar één grote plot. Commisaris Sarah Lund heeft haar laatste werkdag in Kopenhagen vooraleer zij naar de politie van Stockholm in Zweden gaat werken. Zij begint toch aan het onderzoek in de moordzaak. Zij voelt aan dat er iets niet klopt en besluit langer in Kopenhagen te blijven om aan de zaak verder te werken. De zaak neemt verrassende wendingen tot in de hoogste politieke kringen.
Heel het verhaal bestaat verder uit verschillende lagen (omgaan met verdriet, communicatie tussen gezinsleden, manipulatie door de media, man/vrouw verhouding in de samenleving, enz...) en legt de pijnpunten van onze moderne samenleving meedogenloos bloot.
Het is een keihard scenario, de verschillende personages worden karakterieel serieus uitgediept en je moet er meermaals echt je aandacht bijhouden. De opnames zijn sober, zonder al te veel opsmuk, zonder soapachtige details.
Spijtig genoeg kan je de box niet vinden in de reguliere winkels, misschien wel bij bol.com, maar zeker bij Lumière. Je kan ook hopen dat vroeg of laat een Vlaamse zender de reeks programmeerd (Kanvas ?).Ken je iemand die dit soort thriller graag ziet, dan weet je meteen wat kopen voor een vroeg of laat geschenk. Het is echt meer dan de moeite waard. En ... uiteraard in het Deens gesproken maar dat stoort helemaal niet, vele woorden en zinnetjes versta je als Vlaming moeiteloos.

L.S.2

2010-06-28T18:57:00.001+02:00

Voor diegenen die belangstelling hebben : Op mijn 'fotohoekje' (rechts) kan je nu ook de foto's van de reis met ons werk naar Hammamet, Tunesië bekijken.

L..S.

2010-06-27T10:46:00.002+02:00

Voor hen die het willen bekijken : de foto's van onze historische uitstap naar Historia Mundi in Zonhoven staan in mijn fotohoekje (rechts link hiernaar)

RECLAME

2010-06-27T08:42:00.002+02:00

Nee, ik ga geen reclame maken voor een fantastisch product dat innoverend is en ons leven geweldig zal verbeteren. Ik wou het alleen even hebben over een reclameboodschap op de radio die ondertussen iedereen al zal gehoord hebben.

Gisteren, op de supergezellige BBQ bij ons Freya hadden we het er nog over. Het gaat ongeveer als volgt :
-Later, als ik groot ben, hé mama, ga ik een groot leger rond mij verzamelen en ga ik heel de wereld veroveren !
Dan de mama : -Zwijg Napoleonneke en eet uw boterhammen op !Tientallen keren had ik dit al gehoord en vond het een grappige boodschap. Er is er ook nog eentje, ik dacht met Newton.
Toch vraag ik mij af of dit een goede manier is om reclame te maken. Het zal wel aan mij liggen maar tot daarjuist wist ik niet waarvoor er nu eigenlijk reclame gemaakt werd. Ook gisteren kon niemand mij echt vertellen waar het over ging. Tot daarjuist.
De boodschap kende ik al en nu goed luisteren. Wat bleek uiteindelijk ? Het is een boodschap voor het plezier en de grootsheid die je zal beleven wanneer je een Franse auto koopt met als logo een leeuw (om geen namen te noemen). Goede binding tussen Napoleon en die leeuw, spijtig dat juist een leeuw (Waterloo) het monument van zijn nederlaag is. Maar dat wisten de reclamemakers misschien niet of het zal weer aan mij liggen zekers ?

HISTORIA MUNDI

2010-06-23T14:40:00.005+02:00

Tsja, een mens beleefd niet elke dag dingen die de moeite waard zijn om openbaar met iedereen te delen. Daarom nog eens een update van deze blog wegens te oude berichten. (OK zo dochter ?)

Zondag laatstleden zijn wij, Sven en Robbe, Yves en Jules, en ik, oude krijger en geschiedenisfreak naar Historia Mundi geweest. In Zonhoven, tegen Hasselt.

Het was de moeite waard : honderden tentjes met allerlei slag volk. Kelten, Vikings, Spartanen, Ridders, Tempeliers (en aanverwanten maar ze waren niet zat), Indianen, Mexicanen, Secessiërs, Cowboy's, Amerikanen (maar niet zoveel), een Vietcong, Duitsers (van allerlei slag), Aussies, Verzet, enz.... En ook Russen !Wij mochten genieten van een veldslag tussen de ridders, Tempeliers en andere soorten middeleeuwers. Een getrouwe weergave waar de bisschop de soldaten zegende die nog juist geen aarde aten, maar wel in het gras beten.Ook de overmeestering door een sterke Duitse eenheid uit WO II van het Limburgse verzet was best te smaken. Gelukkig duurde deze oorlog maar een twintig minuten en geen vier jaar zoals de vorige met die bezoekers uit Duitsland.
Eigenlijk hadden wij daar toen de Amerikanen verwacht, maar die durfden wegen te geringe mankracht waarschijnlijk het treffen niet aan. Ze moesten maar eens verliezen ! Of lag het aan Barack die zijn troepen hier geen moed kwam inspreken ?
Enfin, de minder opzienbarende dingen zoals de uitbeeldingen van het alledaagse leven in verschillende landen en op verschillende momenten was zeker niet te versmaden. Ook was het opvallend dat die mensen echt wel weten waar ze mee bezig zijn en een echte, verantwoorde uitleg kunnen geven over de periode die ze uitbeelden. Tof !!!!
Na de obligate aankopen van houten dolken en schilden voor onze 'keuteljacht' trokken wij na een bezoek van zo'n zeven en een half uur terug naar de moderne burchten in Nijlen, Burcht (jaja) en Oelegem.

MILLENNIUM 2

2010-06-05T11:44:00.003+02:00

Eindelijk heb ik kunnen genieten van FLICKAN SOM LEKTE MED ELDEN. Onbekend ? Het is gewoon de tweede film (naar het tweede boek van Stieg Larsson) De Vrouw die met vuur speelde.
De eerste film was al goed, deze is nog beter. Heeft het met de verhaallijn te maken ?
Tussendoor : Ik ben ook een Wallander fan. De laatste reeks op Canvas heeft mij dan ook danig bekoord. Wat is er nu speciaal ? Inspecteur Wallander krijgt het gezelschap van een openbare aanklager. De actrice is dezelfde die in de Millennium verfilming de rol van Erika speelt. Ook bijzonder is dat de actrice die Lisbeth Salander speelt, de echtgenote is van een van de hoofdpersonen uit de Wallander 1 reeks. Het stopt nog niet want, en dat zal de reden zijn, de regisseur is Daniel Alfredson. Van beiden de regisseur. Een reden om ook eens naar Wallander te kijken ?
Ik ga niet in op het verhaal zelf maar de verfilming is echt wat je ook in het boek leest. Net zoals in deel 1 trouwens. Je maakt bijvoorbeeld als je leest een voorstelling van Salander en dan merk je, wanneer je de film ziet, dat Noomi Rapace daar wonderwel mee overeenkomt.
Ik kijk echt al uit naar deel 3 : Gerechtigheid.

HAMMAMET

2010-06-03T13:56:00.005+02:00

Voila, we zijn terug van onze werkvacantie in Hammamet/Tunesië. En het was goed.

Het hotel mocht er zijn = een prachtig gebouw, héél goed eten, heel goede animatie en heel vriendelijke mensen. Ook de andere toeristen waren heel vriendelijk en het deed mij deugd om enkele woorden Italiaans te spreken. Naast het Arabisch is Frans blijkbaar de meest gesproken taal in Tunesië. Dus ook geen probleem. De weinige woorden Arabisch die ik sprak werden door de lokalen erg geapprecieerd.
Buiten, op het hoteldomein, was er een zwembad (met fontein) en een kinderbad. Niet erg groot maar voldoende. Daarrond enkele meters gras voor de ligstoelen, ook voldoende. Daarrond een patio met bar en met speelautomaten (tegen betaling). Niet veel maar voldoende voor onze bewoners.
Omdat wij er slechts een week waren hebben we uiteraard niet zo heel veel gezien. Wat we zagen was wel tof : de, nieuwe, Medina van Yasmine (stadsdeel van Hammamet), de jachthaven, de vele winkeltjes.
Ook onze uitstappen waren mooi. Vooral die naar Medinat Alzahra Parc zal mij bijblijven. Dit is wat je zou kunnen noemen een soort (mini) Bokrijk waar je verschillende gewoonten van de Berbers kon bekijken, ook een huwelijksceremonie kon bijwonen.Na het avondmaal in een gigantische zaal, terwijl er een dansshow (jaja, ook met buikdanseressen) werd opgevoerd, kwam het klapstuk : Een geweldige lasershow op verschillende niveaus die 3000 jaar Tunesië overloopt. Van de Berbers, de Feniciers met Carthago, de Romeinen, de Turken, de opkomst van de Islam, de uitbreiding naar Spanje, de Franse overheersing naar het huidige onafhankelijke Tunesië. Een formidabele, heel poetische show met prachtige toneeltjes en knappe muziek.De andere uitstap naar de dierentuin en het Zulu park was ook leuk. Ja, inderdaad, dieren kan je overal zien, maar de show van de Zulu's was wel echt de moeite. Toen wij boekten vroeg ik aan de (Egyptische) gids van Jetair hoe Zulu's in Tunesië terecht kwamen. Hij kon er geen antwoord op geven en het was ook niet te ontdekken op de show. Toch genoten.
Zeker iets om later eens alleen naar toe te gaan en meer te ontdekken van Tunesië : de stad Tunis, Carthago, de woestijn, enz...